Skip to content
Opens in a new window

[1] און דאָס װאָרט פֿון ה׳ איז געװען צו מיר, אַזױ צו זאָגן:

[2] און דו מענטשנקינד, הײב אױף אַ קלאָג אױף צוֹר,

[3] און זאָלסט זאָגן צו צוֹר, װאָס זיצט בײַ די אײַנגאַנגען פֿון ים, װאָס האַנדלט מיט פֿעלקער אין אינדזלען פֿיל: אַזױ האָט געזאָגט אֲדֹנָי ה׳: צוֹר, דו האָסט געזאָגט: איך בין פֿאַרפֿול אין שײנקײט.

[4] אין האַרצן פֿון די ימען זײַנען דײַנע געמאַרקן, דײַנע בױערס האָבן דײַן שײנקײט פֿאַרפֿולט.

[5] פֿון ציפּרעסן פֿון שׂניר האָבן זײ דיר אַלע ברעטער געבױט; צעדער פֿון לבֿנוֹן האָבן זײ גענומען צו מאַכן מאַסטן פֿאַר דיר.

[6] פֿון אײכנבײמער פֿון בָשָן האָבן זײ דײַנע רודערס געמאַכט; דײַן דעק האָבן זײ געמאַכט פֿון עלפֿנבײן מיט בוקסנהאָלץ פֿון די אינדזלען פֿון די כִּתּים.

[7] לײַנען מיט שטיקערײַ פֿון מִצרַיִם איז דײַן זאַגל געװען, דיר צו זײַן פֿאַר אַ פֿאָן; בלאָ און פּורפּל פֿון די אינדזלען פֿון אֶלישָה איז דײַן איבערדעק געװען.

[8] די באַװױנער פֿון צידון און אַרוַד זײַנען דיר רודערערס געװען; דײַנע קלוגע לײַט, צוֹר, זײַנען אין דיר געװען, זײ זײַנען דײַנע שיפֿפֿירער געװען.

[9] די עלטסטע פֿון גבֿל און אירע קלוגע לײַט זײַנען אין דיר געװען דײַנע שפּאַלטנפֿאַרריכטער; אַלע שיפֿן פֿון ים מיט זײערע שיפֿלײַט זײַנען אין דיר געװען, צו האַנדלען דײַן האַנדל.

[10] פָּרַס און לוד און פּוּט זײַנען אין דײַן חיל געװען, דײַנע לײַט פֿון מלחמה; שילד און קיװער האָבן זײ אױפֿגעהאַנגען אין דיר, זײ האָבן דיר שײנקײט געגעבן.

[11] די זין פֿון אַרוַד און חֵילֵך אױף דײַנע מױערן רונד אַרום, און די גַמָדים זײַנען אין דײַנע טורעמס געװען; זײערע שילדן האָבן זײ אױפֿגעהאַנגען אױף דײַנע מױערן רונד אַרום; זײ האָבן דײַן שײנקײט פֿאַרפֿולט.

[12] תַּרְשִיש איז דײַן סוֹחר געװען, פֿון װעגן דער פֿילקײט פֿון אַלערלײ גוטס; מיט זילבער, אײַזן, צין, און בלײַ, האָבן זײ פֿאַר דײַנע סחורות אָפּגעגעבן.

[13] יָוָן, תּובַֿל, און מֶשֶך, זײ זײַנען דײַנע האַנדלסלײַט געװען; נפֿשות פֿון מענטשן און קופּערנע כּלים האָבן זײ דיר אין האַנדל געגעבן.

[14] פֿון דעם הױז פֿון תּוֹגַרמָה פֿערד און רײַטער און מױלאײזלען האָט מען פֿאַר דײַנע סחורות געגעבן.

[15] די זין פֿון דדָן זײַנען דײַנע האַנדלסלײַט געװען; פֿיל אינדזלען זײַנען געװען די סחורה פֿון דײַן האַנט; הערנער פֿון עלפֿנבײן און עבנהאָלץ האָבן זײ דיר אָפּגאָב געבראַכט.

[16] אַרָם איז דײַן סוֹחר געװען, פֿון װעגן פֿיל געשעפֿטן דײַנע; מיט גאַרפֿונקל, פּורפּל, און שטיקערײַ, און פֿײַנלײַנען, און קאַרעלן, און רובין, האָבן זײ פֿאַר דײַנע סחורות אָפּגעגעבן.

[17] יהוּדה און דאָס לאַנד פֿון יִשׂרָאֵל, זײ זײַנען דײַנע האַנדלסלײַט געװען; װײץ פֿון מנית, און זיסװאַרג, און האָניק און אײל, און באַלזאַם, האָבן זײ דיר אין האַנדל געגעבן.

[18] דַמֶשֶׂק איז דײַן סוֹחר געװען, צוליב די פֿיל געשעפֿטן דײַנע, פֿון װעגן דער פֿילקײט פֿון אַלערלײ גוטס, אין װײַן פֿון חֶלבון, און װײַסער װאָל.

[19] וְדָן און יָוָן האָבן געגעבן געשפּינס פֿאַר דײַנע סחורות; שמידאײַזן, קאַנײל, און געװירצראָר זײַנען געװען אין דײַן האַנדל.

[20] דדָן האָט געהאַנדלט מיט דיר אין טײַערע בגדים צום רײַטן.

[21] אַראַביאַ און אַלע פֿירשטן פֿון קֵדָר, זײ זײַנען די סוחרים פֿון דײַן האַנט געװען; אין לעמער, און װידערס, און בעק, דערין זײַנען זײ דײַנע סוחרים געװען.

[22] די האַנדלסלײַט פֿון שבֿאָ און רַעְמָה, זײ זײַנען דײַנע האַנדלסלײַט געװען; מיטן בעסטן פֿון אַלערלײ בשׂמים, און מיט אַלערלײ טײַער געשטײן, און גאָלד, האָבן זײ פֿאַר דײַנע סחורות אָפּגעגעבן.

[23] חָרָן און כַּנֵה און עֵדֶן, די האַנדלסלײַט פֿון שבֿאָ; און אַזױ האָבן די סוחרים פֿון אשור און כַּלמד מיט דיר.

[24] זײ זײַנען דײַנע האַנדלסלײַט געװען אין פּראַכטצײגן, אין בלאָע מאַנטלען און שטיקערײַ, און אין קאַסטנס מיט פֿאַרביקע טוכן, פֿאַרבונדן מיט שטריק, און באַפֿעסטיקט – אױף דײַן מאַרק.

[25] די שיפֿן פֿון תַּרְשִיש האָבן דיר דײַן האַנדל געבראַכט. און האָסט זיך אָנגעפֿילט, און ביסט זײער שװער געװען, אין האַרץ פֿון די ימען.

[26] אין גרױסע װאַסערן האָבן דיך דײַנע רודערערס געבראַכט; דער מזרח-װינט האָט דיך צעבראָכן אין האַרצן פֿון די ימען.

[27] דײַן גוטס און דײַנע סחורות, דײַן האַנדל, דײַנע שיפֿלײַט, און דײַנע שיפֿפֿירער, דײַנע שפּאַלטנפֿאַרריכטער, און די הענדלער פֿון דײַן האַנדל, און אַלע דײַנע מלחמה-לײַט װאָס אין דיר, און מיט אַל דײַן געזעמל װאָס אין דײַן מיט, װעלן אַרײַנפֿאַלן אין האַרצן פֿון די ימען, אין טאָג פֿון דײַן פֿאַלן.

[28] פֿון דעם װײגעשרײ פֿון דײַנע שיפֿפֿירער װעלן שטורעמען די אינדן.

[29] און נידערן װעלן פֿון זײערע שיפֿן אַלע װאָס האַלטן אַ רודער; די שיפֿלײַט, אַלע שיפֿפֿירער, װעלן אױף דער ערד בלײַבן שטײן.

[30] און זײ װעלן מאַכן הערן זײער קֹול װעגן דיר, און שרײַען װעלן זײ ביטער; און זײ װעלן אַרױפֿטאָן שטױב אױף זײערע קעפּ, אין אַש װעלן זײ זיך קײַקלען.

[31] און מאַכן אַ פּליך װעלן זײ נאָך דיר, און אָנגורטן זאַקקלײדער װעלן זײ, און װײנען װעלן זײ אױף דיר מיט אַ ביטער געמיט, אַ קלאָגעניש אַ ביטערע.

[32] און אין זײער יאָמער װעלן זײ אױפֿהײבן אױף דיר אַ קלאָג, און קלאָגן װעלן זײ אױף דיר: װער איז װי צוֹר געװען פֿאַראַנקערט אין מיטן פֿון ים!

[33] װען דײַנע סחורות פֿלעגן פֿון די ימען אַרױס, האָסטו פֿיל פֿעלקער אָנגעזעט; מיט דײַן פֿיל גוטס און דײַן האַנדל האָסטו רײַך געמאַכט די מלכים פֿון דער ערד.

[34] אַצונד אַז דו ביסט צעבראָכן פֿון די ימען, אין די טיפֿענישן פֿון די װאַסערן, אַז דײַן האַנדל און אַל דײַן געזעמל זײַנען געפֿאַלן אין דײַן מיט,

[35] װערן אַלע באַװױנער פֿון די אינדזלען באַנומען איבער דיר, און זײערע מלכים שױדערן אַ שױדער; זײער פּנים איז צערודערט.

[36] די סוחרים צװישן די פֿעלקער שמוצערן אױף דיר; אַ שרעקעניש ביסטו געװאָרן און ביסט אױף אײביק נישטאָ.

יחֶזקֵאל — Chapters