[1] Инсан толу олгъан шеэр бир озю къалды; халкълар арасында буюк олгъан шеэр тул къадын киби олды; виляетлер арасындаки башлыкъ къулгъа чевирильди.
[2] Геджелери аджджы-аджджы агълай, янакъларында козьяшы; оны севгенлернинъ арасында гонъюль аладжакъ сою ёкъ; достлары эписи онъа хаинлик этип, душмангъа чевирильди.
[3] Ехуда беля ве агъыр къуллукъ ичинде сюргюнликке огърады; халкълар арасында отура, раатлыкъ ерини тапамай; сыкъынты вакътында оны къувалагъанлар артына етти.
[4] Сион ёллары агълайлар, чюнки байрамгъа кеткенлер ёкъ; эписи къапулары янларында ич ким къалмады, руханийлери ич чекелер; къызлары гъам-къасевет чекелер, озю де аджджы алда.
[5] Оны чекиштиргенлер башлыкъларына чевирильди, душманлары раат олды; яман япкъанлары чокъ олгъаны ичюн, РАББИ башына беля тюшюрди; душманларынынъ огюнде балалары сюргюнлик этильди.
[6] Сион къызынынъ бутюн гузеллиги учып кетти, башлыкълары отлакъ тапамагъан сыгъынлар киби олды; такъаттан кесилип, къувалагъанларынынъ огюнде кеттилер.
[7] Ерусалим беля вакътында, азап чеккен куньлеринде эвель куньлериндеки байлыгъыны хатырлады; лякин душманлар халкъны енъдилер, халкъкъа кимсе ярдым этмеди; душманлар шеэрге бакъалар, харап олгъанындан кулелер.
[8] Ерусалим буюк гуна япты, онынъ ичюн арам олды; оны шуретлеген эр кес, айыбыны корип, энди оны мыскъыллайлар; шеэр озю де ич чекип, юзюни чевире.
[9] Этегинде арамлыкъ бар эди, амма не оладжагъыны тюшюнмеди; башкъаларны шашырып, пек ашаланды, гонъюль аладжакъ кимсеси де ёкъ эди. «Я РАББИ! Беляма бакъ! Душманым кучьлю олды!»
[10] Душман энъ къыйметли шейлерине къолуны узатты; О, коре ки, Мукъаддес Ерине миллетлер кирелер; Сен исе, я Рабби, Сенинъ джемаатынъда олмагъа оларгъа разылыкъ бермединъ.
[11] Бутюн халкъы отьмек къыдырып, ич чекелер; джаныны къуртармакъ ичюн, ашкъа къыйметли шейлерини берелер. «Я РАББИ, корь мени, не къадар ашалангъаныма бакъ».
[12] Эй, сизлер, ёлдан кечкенлер! Башларынъызгъа бу тюшмесин! Бакъынъыз да корюнъиз, хасталыгъыма ошагъан хасталыкъ бармы? Бу хасталыкъны РАББИ башыма гъазабы алевленген куню ёллады!
[13] Кемиклериме атешни юксекликтен ёллады, бутюн беденимни къаплады; аякъларыма къапкъан къойды, мени къачмагъа меджбур этти; мени бакъымсыз этти, эр бир кунь хаста олам.
[14] Рабби Озь къолунен яманлыкъларымны боюндырыкъ киби, бойнума багълады; бири-бирине багъланып, бойнума асалар; Рабби такъатымны алды, ойле адамларнынъ къолуна берди ки, оларны енъип оламайым!
[15] Меним эписи кучьлю адамларымны Рабби ёкъ этти; йигитлеримни йыкъмакъ ичюн, манъа къаршы чокъ адамны топлады; юзюмни баскъаны киби, Рабби Ехуда къызыны таптады.
[16] Бунынъ ичюн агълайым, козьяшларымны тёкем; мени джанландыраджакъ бири, меним гонъюль алыджым узакъ; балаларым ольдюрилелер, душманларым енъелер.
[17] Сион къолларыны узата, амма гонълюни аладжакъ ёкъ. РАББИ буюрды, ве душманлар Якъупны алкъагъа алды; Ерусалим араларында арам олды.
[18] РАББИ адалетлидир, мен сёзюне бойсунмадым. Эй, бутюн халкълар! Динъленъиз, меним азапларыма бакъынъыз; къызларымнен огъланларым эсирликке кетелер.
[19] Достларымны чагъырам, амма олар мени алдатты; руханийлеримнен акъсакъалларым шеэрлерде гъайып олалар, джанларыны къуртармакъ ичюн аш къыдыралар.
[20] Бакъ, я РАББИ, мен ярамайым; ичим-багърым тарсыкъа, юрегим яна; инатлыкънен Санъа къаршы чыкътым, шимди исе тышарыда къылыч балаларны кесе, эвимде олюм мени беклей.
[21] Ич чеккенимни эшиттилер, амма гонъюль алыджым ёкъ; эписи душманларым белягъа огърагъанымны эшиттилер, буны манъа Сен япкъанынъа къувандылар. Сен эвельден айткъан кунь кельди, олар да мен киби олгъайды!
[22] Яманлыкъларынынъ эписини корь; акъсыз япкъанларым ичюн манъа бутюн эткенлеринъни оларгъа да яп. Инъильтилерим артыкъ агъыр, юрегим де такъаттан кесиле.