[1] Бу вакъиалардан сонъ, бир кунь Алла Ибраимни сынады. – Ибраим! – деди Алла. – Мен мындам, – деди о.
[2] – Озь севимли, бирден-бир огълунъ Исхакъны ал да, Мория топрагъына бар. Анда Мен санъа айтаджакъ байырларнынъ биринде огълунъны къурбан чалып, бутюнлей якъ, – деди Алла.
[3] Ибраим саба эрте турды, эшегини екти, янына эки хызметчи огъланыны ве озь огълу Исхакъны алды. Чалынаджакъ къурбанны бутюнлей якъмакъ ичюн одун парлап, онъа Алла айткъан ерге ёл алды.
[4] Учюнджи куню Ибраим о ерни узакъта корьди.
[5] – Эшекнен мында къалып турунъыз, – деди Ибраим хызметчи огъланларгъа. – Мен исе огъланнен берабер анда барып, ибадет этермиз ве сизге къайтырмыз.
[6] Ибраим чалынаджакъ къурбанны бутюнлей якъмакъ ичюн одунларны алып, огълу Исхакънынъ аркъасына къойды. Озю исе къолуна пычакъ ве атешни алды. Бойлеликнен, олар экиси берабер кеттилер.
[7] – Бабам, – деди Исхакъ бабасына. – Не, огълум? – деп джевап берди Ибраим. – Мына атеш ве одунлар, амма къурбан айваны къайда я? – деди Исхакъ.
[8] – Огълум, Алла Озюне къурбан айванны тапар, – деди Ибраим. Сонъ олар экиси берабер ёлны девам эттирдилер,
[9] Алла Ибраимге айткъан ерге кельдилер. Анда Ибраим къурбан ерини къурды, одунларны азырлады ве, огълу Исхакъны багълап, къурбан ери устюне, одунлар тёпесине къойды.
[10] Сонъ, огълуны соймакъ ичюн, къолуны узатып, пычакъ алды.
[11] Лякин РАББИнинъ Мелеги коктен оны: – Ибраим, Ибраим! – деп чагъырды. – Мен мындам, – деди Ибраим.
[12] – Огълангъа къаршы къолунъны котерме, онъа асыл бир шей япма. Энди Мен билем ки, сен Алладан къоркъасынъ. Бирден-бир огълунъны Манъа бермеге аджымадынъ, – деди Мелек.
[13] Ибраим бакъып, артында, чалы-чырпы ичинде бойнузларындан сарылып къалгъан къочкъарны корьди. Ибраим барып, къочкъарны алды ве огълу ерине оны къурбан чалып бутюнлей якъты.
[14] Ибраим о ернинъ адыны Яхве-Ире къойды. Онынъ ичюн шимди де: «РАББИнинъ байырында тапылыр», – деп айталар.
[15] РАББИнинъ Мелеги Ибраимни экинджи кере коктен чагъырып,
[16] онъа бойле деди: – РАББИнинъ сёзлери будыр: Озюмнен ант этем ки, сен бу ишни бойле япкъанынъ ичюн, бирден-бир огълунъны Манъа бермеге аджымагъанынъ ичюн,
[17] санъа мытлакъа бол эйиликни берерим, эвлятларынъны кок йылдызлары дайын, денъиз ялысындаки къум дайын, мытлакъа чокъ сайылы этерим. Сенинъ эвлятларынъ душманларыны енъеджеклер ве бойсундыраджакълар.
[18] Мени динълегенинъ ичюн, эвлятларынъ ярдымынен ер юзюндеки эписи халкълар яхшылыкъ кореджеклер.
[19] Сонъ Ибраим хызметчи огъланларына къайтты, ве олар берабер Беэр-Шевагъа кеттилер. Ибраим Беэр-Шевада ерлешти.
[20] Бу вакъиалардан сонъ, бир кунь Ибраимге бойле хабер кетирдилер: – Мына Милкъа Нахор къардашынъа огълан балаларны тапты:
[21] Уцны – бу биринджи догъгъан огълу, Бузны – онынъ къардашы, Кемуэлни – Арамнынъ бабасы,
[22] Кеседни, Хазоны, Пилдашны, Йидлафны ве Бетуэлни.
[23] Бетуэлнинъ Рефикъа адлы къызы олды. Ибраимнинъ къардашы олгъан Нахоргъа Милкъа мына бу секиз огълан баланы тапты.
[24] Нахорнынъ джариеси олгъан Реума онъа Тевах, Гъахам, Тахаш ве Маакъа адлы балаларны тапты.