[1] ดังนั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับอาโรนว่า “เจ้ากับบุตรทั้งหลายของเจ้า และสกุลของเจ้าจะต้องรับโทษความผิดด้วยกันเนื่องจากสถานนมัสการ ส่วนเจ้าและบุตรของเจ้าจะต้องรับโทษความผิดด้วยกันเนื่องจากหน้าที่ปุโรหิตของพวกเจ้า
[2] นอกจากนี้ เจ้าจงนำพี่น้องของเจ้าคือเผ่าเลวีซึ่งเป็นเผ่าของบรรพบุรุษ เจ้ามา เพื่อเขาทั้งหลายจะสมทบกับเจ้าและช่วยเหลือเจ้า ขณะที่เจ้าและบรรดาบุตรของเจ้าอยู่ต่อหน้าเต็นท์แห่งสักขีพยานด้วยกัน
[3] เขาทั้งหลายจะทำหน้าที่ต่างๆ แทนเจ้า และทำหน้าที่ในเต็นท์ทุกอย่าง แต่ห้ามพวกเขาเข้าใกล้บรรดาเครื่องใช้ของสถานนมัสการหรือแท่นบูชา มิฉะนั้นทั้งพวกเขาและเจ้าจะต้องตาย
[4] เขาทั้งหลายจะสมทบกับเจ้า และคอยทำหน้าที่ต่างๆ อยู่ที่เต็นท์นัดพบ ในงานปรนนิบัติทุกอย่างของเต็นท์ และห้ามใครเข้ามาใกล้เจ้าทั้งหลาย
[5] พวกเจ้าต้องคอยทำหน้าที่ของสถานนมัสการและหน้าที่ของแท่นบูชา เพื่อพระพิโรธจะไม่เกิดขึ้นกับคนอิสราเอลอีก
[6] และเราได้นำคนเลวีพี่น้องของเจ้ามาจากท่ามกลางคนอิสราเอลเป็นของประทานแก่เจ้า เป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์เพื่อให้ทำงานของเต็นท์นัดพบ
[7] ส่วนเจ้าและบรรดาบุตรชายนั้นจงทำหน้าที่ของปุโรหิตด้วยกัน เพื่อการปรนนิบัติทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับแท่นบูชา และที่อยู่ภายในม่าน พวกเจ้าจงอยู่ปฏิบัติงาน เราให้ตำแหน่งปุโรหิตแก่พวกเจ้าเป็นงานที่ประทานให้ แต่คนนอกที่เข้ามาใกล้จะต้องตาย”
[8] แล้วพระยาห์เวห์ตรัสกับอาโรนว่า “ดูสิ เราให้หน้าที่ดูแลเครื่องถวายของเราแก่เจ้า คือบรรดาของถวายบริสุทธิ์ของคนอิสราเอล เราให้สิ่งเหล่านี้แก่เจ้าและบุตรหลานของเจ้าเป็นส่วนแบ่งที่กำหนดถาวร
[9] ในบรรดาของบริสุทธิ์ที่สุดจากส่วนที่ไม่ได้เผาไฟซึ่งเป็นของเจ้ามีดังนี้ ของถวายทั้งหมดของพวกเขา ธัญบูชาทั้งหมดของเขา เครื่องบูชาลบล้างบาปทั้งหมดของเขา และเครื่องบูชาชดใช้บาปทั้งหมดของเขา ซึ่งพวกเขาถวายแก่เรานั้นจะเป็นของบริสุทธิ์ที่สุดแก่เจ้าและแก่บุตรหลานของเจ้า
[10] เจ้าจงรับประทานสิ่งนี้ดังของบริสุทธิ์ที่สุด ผู้ชายทุกคนรับประทานได้ สิ่งนี้จะเป็นของบริสุทธิ์แก่เจ้า
[11] สิ่งต่อไปนี้ก็เป็นของเจ้าด้วย คือบรรดาเครื่องถวายที่พวกเขาถวาย และเครื่องโบกถวายทั้งหมดของคนอิสราเอล เราให้แก่เจ้าและบุตรชายหญิงซึ่งอยู่กับเจ้าเป็นส่วนแบ่งที่กำหนดถาวร ทุกคนที่สะอาดซึ่งอยู่ในครัวเรือนของเจ้ารับประทานได้
[12] น้ำมันที่ดีที่สุดทั้งหมด เหล้าองุ่นที่ดีที่สุดและเมล็ดพืชทั้งหมด และผลรุ่นแรกที่เขาทั้งหลายถวายแด่พระยาห์เวห์นั้นเราให้แก่เจ้า
[13] ผลรุ่นแรกของพืชทุกอย่างที่อยู่ในแผ่นดิน ซึ่งเขานำมาถวายพระยาห์เวห์จะเป็นของเจ้า ทุกคนในครัวเรือนของเจ้าที่สะอาดรับประทานได้
[14] ของมอบถวาย ทุกอย่างในอิสราเอลจะเป็นของเจ้า
[15] ลูกหัวปีของทุกชีวิตที่ออกจากครรภ์ไม่ว่าคนหรือสัตว์ซึ่งเขาถวายแด่พระยาห์เวห์จะเป็นของเจ้า แต่อย่างไรก็ตาม บุตรหัวปีของมนุษย์นั้นเจ้าจะต้องไถ่ไว้ และเจ้าต้องไถ่ลูกหัวปีของพวกสัตว์ที่มลทินด้วย
[16] และค่าไถ่ (พออายุได้หนึ่งเดือนเจ้าก็ต้องไถ่) ให้เจ้ากำหนดว่าเป็นเงินห้าเชเขล ตามเชเขลของสถานนมัสการ (หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 12 กรัม)
[17] แต่ลูกหัวปีของโค หรือลูกหัวปีของแกะ หรือลูกหัวปีของแพะ เจ้าไม่ต้องไถ่ เพราะเป็นของบริสุทธิ์ เจ้าจงเอาเลือดของมันพรมบนแท่นบูชา และเอาไขมันของมันเผาเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟให้เป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระยาห์เวห์
[18] แต่เนื้อของมันจะเป็นของเจ้า เช่นเดียวกับเนื้ออกที่โบกถวายและเนื้อโคนขาขวาที่เป็นของเจ้า
[19] เครื่องถวายทุกอย่างที่บริสุทธิ์ที่คนอิสราเอลถวายแด่พระยาห์เวห์ เราให้แก่เจ้าและแก่บุตรชายหญิงซึ่งอยู่กับเจ้า เป็นส่วนแบ่งที่กำหนดถาวร เป็นพันธสัญญาเกลือนิรันดร์เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์สำหรับเจ้าและพงศ์พันธุ์ของเจ้าด้วย”
[20] และพระยาห์เวห์ตรัสกับอาโรนว่า “เจ้าจะไม่ได้รับมรดกในแผ่นดินของพวกเขา และจะไม่มีส่วนแบ่งใดๆ ท่ามกลางพวกเขาเลย เราเองจะเป็นส่วนแบ่งของเจ้าและเป็นมรดกของเจ้าท่ามกลางคนอิสราเอล
[21] “และดูสิ เราให้ทศางค์ ทั้งหมด ในอิสราเอลแก่คนเลวีเป็นมรดก เป็นค่าตอบแทนงานที่เขาทั้งหลายทำอยู่ คืองานที่เต็นท์นัดพบ
[22] ตั้งแต่นี้ไปคนอิสราเอลจะไม่เข้ามาใกล้เต็นท์นัดพบ เกรงว่าพวกเขาจะรับโทษบาปถึงตาย
[23] แต่คนเลวีจะต้องทำงานของเต็นท์นัดพบ และพวกเขาจะต้องรับโทษความผิดของเขา จะเป็นกฎกำหนดถาวรตลอดชาติพันธุ์ของเจ้า เขาทั้งหลายจะไม่มีส่วนมรดกท่ามกลางคนอิสราเอล
[24] เพราะว่าทศางค์ของคนอิสราเอล ซึ่งถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเครื่องถวาย เราได้ให้แก่คนเลวีเป็นมรดก เพราะฉะนั้นเราจึงบอกพวกเขาว่าเขาจะไม่มีมรดกท่ามกลางคนอิสราเอล”
[25] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[26] “ยิ่งกว่านั้น เจ้าจงกล่าวแก่คนเลวีว่า ‘เมื่อพวกเจ้ารับทศางค์จากคนอิสราเอล ซึ่งเราให้แก่พวกเจ้าเป็นมรดกของเจ้าที่มาจากพวกเขานั้น เจ้าจงนำร้อยละสิบจากทศางค์นั้นถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเครื่องถวาย
[27] และเครื่องถวายของพวกเจ้านั้นจะนับเสมือนพืชผลที่ได้จากลานนวดข้าว และเสมือนผลผลิตเต็มเปี่ยมจากบ่อย่ำองุ่น
[28] ดังนั้นพวกเจ้าต้องถวายเครื่องถวายจากทศางค์ทั้งหมดของเจ้าที่รับจากคนอิสราเอลนั้นแด่พระยาห์เวห์ด้วย แล้วพวกเจ้าจงมอบส่วนที่เป็นเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์นี้ให้แก่อาโรนปุโรหิต
[29] เจ้าจงถวายเครื่องถวายทั้งหมดจากทุกอย่างที่พวกเจ้าได้รับนั้นแด่พระยาห์เวห์ คือจากส่วนที่ดีที่สุดทั้งหมดของสิ่งนั้น เป็นส่วนบริสุทธิ์จากสิ่งนั้น’
[30] ฉะนั้นเจ้าจงพูดกับเขาทั้งหลายว่า ‘เมื่อเจ้าได้ถวายส่วนที่ดีที่สุดจากของเหล่านั้นแล้ว ให้คนเลวีนับส่วนที่เหลืออยู่ เสมือนพืชที่ได้มาจากลานนวดข้าวและเสมือนผลผลิตจากบ่อย่ำองุ่น
[31] และเจ้าทั้งหลายจะรับประทานส่วนนั้น ณ ที่ใดๆ ก็ได้ ทั้งตัวเจ้าและครัวเรือนของเจ้า เพราะว่าเป็นค่าตอบแทนการทำงานของพวกเจ้าในเต็นท์นัดพบ
[32] เมื่อเจ้าได้ถวายส่วนที่ดีที่สุดแล้ว เจ้าจะไม่มีโทษเนื่องจากของถวายนั้น แต่พวกเจ้าอย่าทำสิ่งบริสุทธิ์ของคนอิสราเอลให้มลทินเกรงว่าเจ้าจะต้องตาย’ ”