[1] Вай-вай-вай! Алтын бозулды, энъ яхшы алтын къара олды; азиз ташлар эр сокъакъ бою тёкип-сачылды.
[2] Сион огъуллары энъ яхшы темиз алтын киби къыйметли эди; насыл этип, оларнынъ къыймети балчыкъ бардакъкъа, чёльмекчининъ япкъанына тенъ олды?
[3] Шакъаллар биле меме берип, кучелеклерини эмиздирелер, халкъымнынъ къызы исе, сахрадаки девекъушу киби, мераметсиз олды.
[4] Къундакъ балаларнынъ тили сувсузлыкътан тамакъларына япыша; балалар отьмек сорай, береджек сою ёкъ.
[5] Бир вакъыт яхшы ашларны ашагъанлар шимди сокъакъларда бакъымсыз юрелер; бир вакъыт паалы урба кийип оськенлер шимди кубре обаларында яталар.
[6] Халкъымнынъ джезасы Содомнынъ гунасы ичюн джезадан буюктир; Содом бирден гъайып олды, адам къолу онъа токъунмады.
[7] Аллагъа багъышлангъанлар къардан темиз, сюттен беяз эдилер; тенлери – гульден ал-гульгюлидир, корюнишлери кок якъут киби темиз эди.
[8] Шимди исе бетлери комюрден къара, сокъакъларда оларны танымайлар; терилери кемиклерине япышты, терекнинъ къабугъы киби, къуру олды.
[9] Къылычнен ольдюрильгенлер ачлыкътан ольгенлерден бахтлыдыр; тарла берекети олмагъанындан чекишип, ирип кетелер.
[10] Мераметли къадынлар озь балаларыны пиширелер; сабийлер ашкъа чевирильди, халкъым гъайып ола.
[11] РАББИ бутюнлей гъазабыны тёкти, къызгъын ачувыны ёллады; темелини якъып ташлагъан атешни Сионда туташтырды.
[12] Ер юзюнинъ падишалары, дюньяда яшагъан эр кес Ерусалимнинъ къапудан душман киреджегине инанмай эдилер.
[13] Бунынъ эписи – пейгъамберлернинъ гунасы, руханийлернинъ къабааты ичюн джезадыр, чюнки олар шеэрнинъ ортасында догъру адамларнынъ къаныны тёктилер.
[14] Шимди, кёрлар киби, сокъакълар бою юрелер, къаннен арамлангъанлары ичюн, урбаларына биле токъунмагъа олмаз.
[15] «Кетинъиз мындан, арамлар!» – деп къычыралар оларгъа; «Кетинъиз! Кетинъиз мындан! Токъунманъыз!» ве олар салланып къачалар. Халкълар арасында: «Олар мында къалмасын!» – дейлер.
[16] РАББИ Озю оларны къачакъ этти, энди оларгъа бакъмайджакъ; олар руханийлерни урьмет этмедилер, къартларгъа мерамет косьтермедилер.
[17] Козьлеримиз кёр олды, ярдымны бошуна бекледик; къаравул къуллесинден бакъып, бизни къорчалайджакъ халкъны бекледик, олар исе бизни къорчалап оламады.
[18] Олар сакъланып, бизлерни тутмакъ ичюн беклейлер, сокъакълар бою юрмеге къоркъамыз; сонъумыз якъынлашты, куньлеримиз битти, бизим сонъумыз кельди.
[19] Бизни къувалагъанлар кок къарталларындан чабик эди; дагълар бою артымыздан къуваладылар, сахрада бизге къапкъан къойдылар.
[20] Омюримизнинъ нефеси, РАББИнинъ Месихи чукъурда тутулды; бизлер исе: «Халкъларнынъ арасында, онынъ колеткесинде яшайджакъмыз», – дедик.
[21] Уц топрагъында яшагъан Эдом къызы, шенълен ве къуван! Санъа да къаде келеджек, сархошланып, союнаджакъсынъ.
[22] Эй, Сион къызы! Гуналарынъ ичюн джеза битти, Рабби сени бир даа сюргюн этмейджек. Эдом къызы исе! Къабаатларынъ ичюн Рабби сени джезалайджакъ, гуналарынъны мейдангъа чыкъараджакъ.