[1] Мен – къасевет корьген адамым, РАББИ гъазапнен мени урды.
[2] О мени къувды, ярыкъкъа дегиль, къаранлыкъкъа алып кетти;
[3] манъа чевирилип, бутюн кунь къолуны менден алмай.
[4] Тенимнен теримни ёкъ этти, кемиклеримни къырды;
[5] мени алкъагъа алды, чевре-четиме аджджы беля къойды;
[6] чокътан ольген адамны киби, мени къаранлыкъ ерде ерлештирди.
[7] Чевре-четиме дивар къойды, чыкъып оламайым, агъыр зынджырнен багълады;
[8] мен къычырып, ярдымгъа чагъыргъанда, дуваларымны къабул этмеди;
[9] ёлларымны ташларнен къапатты, туткъан ёлларымны къыйыш япты.
[10] О, сакъланып беклеген аюв киби, гизли ерде отургъан арслан киби олды;
[11] меним ёлумны къапатты, мени парчалады, ярдымсыз къалдырды;
[12] яйыны чекти, окълары ичюн мени нишан этип къойды.
[13] Окълугъындан окъларыны алып, бюйреклериме атты;
[14] бутюн халкъ огюнде масхара олдым, мени эр кунь йырларнен мыскъыллайлар.
[15] Рабби манъа аджджы отьлер ашатты, зафра ичирди.
[16] Тишлеримни ташларнен къырды, мени ерге таптады,
[17] джанымнынъ раатлыгъы гъайып олды, аманлыкъ не олгъаныны унуттым.
[18] «Кучюм битти, РАББИге олгъан умютим кесильди», – дедим.
[19] Чеккен азабымны ве раатсызлыгъымны, зафра киби аджджы алымны акъылынъда тут.
[20] Буны акъылыма кетиргенимде, джаным сыкъыла.
[21] Юрегиме джевап берип, бунъа умют этем:
[22] «РАББИнинъ буюк севгиси битмеди, Онынъ мерамети гъайып олмады;
[23] олар эр саба янъыдан келелер; Сенинъ ишанчлыгъынъ буюктир!»
[24] «РАББИ – меним къысметим, – дей джаным. – Онынъ ичюн Онъа ишанаджагъым!»
[25] РАББИге ишангъанларгъа, Оны къыдыргъан джангъа О, яхшылыкънен бакъа.
[26] РАББИден сабырнен къуртулыш беклемек – яхшыдыр!
[27] Яшлыкътан сабыр этмеге огренген адамгъа яхшы олур!
[28] Рабби адамны тербиелегенде, о, индемейип, бир озю къалсын;
[29] бетинен ерге тюшип: «Бельки, умютим кесильмеди», – деп тюшюнсин;
[30] оны ургъанларгъа янагъыны чевирсин, айыпкъа толсун.
[31] Рабби эр вакъыт юзь чевирмез;
[32] беля ёлласа да, буюк севгисинен мерамет де эйлер.
[33] Инсан огъулларыны джезаламагъа, оларгъа дерт бермеге севмей.
[34] Ер юзюнде бутюн къапатылгъанларны аякъларнен таптагъанларда,
[35] Юдже Алланынъ огюнде адамны адалетсиз суд эткенлерде,
[36] адамнынъ давасыны янълыш чезгенлерде, Рабби буны корьмезми, аджеба?!
[37] Рабби буюрмаса, адам бир шей айтып, беджерирми?
[38] Яманлыкъ да, яхшылыкъ да Юдже Алланынъ эмиринден олгъанда,
[39] яшагъанлар не ичюн агъланалар? Эр кес озь гуналары ичюн агълансын!
[40] Туткъан ёлларымызны сынап огренейик ве РАББИге къайтайыкъ;
[41] коклердеки Аллагъа юреклеримизни чевирейик, Онъа къолларымызны котерейик;
[42] «Биз Санъа къаршы чыкътыкъ, инатландыкъ, ве Сен бизни багъышламадынъ», – айтайыкъ.
[43] Ачувланып, бизни къувалайсынъ, аджымайып, ольдюресинъ;
[44] дуваларымыз Санъа етмесин деп, булутларнынъ артында сакъланасынъ;
[45] халкълар арасында чёплюк ве ташлантылар олдыкъ.
[46] Бутюн душманларымыз бизге къаршы агъызларыны ачтылар;
[47] къоркъугъа ве чукъурларгъа тюштик, беля-къазагъа огърадыкъ;
[48] халкъым гъайып олгъаны ичюн козьяшларым дерья киби акъа.
[49] Козьяшларым токътамаздан акъа, эр вакъыт агълайым;
[50] РАББИ коклерден бакъып, корьмегендже, токътатмайджагъым;
[51] шеэримнинъ бутюн къызларына бакъкъанда, юрегим яна.
[52] Бир тюрлю себеп олмайып, душманларым мени, бир къуш киби, авлайлар;
[53] мени сагъ алымда чукъургъа ташладылар, устюме таш аттылар;
[54] сувлар башыма къадар котерильди, «Гъайып олдым», – деп тюшюндим.
[55] Я РАББИ, терен чукъурдан Сени Адынънен чагъырдым.
[56] Сен сесимни эшиттинъ, «Къулагъынъны къапатма, къуртар, ярдым эт манъа», – дедим.
[57] Сени чагъыргъанымда, якъынлаштынъ, ве: «Къоркъма!» – дединъ.
[58] Рабби, Сен меним ишимни чездинъ, джанымны сатын алып, къуртардынъ.
[59] Я РАББИ, чекишкенимни корьдинъ, давамны адалетли суд эт.
[60] Оларнынъ бутюн ачувларыны, манъа къаршы къара ниетлерини корьдинъ.
[61] Я РАББИ, оларнынъ мыскъылларыны эшиттинъ, манъа къаршы къара ниетлерини бильдинъ;
[62] душманларым мени яманлайлар, эр кунь мени мыскъыллайлар;
[63] бакъ, отурсалар да, турсалар да, эр вакъыт йырлап, мени кулелер.
[64] Джезала оларны, я РАББИ, къоллары япкъанларына коре бер акъларыны;
[65] акъылларыны ал, оларны къаргъа;
[66] ачувнен къувала, ер юзюнден ёкъ эт оларны, я РАББИ!