[1] Эписи Исраиль къабилелери Давуткъа Хевронгъа келип, онъа: – Биз эпимиз – сенинъ сой-сопларынъмыз.
[2] Эвеллери, Шаул бизге падишалыкъ япкъанда, сен Исраиль халкъыны дженклерге алып кете эдинъ, РАББИ санъа: «Сен Меним халкъыма Исраильге чобан оладжакъсынъ, оларнынъ ёлбашчысы оладжакъсынъ», – деди, – дедилер.
[3] Эписи Исраиль акъсакъаллары Давут падишагъа Хевронгъа кельгенде, РАББИнинъ огюнде онен мукъавеле япты, оны ягънен сюртип, бутюн Исраильнинъ падишасы этти.
[4] Давут падиша олгъанда, 30 яшында эди. 40 йыл девамында Давут падишалыкъ япты.
[5] Хевронда Ехуда къабилесине еди йыл алты ай падишалыкъ этти, ве Ерусалимде бутюн Исраиль ве Ехудагъа 33 йыл падишалыкъ этти.
[6] Бир кунь падиша Давут ве онынъ адамлары Ерусалимге ве анда яшагъан евуслыларгъа къаршы сеферге кетти. Евуслылар: «Давут шеэрге киралмаз», – деп тюшюнип, онъа: – Сен мында кирмезсинъ! Топал ве сокъурлар биле сени къувып олурлар! – дедилер.
[7] Лякин Давут Сион къалесини алды. Шимди о – Давут Шеэридир.
[8] Давут шу куню: – Ер тюбюндеки сув каналларындан кечип, евуслыларны, мени кореджек козю олмагъан эм топал, эм сокъурларны да ольдюринъиз, – деди. Шунынъ ичюн: «Сокъур ве топал адам меним эвиме кирмез», – дениле.
[9] Давут къаледе ерлешти ве онъа «Давут Шеэри» деген ад къойды. Миллодан башлап, о чевре-четини къурды.
[10] Давут буюк кучьке кирди, чюнки онен РАББИ, Ордуларнынъ Алласы эди.
[11] Сонъ Тир падишасы Хирам Давуткъа везирлерини йиберди ве оларнен берабер дюльгерлерни, къуруджыларны ве кедр тереклерини ёллады. Бу усталар Давуткъа сарай къурдылар.
[12] О заман Давут анълады ки, РАББИ оны Озь халкъы Исраиль ичюн Исраильнинъ падишасы япты ве онынъ падишалыгъыны буюклештирди.
[13] Хеврондан кельген сонъ, Давут Ерусалимде озюне даа къадынлар ве джариелер алды.
[14] Давутнынъ даа огъуллары ве къызлары догъды. Мына онынъ Ерусалимде догъгъан балаларынынъ адлары: Шаммуа, Шовав, Натан, Сулейман,
[15] Йивхар, Элишуа, Нефег, Яфия,
[16] Элишама, Эльяда, Элифелет.
[17] Давутны Исраиль падишалыгъына ягънен сюрткенлерини эшитип, фелестинлилернинъ эписи Давутны къыдырып башладылар. Давут, буны билип, къалеге кетти.
[18] Фелестинлилер келип, Рефаим вадийинде ерлештилер.
[19] Давут РАББИден: – Фелестинлилерге къаршы чыкъайыммы? Оларны меним къолума берерсинъми? – деп сорады. РАББИ Давуткъа: – Чыкъ. Мен фелестинлилерни сенинъ къолунъа теслим этерим, – деди.
[20] Давут Баал-Перацимге кетти ве анда фелестинлилерге уджюм этти ве енъди. О: – РАББИ меним огюмде душманларымны сув акъымы дагъыткъаны киби дагъытты, – деди. Шунынъ ичюн шу ернинъ ады Баал-Перацим олды.
[21] Фелестинлилер анда озь путларыны ташлап къачтылар, Давут адамларынен исе оларны алды.
[22] Бираз вакъыт кечкен сонъ, фелестинлилер кене келип, Рефаим вадийинде ерлештилер.
[23] Давут кене РАББИден сорады, ве О, онъа джевап берип: – Оларнынъ огюне чыкъма, лякин артларындан, бака орманы тарафындан бар.
[24] Бака тереклерининъ тёпесинден бир кимсенинъ юргенини эшитсенъ, тез къыбырда. О вакъыт РАББИ, фелестинли ордусыны ёкъ этмек ичюн, сенинъ огюнъде кетеджек, – деди.
[25] Давут РАББИ дегени киби япып, фелестинлилерни Гевадан Гезерге къадар узангъан топракъларда ёкъ этти.