[1] Биньямин къабилесинден Киш деген джесюр къараман бар эди. О – Авиэлнинъ огълу, Церорнынъ торуны эди. Церор – Бекъоратнынъ огълу, Афиахнынъ торуны эди. Афиахнынъ бабасы – Биньяминнинъ къабилесинден бир адам эди.
[2] Кишнинъ бир огълу бар эди, ады Шаул, о, яш ве дюльбер эди. Исраиллилер арасында ондан дюльбер кимсе ёкъ эди. Халкъкъа коре онынъ бою бир баш устюн эди.
[3] Бир кунь Шаулнынъ бабасы Кишнинъ эшеклери джоюлды, ве Киш огълу Шаулгъа: – Озюнънен бир хызметчи огъланны ал да, бар, эшеклерни къыдыр, – деди.
[4] Олар эфраимлилернинъ дагълы топрагъына бардылар, Шалиша ерлерини кечтилер, лякин эшеклерни тапмадылар. Шаалим ерлерини бакътылар – анда да ёкъ. Биньямин ерлерини де къыдырдылар, кене тапамадылар.
[5] Цуф ерлерине кельгенде, Шаул озюнен берабер олгъан хызметчи огълангъа: – Айды, артымызгъа къайтайыкъ. Бабам эшеклерни унутып, бизим акъкъымызда раатсызланып башламасын, – деди.
[6] Лякин хызметчи онъа: – Мына бу шеэрде бир Алланынъ адамы бар, оны эр кес урьмет эте. О, не айтса, эр шей ола экен. Айды, шимди анда барайыкъ. Бельки о бизге догъру ёл корьсетир, – деди.
[7] Шаул озь хызметчисине: – Яхшы, эгер биз о адамгъа барсакъ, онъа не берейик? Чанталарымызда отьмек къалмады, шу Алланынъ адамына бир шей багъышламакъ ичюн, бир бахшышымыз ёкъ. Бизде не бар? – деди.
[8] Шаулнынъ хызметчиси онъа кене джевапланып: – Мына элимде кумюшнинъ чериги бар. Мен оны Алланынъ адамына берейим, ве о, бизге догъру ёлны корьсетир, – деди.
[9] (Шу куньлерде Исраильде бирев Алладан бир шей сорамагъа барса: «Гизли шейлерни бильген адамгъа барайыкъ», – дегенлер. Шимди «пейгъамбер» деп адландырылгъан адамгъа эвеллери «гизли шейлерни бильген адам» дегенлер.)
[10] Шаул хызметчисине: – Сёзлеринъ догъру, айды барайыкъ, – деди, ве олар Алланынъ адамы отургъан шеэрге ёл алдылар.
[11] Тёпеге, шеэрге котерильгенде, сувгъа кеткен къызларны расткетирдилер ве олардан: – Гизли шейлерни бильген адам мындамы? – деп сорадылар.
[12] Къызлар исе: – Бар, ана о, сизинъ огюнъизде. О, бугунь шеэрге кельди. Лякин ашыкъынъыз. Шимди халкъ ибадет тёпесинде къурбан чаладжакъ.
[13] Ибадет тёпесине уйле ашыны ашамагъа кетмезден эвель, оны шеэрде тапып олурсынъыз. О, анда кельмегендже, халкъ ашамагъа башламаз. О, башта къурбанны багъышлайджакъ, сонъ чагъыртылгъанлар ашап башлайджакълар. Барынъыз, шимди оны тапып олурсынъыз, – дедилер.
[14] Шаулнен хызметчиси шеэрге кеттилер. Шеэрнинъ ортасына келип еткенде, оларнынъ огюне, ибадет тёпесине котерильмек ичюн, Смаил чыкъты.
[15] РАББИ Смаилге Шаулнынъ келеджеги акъкъында бир кунь эвельси беян этип:
[16] – Ярын шу вакъытта Биньямин топрагъындан санъа бир адам ёллайджагъым. Оны ягънен сюрт, ве о, Меним халкъым Исраильге ёлбашчы оладжакъ ве халкъымны фелестинлилерден къуртараджакъ. Манъа халкънынъ ялварувлары келип етти; Мен халкъны эшиттим, – деди.
[17] Смаил Шаулны корьгенде, РАББИ онъа: – Мен санъа айткъан инсан будыр. Меним халкъымны о идаре этеджек, – деди.
[18] Шаул Смаилнинъ янына келип: – Гизли шейлерни бильген адамнынъ эви къайда? – деп сорады.
[19] Смаил Шаулгъа: – Гизли шейлерни бильген адам меним. Сен меним огюмде тёпеге чыкъ. Бугунь меннен берабер уйле ашыны ашайджакъсынъ. Менден бильмеге истеген шейлернинъ эписини айтарым. Сабалайын исе сени йиберерим, – деди. Даа:
[20] – Учь кунь эвельси джоюлгъан эшеклеринъ акъкъында къасеветленме – олар тапылды. Энди санъа ве бабанънынъ эвине Исраильде эр бир арзу этильген шей бериледжек, – деди.
[21] Шаул джевапланып: – Мен биньяминлим, Исраильнинъ энъ кучюк къабилесинденим. Союм да бутюн Биньямин къабилеси сойларындан энъ кучюк. Буны манъа не ичюн айтасынъ я? – деди.
[22] Смаил исе Шаулны ве онынъ хызметчисини алып, одагъа кирсетти, чагъырылгъанларнынъ арасында энъ яхшы ерге отуртты. Чагъырылгъанлар отуз кишиге якъын эдилер.
[23] Смаил ашчыгъа: – Мен санъа, бир къысымны айырып, озюнъде къалдыр, дедим. Шимди оны манъа кетир, – деди.
[24] Ашчы, къойнынъ баджагъы ве онъа къошулгъан къысымны Шаулнынъ огюне къойды. Смаил: – Буны айырып къалдырдым. Огюнъе къой да, аша. Адам чагъырылгъанда, буны шу вакъыткъа санъа деп сакъладым, – деди. Шу куню Шаул Смаилнен берабер ашады.
[25] Сонъ олар ибадет тёпесинден шеэрге эндилер, ве Смаил Шаулнен эвнинъ тёпесинде лакъырды этти.
[26] Саба олар турдылар. Танъ аткъанда, Смаил Шаулны эв тёпесине чагъырып: – Тур, мен сени йиберейим, – деди. Шаул тургъан сонъ, о ве Смаил эвден чыкътылар.
[27] Шеэрнинъ четине якъынлашкъанда, Смаил Шаулгъа: – Хызметчинъе айт, бизим огюмизде кетсин, – деди. О да огде кетти. – Сен исе шимди токъта, мен санъа Алланынъ айткъанларыны ачайым, – деди.