Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:36

[1] Яш Смаил Элийнинъ янында РАББИге хызмет эте эди. О заманларда РАББИ адамларнен сийрек лаф эте эди, Ондан кельген руялар да сыкъ дегиль эди.

[2] Элийнинъ козьлери зайыфлашты, о яхшы корип оламай эди. Бир гедже о, тёшегинде ята эди.

[3] Смаил исе РАББИнинъ Сарайында, Алланынъ Сандыгъы олгъан одада яткъан, Алланынъ къандили даа яна, сёндюрильмеген эди.

[4] РАББИ Смаилни чагъырды. – Мен мындам! – деп джевапланды Смаил.

[5] Сонъ Элийге чапты ве: – Мен мындам. Сен мени чагъырдынъ! – деди. Лякин Элий: – Мен сени чагъырмадым. Къайт, еринъе ят, – деди. Смаил кетип ятты.

[6] РАББИ экинджи кере Смаилни чагъырды. Смаил турып, кене Элийге кельди ве: – Мен мындам. Сен мени чагъырдынъ! – деди. Элий исе: – Огълум, мен сени чагъырмадым. Къайт, еринъе ят, – деди.

[7] Смаил о вакъыт РАББИни бильмей эди, РАББИнинъ сёзю онъа даа ачылмагъан эди.

[8] РАББИ Смаилни учюнджи кере чагъырды. Смаил турып, Элийге кельди ве: – Мен мындам! Сен мени чагъырдынъ! – деди. Сонъ Элий, генчни РАББИ чагъыргъаныны анълады

[9] ве Смаилге: – Бар, къайт да ят. Сени Чагъыргъан чагъырса, «Айт, РАББИ. Сенинъ къулунъ Сени динълей», – де, – деди. Смаил кетип, озь ерине ятты.

[10] РАББИ кельди ве о сеферлери киби: – Смаил, Смаил! – деп чагъырды. Смаил: – Айт, РАББИ. Сенинъ къулунъ Сени динълей, – деди.

[11] РАББИ Смаилге: – Мен Исраильде ойле иш япарым ки, шу иш акъкъында эшиткенлернинъ эр бири къоркъусындан къалтырап башлар.

[12] О куню Мен Элийнинъ аилеси акъкъында айткъан бутюн шейлерни башындан сонъуна къадар япарым.

[13] Онъа деген эдим ки, онынъ аилесини омюрбилля джезаларым, чюнки огъулларынынъ Аллагъа къаршы куфюр сёзлер айткъаныны билип-корип, оларны токътатмады.

[14] Элийнинъ аилесине ант этем ки, не къурбан чалмакънен, не ашлыкъ бахшышларыны кетирмекнен ич бир вакъыт Элийнинъ аилеси къабаатындан къуртулмайджакъ.

[15] Смаил сабагъадже ятагъында къалды, сонъ турып, РАББИ Эвининъ къапуларыны ачты. Элийге исе озь руясы акъкъында айтмагъа къоркъты.

[16] Лякин Элий Смаилни чагъырды ве: – Огълум, Смаил, – деди. Смаил: – Мен мындам, – деп джевап берди.

[17] Элий: – Санъа О не айтты? Менден гизлеме. О санъа айткъанларындан бир шейни менден гизлесенъ, Алла бойнунъны урсун, – деди.

[18] Смаил онъа эр шейни айтып берди, ондан ич бир шейни гизлемеди. Сонъ Элий: – О – РАББИдир. Онынъ истегени насыл олса, шуны да япсын, – деди.

[19] Смаил буюгенде, РАББИ онынъ янында эди ве онынъ эр бир айткъан сёзюни беджерди.

[20] Дандан Беэр-Шевагъа къадар яшагъан эписи исраиллилер, Смаил РАББИнинъ пейгъамбери олмагъа ляйыкъ олгъаны акъкъында бильдилер.

[21] РАББИ Шилода даа пейда олды, анда О, Смаилнен лаф этти.

1 Падишалар — Chapters