[1] Ахитофел Авишаломгъа даа: – 12,000 адам сайлап алайым да, бу гедже Давутнынъ пешинден къувалайым.
[2] О, болдурып кучьсюз къалгъан вакъытта оны къоркъузайым. Онен берабер олгъан адамлар къачарлар да, олар къачкъан сонъ, мен ялынъыз къалгъан падишаны ольдюририм.
[3] Бир вакъыт олар эписи сен ольдюрмеге истеген инсангъа къайтып кельдилер. Шимди де тыпкъы ойле оладжакъ: мен оларнынъ эписини санъа къайтарып берерим, ве бутюн халкъ сагъ-селямет къалыр, – деди.
[4] Авишалом ве эписи Исраиль акъсакъаллары бу сёзлерни пек бегендилер.
[5] Авишалом: – Аркълы Хушайны чагъырынъыз, не айтаджагъыны динълейик, – деди.
[6] Хушай Авишаломгъа кельди, Авишалом: – Ахитофел мына нелер айта, онынъ айткъаныны япайыкъмы? Эгер ёкъ десенъ, не япмакъ кереклигини озюнъ огрет, – деди.
[7] Хушай Авишаломгъа: – Ахитофелнинъ бу сефер берген насиаты яхшы дегиль, – деди ве
[8] сёзлерини девам этип: – Сен бабанъны ве аскерлерини билесинъ. Олар джесюр адамлар, чёльде баласындан марум олгъан аюв киби ачувландылар. Бабанъ – теджрибели аскер, гедже халкъынен берабер геджелемез.
[9] Шимди я бир къобада, я да башкъа бир ерде гизлене. Эгер биринджи уджюмде аскерлеринънинъ базылары ольдюрильсе, башкъалары шашмалап: «Давут Авишаломгъа къошулгъанларнынъ эписини къыра», – деп къычырышаджакълар.
[10] О заман юреги арслан юреги киби джесюр олгъанлар да рухтан тюшерлер. Бабанънынъ джесюрлиги ве аскерлерининъ джесаретлиги акъкъында бутюн Исраиль биле.
[11] Шунынъ ичюн меним насиатым бойле: Дандан Беэр-Шевагъа къадар бутюн Исраиль топлашсын, адамлар денъиздеки къум киби чокъ олсун, сен де оларнынъ ортасында дженкке кет.
[12] Биз Давуткъа къаршы чыкъармыз. О, къайда олмаса да, онъа чыкъ тюшкени киби уджюм этермиз. Онынъ янында олгъан адамлардан бириси сагъ къалмаз.
[13] Эгер о, бирде-бир шеэрге кирсе, бутюн Исраиль шу шеэрге аркъанлар кетирир, ве биз шеэрни вадийге сюйреклермиз, шеэрде таш устюнде таш биле къалдырмамыз, – деди.
[14] Авишалом ве бутюн Исраиль: – Аркълы Хушайнынъ насиаты Ахитофел берген насиатындан яхшы, – дедилер. Мына бойле этип, РАББИ, Авишаломгъа беля кетирмек ичюн, Ахитофелнинъ яхшы насиатыны бозмагъа ниет этти.
[15] Хушай руханий Цадокъкъа ве Авиатаргъа: – Ахитофел Авишаломгъа ве Исраиль акъсакъалларына бойле-бойле насиат берди, мен исе бойле-бойле насиат бердим.
[16] Энди Давуткъа аджеле хабер йиберинъиз, онъа: «Бу гедже сахра вадийинде къалма. Сен, падиша, ве адамларынъ сагъ-селямет къалмасы ичюн, андан тез-тез кет», – денъиз, – деди.
[17] Ехонатан ве Ахимаац Эн-Рогель янында эдилер, чюнки озьлерине шеэрде корюнмеге чарелери ёкъ эди. Бир хызметчи къыз оларгъа келип, эр шейни айтып бере эди. Олар исе Давут падишагъа хабер эте эдилер.
[18] Амма бир йигит оларны корип, Авишаломгъа айтты. Олар аджеле къачып кетип, Бахурим шеэрине, бир адамнынъ эвине кельдилер. Онынъ азбарында къуюсы бар эди, ве олар бу къуюгъа тюштилер.
[19] Адамнынъ апайы, къуюнынъ агъзыны орьтюнен къапатып, устюне курьпе септи. Бойлеликнен, бир шей корюнмей къалды.
[20] Авишаломнынъ къуллары къадыннынъ эвине келип: – Ахимаац ве Ехонатан къайда? – деп сорадылар. Къадын оларгъа: – Олар озенни кечип кеттилер, – деди. Олар къыдыра-къыдыра, бир шей тапмайып, Ерусалимге къайттылар.
[21] Олар кеткен сонъ, Ахимаац ве Ехонатан къуюдан чыкъты ве, Давут падишагъа келип: – Турунъыз, тез-тез сувдан кечинъиз. Ахитофел бойле-бойле деди, – деп хабер эттилер.
[22] Давут ве онен олгъан адамлар Иордан озенини тез-тез кечтилер. Сабагъадже Иордан озенини кечмеген бир адам биле къалмады.
[23] Ахитофел, насиаты беджерильмегенини корип, эшегини екти, азырланып ёлгъа чыкъты, шеэрине, эвине кельди, къорантасына сонъки эмирлерини берди, сонъ озь-озюни асып ольдюрди. Оны бабасынынъ къабринде дефн эттилер.
[24] Давут Маханаим шеэрине кельди. Авишалом ве исраиллилернинъ эписи исе Иорданны кечтилер.
[25] Авишалом Ёавнынъ ерине орду башлыгъы оларакъ Амасаны къойды. Амаса – Йитра адлы йизреэлли бир адамнынъ огълу эди. Онынъ анасы – Авигаил, Нахашнынъ къызы ве Церуянынъ къызкъардашы эди. Церуя – Ёавнынъ анасы эди.
[26] Авишалом исраиллилернинъ ордусынен Гилад топрагъында ерлешти.
[27] Давут Маханаим шеэрине кельгенде, аммонлы Рабба шеэринден олгъан Нахашнынъ огълу Шовий, Ло-Девар шеэринден Аммиэл огълу Макир ве Рогелим шеэринден олгъан гиладлы Барзиллай
[28] тёшеклер, легенлер ве чамурдан япылгъан савутлар, богъдай, арпа, ун, къавурылгъан богъдай данелерини, бакъла, берджимек,
[29] бал, сюзюльген иримчик, сыгъыр сютюнден ясалгъан пенир ве къой-эчки кетирип: – Халкъ ач, ёрулгъан, сахрада сувсузлыкъкъа чыдагъан, – деп, Давут ве адамларына аш бердилер.