[1] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
[2] “จงทำสำมะโนครัววงศ์วานโคฮาทจากเผ่าพันธุ์เลวีตามตระกูล และตามสกุล
[3] ตั้งแต่คนที่มีอายุ 30 ปีขึ้นไปจนถึง 50 ปี คือทุกคนที่ทำหน้าที่ได้ เพื่อทำงานในเต็นท์นัดพบ
[4] นี่เป็นงานที่วงศ์วานโคฮาททำในเต็นท์นัดพบซึ่งเกี่ยวข้องกับสิ่งบริสุทธิ์ที่สุด
[5] คือเมื่อจะเคลื่อนย้ายค่าย ให้อาโรนและลูกๆ ของเขาเข้าไปข้างในและปลดม่านกำบังออก แล้วนำมาคลุมหีบแห่งสักขีพยานไว้
[6] จากนั้นเอาหนังอย่างดี คลุม และเอาผ้าสีฟ้าล้วนปูบนนั้น พร้อมทั้งสอดคานหาม
[7] ให้พวกเขาเอาผ้าสีฟ้าปูลงบนโต๊ะขนมปังเฉพาะพระพักตร์ แล้ววางจาน ชามเล็ก อ่าง และคนโทรินเครื่องดื่มบูชาลงบนนั้น ทั้งขนมปังตั้งถวายเนืองนิตย์ก็ให้วางอยู่บนนั้นด้วย
[8] แล้วเอาผ้าสีแดงปูทับ และเอาหนังอย่างดีคลุมบนนั้นอีกทีหนึ่ง พร้อมทั้งสอดคานหาม
[9] ให้พวกเขาเอาผ้าสีฟ้าคลุมคันประทีปที่ใช้ส่องแสง ตะเกียง ตะไกรตัดไส้ตะเกียง ถาด และภาชนะใส่น้ำมันเติมตะเกียงทุกชิ้นที่ใช้กับคันประทีป
[10] และเอาหนังอย่างดีห่อคันประทีปและชิ้นส่วนทั้งหมด แล้วใส่ไว้บนโครงหาม
[11] ให้พวกเขาเอาผ้าสีฟ้าปูบนแท่นบูชาทองคำ แล้วเอาหนังอย่างดีคลุมทับไว้ พร้อมทั้งสอดคานหาม
[12] และให้พวกเขาเอาภาชนะทั้งหมดสำหรับการปรนนิบัติที่ใช้อยู่ในสถานนมัสการไปวางบนผ้าสีฟ้าและคลุมด้วยหนังอย่างดีแล้วใส่ไว้บนโครงหาม
[13] ทั้งให้พวกเขาเอาขี้เถ้าออกจากแท่นบูชา แล้วเอาผ้าสีม่วงปูบนแท่นนั้น
[14] และให้เอาภาชนะทั้งหมดของแท่นที่พวกเขาใช้ในการปรนนิบัตินั้น ซึ่งมีกระถาง ไฟ ส้อม พลั่ว อ่าง และภาชนะทั้งหมดของแท่นวางไว้บนแท่น แล้วเอาหนังอย่างดีคลุม พร้อมทั้งสอดคานหาม
[15] “ในการเคลื่อนย้ายค่าย ให้อาโรนและบุตรชายคลุมสถานนมัสการและเครื่องใช้ทุกอย่างของสถานนมัสการให้เสร็จก่อน หลังจากนั้นวงศ์วานโคฮาทจึงเข้ามาหาม แต่ไม่ให้พวกเขาแตะต้องของบริสุทธิ์เพื่อจะไม่ต้องตาย สิ่งเหล่านี้เป็นของในเต็นท์นัดพบที่วงศ์วานของโคฮาทจะต้องหาม
[16] “เอเลอาซาร์บุตรชายของปุโรหิตอาโรนจะต้องดูแลน้ำมันสำหรับจุดตะเกียง เครื่องหอม เครื่องธัญบูชาเนืองนิตย์ และน้ำมันเจิม รวมทั้งดูแลพลับพลาทั้งหมดกับทุกสิ่งในนั้น คือสถานนมัสการและเครื่องใช้”
[17] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
[18] “อย่าทำให้เผ่าพันธุ์ตระกูลของโคฮาทถูกทำลาย ไปจากคนเลวี
[19] แต่จงทำเช่นนี้ต่อพวกเขาเพื่อให้พวกเขามีชีวิตอยู่และไม่ต้องตาย คือในขณะที่เขาทั้งหลายเข้าใกล้ของบริสุทธิ์ที่สุด ให้อาโรนและลูกๆ ของอาโรนเข้าไปด้วย และตั้งพวกเขาแต่ละคนไว้ตามหน้าที่และความรับผิดชอบของเขา
[20] แต่ห้ามตระกูลโคฮาทเข้าไปมองของบริสุทธิ์แม้แต่แวบเดียว เพื่อว่าพวกเขาจะไม่ต้องตาย”
[21] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[22] “จงทำสำมะโนครัววงศ์วานเกอร์โชนตามสกุล และตามตระกูลของเขาด้วย
[23] เจ้าจงนับคนที่มีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไปจนถึง 50 ปี คือทุกคนที่เข้าไปทำหน้าที่ได้เพื่อทำงานในเต็นท์นัดพบ
[24] นี่เป็นงานของตระกูลเกอร์โชน ทั้งงานปรนนิบัติและงานขนย้าย
[25] ให้เขาทั้งหลายขนม่านของพลับพลา และขนเต็นท์นัดพบพร้อมกับผ้าคลุมและหนังอย่างดีที่คลุมอยู่ข้างบน และขนผ้าม่านสำหรับบังประตูเต็นท์นัดพบ
[26] ม่านบังลาน บังตาของทางเข้าประตูลานซึ่งอยู่รอบพลับพลาและแท่นบูชา เชือกโยง และเครื่องใช้ทั้งหมดสำหรับการปรนนิบัติ ให้พวกเขาทำงานทุกอย่างที่ต้องทำ
[27] ให้อาโรนและบรรดาบุตรชายของเขาบัญชาวงศ์วานเกอร์โชนเกี่ยวกับทุกสิ่งที่ต้องขนและงานทุกอย่างที่ต้องทำ และเจ้าจะต้องกำหนดทุกสิ่งที่ต้องหามให้เป็นงานของพวกเขา
[28] นี่เป็นงานของตระกูลแห่งวงศ์วานเกอร์โชนในเต็นท์นัดพบภายใต้อิธามาร์บุตรชายของปุโรหิตอาโรน
[29] “ส่วนวงศ์วานของเมรารีนั้น เจ้าจงนับพวกเขาตามตระกูล ตามสกุล
[30] จงนับคนที่มีอายุ 30 ปีขึ้นไปจนถึง 50 ปี คือทุกคนที่เข้าไปทำหน้าที่ได้เพื่อทำงานในเต็นท์นัดพบ
[31] และนี่คืองานเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องขน ซึ่งเป็นงานทั้งหมดของพวกเขาในเต็นท์นัดพบ ได้แก่กรอบไม้พลับพลา ไม้กลอน ไม้เสา และฐานรอง
[32] เสารอบๆ ลานพร้อมกับฐานรอง หลักหมุดและเชือกโยง รวมทั้งอุปกรณ์ทั้งหมดและทุกสิ่งที่เกี่ยวกับการใช้งานของเสา เจ้าจงระบุชื่อของสิ่งที่พวกเขาต้องหาม
[33] นี่เป็นงานของตระกูลแห่งวงศ์วานเมรารี เป็นงานทั้งหมดของพวกเขาในเต็นท์นัดพบ ภายใต้การดูแลของอิธามาร์บุตรชายของปุโรหิตอาโรน”
[34] โมเสส อาโรน และบรรดาผู้นำชุมนุมชนได้นับวงศ์วานของโคฮาทตามตระกูล และตามสกุลของพวกเขา
[35] ที่มีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไปจนถึง 50 ปี คือทุกคนที่เข้าไปทำหน้าที่ได้เพื่อทำงานในเต็นท์นัดพบ
[36] จำนวนของเขาตามตระกูลของพวกเขาคือ 2,750 คน
[37] นี่เป็นจำนวนคนในตระกูลของโคฮาท คือทุกคนที่ทำงานในเต็นท์นัดพบ ซึ่งโมเสสและอาโรนนับไว้ตามพระดำรัสที่พระยาห์เวห์ตรัสผ่านโมเสส
[38] จำนวนคนในวงศ์วานเกอร์โชนตามตระกูล ตามสกุลของพวกเขา
[39] ที่มีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไปจนถึง 50 ปี คือทุกคนที่เข้าไปทำหน้าที่ได้เพื่อทำงานในเต็นท์นัดพบ
[40] จำนวนของเขาตามตระกูล ตามสกุลของพวกเขาคือ 2,630 คน
[41] นี่เป็นจำนวนคนในตระกูลแห่งบุตรหลานของเกอร์โชน คือทุกคนที่ทำงานในเต็นท์นัดพบ ซึ่งโมเสสและอาโรนนับไว้ตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์
[42] จำนวนคนในตระกูลแห่งวงศ์วานเมรารีตามตระกูล ตามสกุล
[43] ซึ่งมีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไปจนถึง 50 ปี คือทุกคนที่เข้าไปทำหน้าที่ได้เพื่อทำงานในเต็นท์นัดพบ
[44] จำนวนของเขาตามตระกูลคือ 3,200 คน
[45] นี่เป็นจำนวนคนในตระกูลแห่งวงศ์วานเมรารี ซึ่งโมเสสและอาโรนนับไว้ตามพระดำรัสที่พระยาห์เวห์ตรัสผ่านโมเสส
[46] จำนวนคนเลวีทั้งหมดที่โมเสส อาโรนและบรรดาผู้นำของคนอิสราเอลนับไว้ตามตระกูล ตามสกุลของพวกเขา
[47] ซึ่งมีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไปจนถึง 50 ปี ที่เข้าไปทำงานในงานปรนนิบัติและทำงานขนสัมภาระได้ในเต็นท์นัดพบ
[48] จำนวนคนที่นับได้คือ 8,580 คน
[49] เขาทั้งหลายถูกแต่งตั้ง ตามพระดำรัสที่พระยาห์เวห์ตรัสผ่านทางโมเสส ให้แต่ละคนทำงานปรนนิบัติหรือทำงานขนของตนเอง ดังนั้นโมเสสได้นับเขาทั้งหลายไว้ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาท่าน