[1] Similiter mulieres subditae sint suis viris, ut et si qui non cre dunt verbo, per mulierum conversationem sine verbo lucrifiant,
[2] considerantes castam in timore conversationem vestram;
[3] quarum sit non extrinsecus capillaturae aut circumdationis auri aut indumenti vestimentorum cultus,
[4] sed qui absconditus cordis est homo, in incorruptibilitate mitis et quieti spiritus, qui est in conspectu Dei locuples.
[5] Sic enim aliquando et sanctae mulieres sperantes in Deo ornabant se subiectae propriis viris,
[6] sicut Sara oboediebat Abrahae dominum eum vocans: cuius estis filiae benefacientes et non timentes ullam perturbationem.
[7] Viri similiter cohabitantes secundum scientiam quasi infirmiori vaso muliebri impertientes honorem, tamquam et coheredibus gratiae vitae, uti ne impediantur orationes vestrae.
[8] In fine autem omnes unanimes, compatientes, fraternitatis amatores, misericordes, humiles,
[9] non reddentes malum pro malo vel maledictum pro maledicto, sed e contrario benedicentes, quia in hoc vocati estis, ut benedictionem hereditate accipiatis.
[10] “ Qui enim vult vitam diligere et videre dies bonos, coerceat linguam suam a malo,
[11] et labia eius ne loquantur dolum; declinet autem a malo et faciat bonum, inquirat pacem et persequatur eam.
[12] Quia oculi Domini super iustos, et aures eius in preces eorum; vultus autem Domini super facientes mala ”.
[13] Et quis est qui vobis noceat, si boni aemulatores fueritis?
[14] Sed et si patimini propter iustitiam, beati! Timorem autem eorum ne timueritis et non conturbemini,
[15] Dominum autem Christum sanctificate in cordibus vestris, parati semper ad defensionem omni poscenti vos rationem de ea, quae in vobis est spe;
[16] sed cum mansuetudine et timore, conscientiam habentes bonam, ut in quo de vobis detrectatur, confundantur, qui calumniantur vestram bonam in Christo conversationem.
[17] Melius est enim benefacientes, si velit voluntas Dei, pati quam malefacientes.
[18] Quia et Christus semel pro peccatis passus est, iustus pro iniustis, ut vos adduceret ad Deum, mortificatus quidem carne, vivificatus autem Spiritu:
[19] in quo et his, qui in carcere erant, spiritibus adveniens praedicavit,
[20] qui increduli fuerant aliquando, quando exspectabat Dei patientia in diebus Noe, cum fabricaretur arca, in qua pauci, id est octo animae, salvae factae sunt per aquam.
[21] Cuius antitypum, baptisma, et vos nunc salvos facit, non carnis depositio sordium sed conscientiae bonae rogatio in Deum, per resurrectionem Iesu Christi,
[22] qui est in dextera Dei, profectus in caelum, subiectis sibi angelis et potestatibus et virtutibus.