[1] Эй, Ливан, къапуларынъны ач, атеш кедрлеринъни якъып ёкъ этсин.
[2] Эй, кипарис тереги, агъла! Кедр тереги йыкъылды, юксек тереклер ёкъ олды! Агъланъыз, эй, Башан эменлери! Чытырман дагъ йыкъылды!
[3] Чобанларнынъ агълагъанлары эшитиле, чюнки отлакълары бошап къалды. Яш арсланларнынъ ырылдысы эшитиле, чюнки Иорданнынъ гъуруры ёкъ олды.
[4] РАББИ-Таалям бойле дей: – Соймакъ ичюн айырылгъан къойларны отлат.
[5] Сатын алгъан адамлар къойларны соялар, амма джеза къазанмайлар. Саткъанлар исе: «Аллагъа шукюр, бай олдым!» – дейлер. Чобанлар да оларны аджымайлар.
[6] Бу ерде яшагъанларны башкъа аджымайджагъым, – дей РАББИ. – Мына, Мен эр кесни якъын адамнынъ ве падишанынъ къолуна береджегим. Олар мемлекетни хорлайджакъ, Мен исе оларны оларнынъ къолундан къуртармайджагъым.
[7] Соймакъ ичюн айырылгъан, керчектен де заваллы къойларнынъ чобаны олдым. Озюме эки таякъ алдым, бирини – Мерамет деп, башкъасыны – Бирлик деп адландырдым. Оларнынъ ярдымынен къойларны бакътым.
[8] Бир айда учь чобанны ёкъ эттим. Мен олардан бездим, олар да Менден юзь чевирдилер.
[9] Къойларгъа бойле айттым: «Сизни башкъа бакъмайджагъым. Олеяткъан ольсюн, гъайып оладжакъ гъайып олсун, къалгъанлар исе бири-бирининъ этини ашасын».
[10] Сонъ Мерамет таягъыны алдым ве экиге сындырдым. Бойле этип, бутюн халкъларгъа берген васиетимни боздым.
[11] О куню васиетим бозулды, ве Мени беклеген заваллы къойлар бу, РАББИнинъ сёзю олгъаныны анъладылар.
[12] Оларгъа: «Бу сизинъ козюнъизде яхшы олгъаны корюнсе, къазанчымны беринъиз, истемесенъиз – берменъиз», – дедим. Олар манъа къазанч оларакъ отуз кумюш бердилер.
[13] РАББИ манъа: «Параны чёльмекчиге ат, – деди. – Манъа бойле бир юксек фиятны кестилер!» Мен отуз кумюшни алдым ве РАББИнинъ Эвине аттым, о, чёльмекчи ичюн олсун.
[14] Сонъ экинджи таягъымны, Бирлик таягъыны, экиге сындырдым. Бойле этип, Ехуда иле Исраиль арасындаки къардашлыгъыны боздым.
[15] РАББИ манъа бойле деди: – Кене акъылсыз чобаннынъ алетлерини къолунъа ал.
[16] Мен бу топракъта даа бир чобанны къояджагъым. О, олеяткъанларнынъ къасеветини чекмейджек, яш къозучыкъларны къыдырмайджакъ, хасталарны бакъмайджакъ, сагъламларгъа аш бермейджек, лякин семиз къойларнынъ тырнакъларыны къопараджакъ ве этини ашайджакъ.
[17] Къойларны ташлагъан ярамай чобаннынъ башына беля! Къылыч онынъ къолуны ве онъ козюни урсун! Къолу бутюнлей къуруйджакъ, онъ козю кёр оладжакъ.