[1] Audite, quae Dominus loqui tur: " Surge, contende iudicio coram montibus, et audiant colles vocem tuam ".
[2] Audite, montes, iudicium Domini, et auscultate, fundamenta terrae; quia iudicium Domini cum populo suo, et cum Israel iudicio contendit.
[3] " Popule meus, quid feci tibi et quid molestus fui tibi? Responde mihi.
[4] Ego eduxi te de terra Aegypti et de domo servientium liberavi te et misi ante faciem tuam Moysen et Aaron et Mariam.
[5] Popule meus, memento, quaeso, quid cogitaverit Balac rex Moab, et quid responderit ei Balaam filius Beor, de Settim usque ad Galgalam, ut cognoscas iustitias Domini ".
[6] " Quid dignum offeram Domino, dum curvo genu Deo excelso? Numquid offeram ei holocautomata et vitulos anniculos?
[7] Numquid placebunt Domino milia arietum, multa milia torrentium olei? Numquid dabo primogenitum meum pro scelere meo, fructum ventris mei pro peccato animae meae?".
[8] Indicatum est tibi, o homo, quid sit bonum, et quid Dominus quaerat a te: utique facere iudicium et diligere caritatem et sollicitum ambulare cum Deo tuo.
[9] Vox Domini ad civitatem clamat - et sapientia est timere nomen tuum -: " Audite, tribus et coetus civitatis!
[10] Numquid tolerabo batum iniquum et ephi minus maledictum?
[11] Numquid iustificabo stateram impiam et saccelli pondera dolosa?
[12] Quia divites eius repleti sunt iniquitate, et habitantes in ea loquebantur mendacium, et lingua eorum fraudulenta in ore eorum.
[13] Ego ergo coepi percutere te perditione super peccatis tuis.
[14] Tu comedes et non saturaberis, et sordes tuae in medio tui. Tu removebis et non salvabis; et, quos salvaveris, in gladium dabo.
[15] Tu seminabis et non metes, tu calcabis olivam et non ungeris oleo, mustum et non bibes vinum.
[16] Custodisti praecepta Amri et omne opus domus Achab; et ambulasti in voluntatibus eorum, ut darem te in perditionem et habitantes tuos in sibilum: et opprobrium populorum portabitis ".