[1] Рабби гъазабында Сион къызыны къара булутларнен къаплады; Исраильнинъ дюльберлигини коклерден ерге ташлады; ачувлангъан куню аякълары тургъан ерни акъылына биле кетирмеди!
[2] Рабби Якъупнынъ яшагъан ерини гъайып этти, аджымады; гъазапнен Ехуда къызынынъ къавий къалелерини йыкъты; падишалыкъларнен башлыкъларыны да ерге урды, арам этти.
[3] Къызгъын гъазабында Исраильнинъ бутюн кучьлю адамларыны къырды; душманларындан къорчаламакътан вазгечти, орталыкъны якъып йыкъкъан атеш киби, Якъупнынъ ичинде алевленип янды.
[4] Душман киби, яйыны керди, залым киби, къолуны котерди; козьге корюнген энъ яхшы шейлерни ёкъ этти, Сион къызынынъ Чадырына атеш киби, гъазабыны ёллады.
[5] Рабби душман киби олды, Исраильни ёкъ этти; эписи сарайларыны харап этти, къалелерини йыкъып ташлады; Ехуда къызыны такъмакъ ве агълавгъа толдурды!
[6] Багъчаны киби, яшагъан ерини йыкъты, топлашув ерини къырды; РАББИ байрамларны ве раатлыкъ куньлерини Сионда унуттырды; гъазабы къайнагъанда, падишанен руханийге де нефретнен бакъты.
[7] Рабби къурбан ерини ред этти, Мукъаддес Еринден вазгечти; къавийлештирильген сарайларынынъ диварларыны душманларынынъ къолуна берди; РАББИнинъ Эвинде олар байрам куню дайын шамата эттилер.
[8] РАББИ Сион къызынынъ диварыны йыкъмагъа къарар этти; ольчю йипини тартты, йыкъмакътан къол чекмеди; къавийлештирильген диварларыны чытырдатты, олар бирликте кучьсюз олды.
[9] Араба къапулары ерге тюшти, Рабби мандалларыны йыкъып, къырып ташлады! Шеэрнинъ падишасынен башлыкълары башкъа халкъларгъа сюргюнликке кетти; Къанун ёкъ олды, пейгъамберлер де РАББИден хаберлерни алмай.
[10] Сион къызынынъ акъсакъаллары ер устюнде индемезден отуралар; башларына топракъ септи, устьлерине чувал токъумаларыны кийдилер; Ерусалим къызлары да бетлеринен ерге йыкъылдылар.
[11] Козьлерим агъламакътан кёр олды, ичим-багърым къайнай, халкъымнынъ къызы гъайып олгъаны ичюн, юрегим яна; балаларнен сабийлер шеэр сокъакъларында ачлыкътан эслерини джоялар.
[12] «Ашлыкънен шарап къайда?» – деп сорайлар аналарындан; шеэр сокъакъларында яралылар киби яталар, аналарынынъ багърында сонъки нефес алалар.
[13] Эй, Ерусалим къызы! Санъа не айтайым? Сени неге ошатайым? Эй, Сион къызы! Сени неге бенъзетейим? Гонълюнъни насыл этип алайым? Яранъ денъиз къадар балабандыр, сени ким яхшы этип олур?
[14] Пейгъамберлеринъ санъа ялан ве бош хабер эттилер; къабаатларынъны косьтермедилер, сюргюнликтен къорчаламадылар; санъа бош яланлар айтып, сени ёлдан урдылар.
[15] Ерусалим къызы акъкъында ёлдан кечкен эр кес эль чырпып, устьлеринден кулип, сызгъыраджакъ, баш саллайджакъ ве: «Энъ дюльбер айтылгъан, бутюн ернинъ къуванчы сайылгъан шеэр бумы?» – деп сорайджакълар.
[16] Душманларынъ эписи агъызларыны керип, сени мыскъыллайлар; сызгъыралар, тишлерини гъыджырдаталар; «Биз оны ёкъ эттик! Тек бу кунни беклей эдик, энди корьдик!» – дейлер.
[17] РАББИ ниетини беджерди, къадимий куньлерде айткъан Сёзюни ерине кетирди; аджымаздан, ерге урды, душманларынъа сенинъ алынъа къуванмагъа, сени чекиштиргенлерге енъмеге ёл ачты.
[18] Эй, Сион къызынынъ диварлары, Раббиге юректен ялварынъыз; дерья киби, гедже-куньдюз козьяш тёкюнъиз; раатлыкъ бильменъиз, козьлеринъ козьяштан къурумасын.
[19] Къаранлыкъта турып, токътамайып, геджелери къычыр; Раббининъ огюнде юрегинъни бошат; къолларынъны Онъа узат, эр сокъакъ башында ачлыкътан ольген балаларынънынъ джанлары ичюн ялвар.
[20] Я РАББИ, бакъ да корь! Кимге бойле яптынъ? Къадынлар озь балаларыны, эмиздирген бебейлерини ашайлар; Раббининъ Мукъаддес Еринде душманлар руханийлернен пейгъамберлерни ольдюрелер.
[21] Балалар ве къартлар сокъакъларда, ерде ята; къызларымнен огъулларым къылычнен ольдюрильди; гъазаплангъан кунюнъде оларны ольдюрдинъ, оларны аджымаздан сойдынъ.
[22] Байрам кунюне адамларны киби, манъа эр тарафтан къоркъуларымны чагъырдынъ; РАББИ ачувлангъан куню ич кимсе къачып къуртуламады, сагъ къалмады; беслеп осьтюрген балаларымны душманларым ёкъ этти.