[1] Мен кене козьлеримни котерип бакътым: мына, къолунда ольчев йипни туткъан бир адам.
[2] – Сен къайда кетесинъ? – деп сорадым. – Ерусалимнинъ кенълигинен узунлыгъыны бильмек ичюн, оны ольчемеге кетем, – деп джевап къайтарды о манъа.
[3] Мына, меннен лаф эткен Мелек чыкъты, къаршысына даа башкъа бир Мелек чыкъты.
[4] О, онъа бойле деди: – Тез-тез кетип, бу огълангъа бойле айт: «Адам чокълугъы ве айванларынынъ номайлыгъы себебинден Ерусалим диварсыз оладжакъ ве бутюн чевре-четни басып аладжакъ».
[5] РАББИ даа бойле деди: «Мен Озюм онынъ чевре-четине атештен дивар оладжагъым. Онынъ ичинде Меним Намым янъгъырайджакъ».
[6] – Эй, эй! Шималь мемлекетинден къачынъыз! – дей РАББИ. – Мен сизлерни дюньянынъ дёрт тарафына дагъыттым, – дей РАББИ.
[7] – Эй, Вавилон къызында яшагъан Сион, джанынъны къуртар!
[8] Мени ёллагъан шуретли Ордуларнынъ РАББИси сизни чайпагъан халкъларгъа бойле дей, чюнки сизге зарар кетиреджек адам РАББИнинъ энъ къыйметлисине зарар кетирген адамгъа ошар:
[9] – Мына, оларгъа къаршы къолумны котереджегим, ве оларнынъ къуллары оларны чайпайджакъ. Сонъ Ордуларнынъ РАББИси мени ёллагъаныны биледжексинъиз.
[10] – Эй, Сион къызы, шенълен ве къуван! Мен келеджегим ве аранъызда яшайджагъым, – дей РАББИ.
[11] – О куню чокъ халкълар РАББИге къошуладжакъ ве Меним халкъым оладжакъ. О заман Мен аранъызда яшайджагъым. О вакъыт сиз Ордуларнынъ РАББИси мени ёллагъаныны биледжексинъиз.
[12] Ехуда азиз топракъта РАББИнинъ пайы оладжакъ. О, кене Ерусалимни сайлап аладжакъ.
[13] Эй, эр тири джан, РАББИнинъ огюнде сесинъизни чыкъарманъыз! О, Озь азиз мескенинден чыкъып келе!