[1] О заман Ехуда озь агъа-къардашларындан кетип, Хира адлы бир адулламлы янында яшамакъ ичюн ерлешти.
[2] Анда Шуа адлы бир ханаанлынынъ къызыны корип, Ехуда онъа эвленди ве онен ятты.
[3] О, юклю олды ве огълан бала тапты; Ехуда онынъ адыны Эр деп къойды.
[4] О, кене юклю олды ве огълан бала тапты; онынъ адыны Онан деп къойды.
[5] Сонъ даа бир огълан бала тапты ве онынъ адыны Шела деп къойды. Апайы бала тапкъанда, Ехуда Кезив шеэринде эди.
[6] Ехуда озюнинъ биринджи догъгъан огълу Эрге апай алып берди, онынъ ады Тамар эди.
[7] Лякин Ехуданынъ биринджи догъгъан огълу Эр РАББИнинъ козю огюнде яман эди, ве РАББИ оны ольдюрди.
[8] Ехуда Онангъа: – Агъанънынъ апайына кирип, онъа къайын киби эвлен ве агъанъа эвлят берип, онынъ несилини сакълап къал, – деди.
[9] Лякин Онан оладжакъ эвлят онынъки сайылмайджагъыны биле эди ве онынъ ичюн дудусынен яткъанда, агъасына эвлят бермемек ичюн, урлугъыны ерге тёке эди.
[10] Онынъ япкъанлары РАББИнинъ козю огюнде яманлыкъ эди, ве О, оны ольдюрди.
[11] Сонъ Ехуда келини Тамаргъа: – Огълум Шела осип буюгендже, бабанънынъ эвинде тул апай олып яша, – деди. О: «Буюклерининъ артындан кичигим де ольмегейди», – деп тюшюнди. Тамар, бабасынынъ эвине къайтып, анда яшап башлады.
[12] Чокъ вакъыт кечти ве Шуанынъ къызы, Ехуданынъ апайы кечинди. Матем куньлери кечкен сонъ, Ехуда досту адулламлы Хиранен Тимна шеэрине, озюнинъ къойларыны къыркъкъан адамларгъа кетти.
[13] Тамаргъа: «Ана, къайнатанъ Тимна шеэрине озь къойларыны къыркъмагъа кете», – деген хабер кетирдилер.
[14] Тамар туллукъ урбаларыны чыкъарып, бетини орьтюнен къапатты ве сармаланып, Тимна ёлунда яткъан Энаим шеэрининъ араба къапусы огюнде отурды. О, Шела осип буюгенини, амма оны онъа эвлендирмегенлерини коре эди.
[15] Тамар бетини къапаткъаны ичюн, Ехуда онъа бакъып, оны фаише деп белледи.
[16] Онынъ янына барды ве: – Мен сеннен ятаджагъым, – деди. Бу, онынъ келини олгъанындан онынъ хабери ёкъ эди. – Сен меннен яткъанынъ ичюн манъа не береджексинъ? – деп сорады Тамар.
[17] – Санъа къой-эчкилеримден бир улакъны ёлларым, – деди Ехуда. – Ёлламагъанынъдже пей къалдырырсынъмы? – деди Тамар.
[18] – Санъа насыл пей къалдырайым? – деп сорады Ехуда. – Сыджымынен мууринъни ве къолунъдаки таякъны, – деди онъа Тамар. Ехуда онъа бутюн сорагъанларыны берди ве онен ятты. Тамар ондан юклю олды.
[19] Сонъ Тамар кетип, бетиндеки орьтюни чыкъарып, кене озюнинъ туллукъ урбаларыны кийди.
[20] Ехуда, апайдан пейини алмакъ ичюн, адулламлы достунен улакъны ёллагъанында, досту оны тапмады
[21] ве о ернинъ сакинлеринден: – Ёлнынъ четинде отургъан Энаимдеки фаише къайда? – деп сорады. Лякин онъа: – Анда фаише ёкъ эди, – деп джевап бердилер.
[22] Досту Ехудагъа къайтты ве: – Мен оны тапмадым. О ернинъ сакинлери: «Мында фаише ёкъ эди», – дедилер, – деди.
[23] Ехуда: – Айды, шейлерни озюне къалдырсын, тек устюмизден кульмесинлер. Мына, мен онъа бу улакъны ёлладым, амма сен оны тапмадынъ, – деди.
[24] Учь ай къадар кечкен сонъ, Ехудагъа: – Келининъ Тамар ороспулыкъ эткен. О, ороспулыкътан энди юклю, – дедилер. – Оны тышкъа чыкъарынъыз да, – деди Ехуда, – якъынъыз!
[25] Лякин Тамарны тышкъа чыкъаргъанларда, о, къайнатасына бойле деп айтмаларыны риджа этти: – Бу кимнинъ шейлери олса, мен ондан юклюдирим. – Ве: – Бу муурь, сыджым ве таякъны бакъса, кимнинъ олгъаныны билесинъми? – деди.
[26] Ехуда шейлерини таныды ве: – О, менден акълы, – деди. – Мен оны огълум Шелагъа бермедим. Ехуда онен бир даа ятмады.
[27] Тамар бала тапкъанда, къурсагъында эгизлер олгъаны ачылды.
[28] Догъып башлагъанында ве тышары къолчыкъ чыкъкъанында, эбанай онъа къырмызы йипчик багълады ве: – Бу биринджи чыкъты, – деди.
[29] Лякин бала къолуны арткъа чекип алды, ве иште, онынъ къардашы чыкъты. – Сен насыл этип биринджи чыкътынъ? – деп сорады эбанай. Онынъ ичюн баланынъ адыны Перец деп къойдылар.
[30] Сонъ къолунда къырмызы йипи олгъан агъасы да чыкъты. Онынъ адыны Зерах деп къойдылар.