[1] Уйле сыджагъында Ибраим чадырнынъ къапусы огюнде, Мамре деген эмен орманы янында отургъанда, онъа РАББИ пейда олды.
[2] Ибраим бакъып, огюнде учь ёлджу тургъанларыны корьди. Оларнынъ къаршысына атылып турып, седждеге къапанды ве:
[3] – Эфендим, эгер урьметинъе малик олгъан олсам, огюмден кечме.
[4] Сизге аякъ ювмагъа сув кетирирлер. Терек тюбюне отурып раатланынъыз.
[5] Сизге къапынмакъ ичюн, отьмек кетиририм. Сонъ кетерсинъиз, эписи бир огюмден, къулунъызнынъ огюнден кечесинъиз, – деди. – Яхшы, – дедилер олар, – ойле де яп.
[6] Ибраим чадыргъа чапып кирди ве Сареге: – Тез-тез учь буюк савут энъ яхшы ун ал да, хамыр басып, пите пишир, – деди.
[7] Сонъ Ибраим сюрю тарафкъа чапып кетти, яш, яхшы бакъылгъан бузавчыкъны алып, къулуна берди. Къулу оны тез-тез азырламагъа ашыкъты.
[8] Ибраим мусафирлернинъ оглерине къаймакъ, сют, пишкен бузав этини къойды да, озю терек тюбюнде турып, оларнынъ ашагъанларыны бекледи.
[9] Олар Ибраимден: – Къадынынъ Саре къайдадыр? – деп сорадылар. – Мында, чадырда, – деп джевап къайтарды Ибраим.
[10] Олардан бири деди ки: – Келеджек йылы тамам бу вакъытта Мен кене санъа келирим. О вакъыт Сареде энди огълан бала догъаджакъ. Саре о вакъыт онынъ аркъасында, чадырнынъ къапусы артында динълеп турмакъта эди.
[11] Олар экиси: эм Саре, эм Ибраим энди баягъы яшта къарт адамлар эдилер, ве адетиндже къадынларда олгъан шей Сареде токътагъан эди.
[12] Саре ичинден кулип: – Манъамы, къартайгъанымда, бу къуванчкъа саип олмакъ? Эфендим де энди къарт, – деп тюшюнди.
[13] РАББИ Ибраимге: – Саренинъ: «Манъа, къарт къадынгъа, бала тапмакъмы?» – деп кульгени недир?
[14] РАББИ ичюн къыйын ве япып оламайджакъ шей бармы? Келеджек йылы, кесильген куню Мен санъа келирим, ве о заман Сареде энди огълан бала олур, – деди.
[15] – Мен кульмедим, – деп ялан айтты къоркъкъан Саре. – Ёкъ, – деди онъа РАББИ, – сен кульдинъ.
[16] Акъайлар, ёлларыны девам этмек ичюн, ерлеринден турдылар ве Содомгъа ёл алдылар. Оларны озгъармакъ ичюн, Ибраим оларнен кетти.
[17] РАББИ: «Япаджакъларымны Ибраимден гизлейджегимми?
[18] Ибраимден улу ве кучьлю халкъ асыл оладжакътыр; Ибраим вастасынен ер юзюндеки бутюн халкълар эйилик тападжакълар.
[19] Ибраим балаларына ве эписи несиллерине адалетли ве инсафлы яшайышны огретсин деп, РАББИнинъ ёлунда юрмеге эмир этсин деп, Мен оны сайлап алдым. Онъа бутюн ваде эткенлеримни япарым», – деп тюшюнди.
[20] – Содом ве Гомора тарафларындаки къыямет кучьленди, – деди РАББИ. – Гуналары пек агъырдыр.
[21] Тюшейим де, манъа келип еткен къыямет дайын, олар тамам ойле япалармы-ёкъмы, бакъайым. Сонъ билирим.
[22] Акъайлар айланып, Содом тарафкъа кеттилер. Ибраим исе эп РАББИнинъ алдында турмакъта эди.
[23] Онъа якъынджа келип, Ибраим: – Сен ярамай адамларнен берабер инсафлы адамларны ёкъ этерсинъми?
[24] Бельки бу шеэрде элли инсафлы адам тапылыр. Аджеба Сен бу шеэрни андаки элли инсафлы адамларнынъ хатири ичюн афу этмейип, къырарсынъмы?
[25] Олмайджакъ шей! Сен ойле япмазсынъ! Ярамай адамларнен берабер инсафлы адамларны ёкъ этмезсинъ. Эм ярамай, эм инсафлы адамнынъ такъдири бир олмаз. Сенден оладжакъ шей дегиль! Бутюн ер юзюнинъ Къадысы адалетсизлик япармы? – деди.
[26] РАББИ: – Эгер Мен Содом шеэринде элли инсафлы адам тапсам, оларнынъ хатири ичюн бутюн шеэрни афу этерим, – деди.
[27] – Мен тоз ве куль олсам да, – деп девам этти Ибраим, – Эфендимден сорамагъа джесюрлик таптым.
[28] Эгер эллиге беш инсафлы адам етмесе, аджеба бу етишмеген беши ичюн Сен бутюн шеэрни къырарсынъмы? – Ёкъ, эгер Мен анда къыркъ беш инсафлы адам тапсам, къырмам, – джевап къайтарды РАББИ.
[29] – Эгер анда тек къыркъ инсафлы адам тапылса? – сёзюни девам этип сорады Ибраим. – Къыркънынъ хатири ичюн де япмам, – деди РАББИ.
[30] – Эфендим, айткъанларыма гъазапланма. Я тек отуз инсафлы адам олса? – деди Ибраим. – Эгер анда отуз инсафлы адам олса биле, буны япмам, – деди РАББИ.
[31] – Сенден, Эфендим, сорамагъа джесюрлик таптым. Эгер анда тек йигирми инсафлы адам олса? – деди Ибраим. – Йигирмининъ хатири ичюн де къырмам, – деп джевап къайтарды РАББИ.
[32] – Эфендим, гъазапланма! Меним даа бир суалим бар. Эгер анда тек он инсафлы адам тапылса? – деп сорады Ибраим. – Оннынъ хатири ичюн де къырмам, – деп джевап къайтарды РАББИ.
[33] Ибраимнен лафыны битирген сонъ, РАББИ кетти. Ибраим исе озюнинъ ерине къайтты.