[1] Андин кейин асмандин чүшүватқан йәнә бир күчлүк периштәни көрдүм. У бир парчә булутни йепинған болуп, бешиниң үстидә бир һасан-һүсән бар еди. Йүзи қуяшқа, путлири болса от түврүгигә охшатти.
[2] Қолида бир кичик очуқ орам язма бар еди. У оң путини деңиз үстигә, сол путини болса қуруқлуққа қоюп туруп,
[3] ширниң һөкүришигә охшаш қаттиқ аваз билән вақириди. У вақириғанда, йәттә гүлдүрмома өз гүлдүр-қараслири билән җавап қайтурди.
[4] Йәттә гүлдүрмома җавап қайтурғанда, уларниң сөзлирини хатириливалмақчи болуп тураттим. Бирақ асмандин: «Йәттә гүлдүрмоминиң ейтқанлирини хатирилимә. Уларни мәхпий тут», дегән бир авазни аңлидим.
[5] Деңиз һәм қуруқлуқниң үстидә турған, мән көргән у периштә оң қолини асманға көтирип,
[6] асман, йәр, деңиз вә улардики мәвҗудатларни Яратқучи, йәни әбәдил-әбәт Яшиғучиниң нами билән қәсәм қилип: «Әнди кечиктүрүлмәйду;
[7] әксичә йәттинчи периштә канийини чалғанда, Худа Өз хизмәткарлири болған пәйғәмбәрләргә җакалиған сир әмәлгә ашиду», деди.
[8] Мән асмандин аңлиған аваз маңа йәнә: «Берип, деңиз һәм қуруқлуқниң үстидә турған периштәниң қолидики очуқ орам язмини ал», деди.
[9] Мән берип, периштәниң кичик орам язмини маңа беришини соридим. У маңа: — Буни елип йә! Ағзиңда һәсәлдәк татлиқ болиду, бирақ мәйдәңни ечиштуриду, — деди.
[10] Кичик орам язмини периштәниң қолидин елип йедим, ағзимда һәсәлдәк татлиқ тетиди. Лекин уни жутқинимда мәйдәм ечишип кәтти.
[11] Кейин периштә маңа: — Сән Худаниң көп милләтләр, хәлиқләр, һәр хил тилларда сөзлишидиған кишиләр вә падишалар тоғрисидики пәйғәмбәрлик сөзлирини йәнә бир қетим җакалишиң лазим, — деди.