[1] Даа бойле вакъиа олып кечти. Исраиллилерге къаршы РАББИнинъ ачувы къозгъады. О Давутны оларгъа къаршы къойып, онъа: – Бар, Исраиль ве Ехуда халкъыны сай, – деди.
[2] Падиша, янында олгъан орду башы Ёавгъа: – Бар, Дандан Беэр-Шевагъа къадар ерлешкен Исраиль къабилелерини кечип, халкъны сай. Мен халкънынъ сайысыны бильмек кереким, – деди.
[3] Ёав падишагъа: – Сенинъ Алланъ олгъан РАББИ халкъынъны эки кере зияделештирсин, юз кере биле зияделештирсин. Эфендим падиша да буны корьсюн. Лякин эфендим падишагъа буны бильмеге не керек? – деди.
[4] Лякин падишанынъ сёзю Ёавнынъ ве орду башлыкъларынынъ сёзюни бастырды. Ёав, орду башлыкъларынен берабер падишадан кетип, Исраиль халкъыны саймагъа барды.
[5] Олар Иордан озенини кечип, Ароэр шеэрининъ сагъ тарафында токътадылар. Шу шеэр Язер шеэрининъ янындаки Гъад вадийининъ ортасында эди.
[6] Олар Гилад ве Тахтим-Ходший деген ерге, сонъ Дан-Яан ерине кельдилер, Сидоннынъ чевресини айландылар ве Сидон ёлуны кечтилер.
[7] Сонъра Тир къалесине кельдилер ве хивлилернинъ, ханаанлыларнынъ шеэрлерине кирдилер. Мындан Ехуданынъ Негевине, Беэр-Шевагъа кеттилер.
[8] Бутюн ерлерни кечип, тамам докъуз ай йигирми кунь дегенде Ерусалимге къайтып кельдилер.
[9] Ёав падишагъа халкънынъ сайысы язылгъан джедвельни берди. Исраиллилернинъ 800,000 кучьлю, дженклеше биледжек акъайлары, Ехуданынъ исе 500,000 акъайы олгъаны белли олды.
[10] Давут халкъны сайгъанындан сонъ, юреги чапаланды, ве о, РАББИге: – Буны япып, пек буюк гуна къазандым. Амма шимди, РАББИ, къулунънынъ гунасыны багъышла, пек балабан акъылсызлыкъ яптым, – деди.
[11] Давут эртеси куню тургъанда, гизли шейлерни бильген Гъад пейгъамбер РАББИден бойле хабер алды:
[12] – Бар, Давуткъа айт: «РАББИ бойле деди: “Мен санъа учь джеза теклиф этем. Булардан бирисини сайла, буны санъа япарым”».
[13] Гъад, Давуткъа келип: – Озюнъ сайла: мемлекетинъде еди йыл девамында ачлыкъ олсунмы, я сен учь ай девамында артынъдан къувалагъан душманларынъдан къачып юреджексинъми, я да мемлекетинъде учь кунь девамында веба хасталыгъы олсунмы? Энди тюшюнип, джевап бер, оны мени йибергенге айтайым, – деди.
[14] Давут Гъадгъа: – Буюк белягъа огърадым. Адамнынъ къолуна тюшмеге Алла косьтермесин, яхшысы РАББИнинъ элине тюшейим, чюнки Онынъ мерамети буюктир, – деди.
[15] Сонъ РАББИ исраиллилернинъ башына сабадан бельгиленген вакъыткъа къадар веба хасталыгъыны йиберди. Дандан Беэр-Шевагъа къадар 70,000 адам ольди.
[16] Мелек Ерусалимни бошатмакъ ичюн элини узаткъанда, РАББИ джезасы акъкъында пешман этти ве халкъны ёкъ эткен мелекке: – Етер, къолунъны тюшюр, – деди. РАББИнинъ мелеги о вакъыт евуслы Аравнанынъ арманы янында эди.
[17] Давут, халкъны ольдюрген мелекни корип, РАББИге: – Мына мен гуна яптым, къанунгъа къаршы чыкътым. Бу къойлар исе, олар не япты? Сен мени ве бабамнынъ союны джезала, – деди.
[18] Шу куню Гъад, Давуткъа келип: – Бар, РАББИге евуслы Аравнанынъ арманында къурбан ерини къур, – деди.
[19] Давут Гъаднынъ айткъанына коре, РАББИ буюргъаны киби кетти.
[20] Аравна, козьлерини котерип, онъа тараф кельген падишаны ве онынъ хызметчилерини корьди ве чыкъып, падишанынъ огюнде ергедже бетини тийгизип бель букти.
[21] Аравна: – Падиша-эфендим, сен манъа, къулунъа, не ичюн кельдинъ? – деп сорады. Давут онъа: – Арманынъда РАББИге къурбан ерини къурмакъ ичюн, сенден оны сатын алмагъа кельдим. О вакъыт халкъны ольдюрген веба хасталыгъы ёкъ оладжакъ, – деди.
[22] Аравна Давуткъа: – Падиша-эфендим нени алмагъа истесе алсын, къурбаныны чалсын. Мына санъа бутюнлей якъмакъ ичюн туварлар, арман тахталары ве огюз екильген шейлерни де одунгъа ал, – деди.
[23] – Мен бутюн бу шейлерни санъа, падиша, берем. Аравна падишагъа даа: – Алланъ олгъан РАББИ санъа мерамет эйлесин! – деди.
[24] Лякин падиша Аравнагъа: – Ёкъ! Санъа керек параны тёлейим, Аллам олгъан РАББИге бедава къурбанлар чалмагъа истемейим, – деди де, элли кумюш берип, арманны ве туварларны сатып алды.
[25] Давут анда РАББИге къурбан ерини къурды. Анда айванларны къурбан чалып бутюнлей якъты ве аманлыкъ къурбанларыны да чалды. Бундан сонъ РАББИ мемлекетке мерамет эйледи, ве Исраильде веба хасталыгъы токътады.