[1] Chcę wam też, bracia, przypomnieć dobrą nowinę, którą wam głosiłem, którą przyjęliście, na gruncie której stoicie
[2] i dzięki której dostępujecie zbawienia, o ile trzymacie się słów głoszonych wam przeze mnie — chyba, że nadaremnie uwierzyliście.
[3] Przekazałem wam bowiem przede wszystkim to, co sam przejąłem, że Chrystus umarł za nasze grzechy według Pism,
[4] że został pogrzebany i że trzeciego dnia zmartwychwstał według Pism.
[5] Następnie ukazał się Kefasowi, potem Dwunastu;
[6] a potem ponad pięciuset braciom naraz, z których większość dotąd żyje, a niektórzy pomarli.
[7] Później ukazał się Jakubowi, a następnie wszystkim apostołom.
[8] Na końcu, po wszystkich, ukazał się też mnie, jakby poronionemu płodowi.
[9] Ja bowiem jestem najmniejszy z apostołów i nie jestem godny nazywać się apostołem, ponieważ prześladowałem Kościół Boży.
[10] Jednak z łaski Boga jestem tym, czym jestem. A łaska, którą mi okazał, nie była bezowocna. Przeciwnie, więcej niż oni wszyscy pracowałem — chociaż nie ja, lecz łaska Boża, która jest ze mną.
[11] Czy więc ja, czy oni, to samo głosimy i temu uwierzyliście.
[12] Jeśli więc o Chrystusie się głosi, że został wzbudzony z martwych, jak mogą niektórzy z was twierdzić, że nie ma zmartwychwstania?
[13] Bo jeśli nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie został wzbudzony.
[14] A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, to daremne jest nasze poselstwo i daremna jest wasza wiara.
[15] Okazujemy się też fałszywymi świadkami Boga, bo poświadczyliśmy, że Bóg wzbudził Chrystusa, a tymczasem nie wzbudził, skoro rzeczywiście umarli nie zmartwychwstają.
[16] Bo jeśli umarli nie zmartwychwstają, to i Chrystus nie został wzbudzony.
[17] A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, daremna wasza wiara! Nadal ciążą na was grzechy!
[18] Ponadto ci, którzy zasnęli w Chrystusie — poginęli.
[19] Jeśli Chrystus jest naszą nadzieją tylko w tym życiu, to jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej godni pożałowania.
[20] Tymczasem Chrystus zmartwychwstał i jest pierwszym zwiastunem zmartwychwstania tych, którzy zasnęli.
[21] Skoro bowiem przez człowieka wkroczyła śmierć, przez człowieka też nadejdzie zmartwychwstanie.
[22] Bo jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni,
[23] każdy w swoim porządku: Jako pierwszy zwiastun — Chrystus. Potem, w czasie Jego przyjścia, ci, którzy należą do Chrystusa.
[24] Następnie przyjdzie koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu, gdy usunie wszystkie zwierzchności, każdą władzę i moc.
[25] On bowiem musi królować, aż położy wszystkich wrogów pod swoje stopy.
[26] A jako ostatni wróg usunięta zostanie śmierć.
[27] Wszystko bowiem poddał pod Jego stopy. Gdy zaś powiedział, że Mu poddał wszystko, jasne jest, że poza Tym, który to uczynił.
[28] Kiedy wszystko będzie Mu już poddane, wówczas i sam Syn podda się Temu, który Mu wszystko poddał, aby Bóg był wszystkim we wszystkim.
[29] [Wracając do zmartwychwstania,] jeśli go nie ma, to co mają zrobić ci, którzy przyjmują chrzest ze względu na umarłych? Jeśli umarli nie zmartwychwstają, po co się z ich powodu chrzcić?
[30] Po co i my ciągle podejmujemy ryzyko?
[31] Zapewniam was, bracia, na chlubę, którą mi jesteście w naszym Panu, Jezusie Chrystusie: Ja codziennie liczę się ze śmiercią.
[32] Jeśli tylko jako człowiek z nadzieją ograniczającą się do tego życia walczyłem z dzikimi bestiami w Efezie, to co przez to zyskałem? Jeśli umarli nie zmartwychwstają, to jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy.
[33] Nie łudźcie się: Złe towarzystwo psuje dobre obyczaje.
[34] Otrzeźwiejcie wreszcie i przestańcie grzeszyć! Bo niektórzy z was w ogóle nie rozumieją Boga! Mówię to, żeby was zawstydzić.
[35] Ale może ktoś zapytać: Jak zmartwychwstają umarli? W jakim zjawiają się ciele?
[36] Niemądry! Zauważ, że to, co ty sam siejesz, nie powstaje do życia, zanim najpierw nie umrze.
[37] Nie zasiewasz przecież ciała, które ma powstać, lecz zwykłe ziarno, pszeniczne albo jakieś inne.
[38] Bóg natomiast daje mu ciało, takie, jakie chce, oczywiście każdemu z nasion jemu właściwe.
[39] Nie każde ciało jest takie samo. Inne jest ciało ludzi, inne zwierząt, inne ptaków, a jeszcze inne ryb.
[40] Są też ciała niebieskie oraz ciała ziemskie, choć inna jest chwała ciał niebieskich, a inna ziemskich.
[41] Widać, że inny jest blask słońca, a inny księżyca i inny blask gwiazd, bo gwiazdy również różnią się od siebie blaskiem.
[42] Podobnie z umarłymi i zmartwychwstaniem: Sieje się ciało zniszczalne, wzbudzane jest niezniszczalne.
[43] Sieje się w pogardzie, wzbudzane jest w chwale. Sieje się w słabości, wzbudzane jest w mocy.
[44] Sieje się ciało materialne, wzbudzane jest ciało duchowe. Bo jeśli jest ciało materialne, jest również duchowe.
[45] Jak też napisano: Pierwszy człowiek, Adam, powstał, by być żywą duszą, ostatni Adam powstał, by być ożywiającym duchem.
[46] Przy czym nie duchowe jest najpierw, lecz materialne — potem natomiast duchowe.
[47] Pierwszy człowiek wyszedł z prochu ziemi, drugi człowiek — z nieba.
[48] Jaki jest ziemski człowiek, tacy też ziemscy ludzie; jaki jest niebieski — tacy też niebiescy.
[49] I jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, tak też będziemy nosić obraz niebieskiego.
[50] To natomiast podkreślam, bracia, że ciało i krew nie są w stanie odziedziczyć Królestwa Bożego, ani zniszczalność odziedziczyć niezniszczalności.
[51] Oto oznajmiam wam tajemnicę: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy zostaniemy przemienieni,
[52] w jednej chwili, w oka mgnieniu, na dźwięk trąby ostatecznej. Trąba zabrzmi i umarli powstaną jako niezniszczalni, a my — zostaniemy przemienieni.
[53] To bowiem, co zniszczalne, musi przyoblec niezniszczalność, i to, co śmiertelne, przyoblec nieśmiertelność.
[54] A gdy już to, co zniszczalne, przyoblecze niezniszczalność, i to, co śmiertelne, nieśmiertelność, wówczas wypełni się słowo zapowiedzi: Zwycięstwo wchłonęło śmierć!
[55] Gdzie jest, o śmierci, twój triumf? Gdzie jest, o śmierci, twe żądło?
[56] Żądłem śmierci jest oczywiście grzech, mocą zaś grzechu — Prawo.
[57] Bogu jednak dzięki! On darzy nas zwycięstwem przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa.
[58] Dlatego, bracia moi, ukochani, bądźcie stali, niewzruszeni, wciąż tryskający poświęceniem w dziele Pana, pewni, że wasz trud nie jest daremny w Panu.