Skip to content
Opens in a new window

[1] ใน​กาล​ภาย‍หน้า​จะ​เป็น​ดัง‍นี้​คือ ภูเขา​แห่ง​พระ‍นิเวศ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์ จะ​ถูก​สถา‌ปนา​ขึ้น​เป็น​ที่​สูง​สุด​ของ​ภูเขา​ทั้ง‍หลาย และ​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น​อยู่​เหนือ​บรร‌ดา​เนิน‍เขา และ​ชน‍ชาติ​ทั้ง‍หลาย​จะ​หลั่ง‍ไหล​ไป​ยัง​ภูเขา​นั้น

[2] และ​ประ‌ชา‍ชาติ​เป็น​อัน​มาก​จะ​มา​และ​กล่าว​ว่า “มา​เถิด ให้​เรา​ขึ้น​ไป​ยัง​ภูเขา​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์ และ​ยัง​พระ‍นิเวศ​แห่ง​พระ‍เจ้า​ของ​ยา‌โคบ แล้ว​พระ‍องค์​จะ​ทรง​สอน​วิถี​ของ​พระ‍องค์​แก่​เรา และ​เพื่อ​เรา​จะ​เดิน​ใน​พระ‍มรร‌คา ​ของ​พระ‍องค์” เพราะ​ว่า​ธรรม‍บัญญัติ​จะ​ออก​มา​จาก​ศิโยน และ​พระ‍วจนะ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ออก​มา​จาก​เย‌รู‌ซา‌เล็ม

[3] พระ‍องค์​จะ​ทรง​พิ‌พาก‌ษา​ระหว่าง​ชน​ชาติ​ทั้ง‍หลาย​เป็น​อัน​มาก และ​จะ​ทรง​ตัด‍สิน​เพื่อ​บรร‌ดา​ประ‌ชา‍ชาติ​อัน​แข็ง‍แรง​ที่​อยู่​ไกล​ออก​ไป และ​เขา​ทั้ง‍หลาย​จะ​ตี​ดาบ​ของ​เขา​ให้​เป็น​ผาล​ไถ‍นา และ​หอก​ของ​เขา​ให้​เป็น​ขอ​สำ‌หรับ​ลิด​แขนง ประ‌ชา‍ชาติ​จะ​ไม่​ยก​ดาบ​ขึ้น​ต่อ‍สู้​กัน​อีก เขา​จะ​ไม่​ศึก‌ษา​ยุทธ‌ศาสตร์​อีก​ต่อ‍ไป

[4] แต่​ต่าง​ก็​นั่ง​อยู่​ใต้​ซุ้ม​องุ่น​และ​ใต้​ต้น‍มะเดื่อ​ของ​ตน และ​จะ​ไม่‍มี​ใคร​มา​ทำ​ให้​เขา​สะดุ้ง​กลัว เพราะ​พระ‍โอษฐ์​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​จอม‍ทัพ​ได้​ตรัส​อย่าง‍นี้​แล้ว

[5] เพราะ​ว่า​ชน‍ชาติ​ทั้ง‍หลาย​ต่าง​ก็​ดำ‌เนิน ใน​นาม​แห่ง​พระ​ต่างๆ ของ​ตน แต่​เรา​จะ​ดำ‌เนิน​ใน​พระ‍นาม​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​เรา เป็น​นิตย์​สืบๆ ไป

[6] พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​ว่า ใน​วัน​นั้น เรา​จะ​รวบ‍รวม​คน‍ขา‍พิการ และ​จะ​รวบ‍รวม​บรร‌ดา​ผู้​ถูก​ขับ​ไล่​ไป และ​บรร‌ดา​ผู้​ที่​เรา​ได้​ให้​ทุกข์‍ใจ

[7] เรา​จะ​ให้​คน​ขา​พิการ​เป็น​คน​ที่​เหลือ​อยู่ และ​ให้​พวก​ที่​ถูก​โยก​ย้าย​ไป​ไกล​นั้น​เป็น​ประ‌ชา‌ชาติ​เข้ม‍แข็ง และ​พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​ปก‍ครอง​เหนือ​พวก​เขา​ที่​ภูเขา​ศิโยน ตั้ง‍แต่​บัด‍นี้​เป็น​ต้น​ไป​เป็น​นิตย์

[8] และ​เจ้า โอ หอ‍คอย​ที่​เฝ้า​ฝูง​สัตว์​เอ๋ย เจ้า​ผู้​เป็น​เนิน‍เขา​แห่ง​บุตรี​ศิโยน ราช‍อำ‌นาจ​จะ​มา​สู่​เจ้า อา‌ณา‍จักร​ดั้ง‍เดิม​จะ​กลับ​มา คือ​ราช‍อา‌ณา‍จักร​แห่ง​บุตรี​เย‌รู‌ซา‌เล็ม

[9] เวลา​นี้ ทำไม​เจ้า​ร้อง‍ไห้​เสียง‍ดัง? ไม่‍มี​กษัตริย์​ปก‍ครอง​เจ้า​หรือ? ที่​ปรึก‌ษา​ของ​เจ้า​พินาศ​เสีย​แล้ว​หรือ? เจ้า​จึง​เจ็บ‍ปวด​รวด‍ร้าว​อย่าง​กับ​หญิง​จะ​คลอด​บุตร

[10] โอ บุตรี​ศิโยน​เอ๋ย จง​บิด​ตัว​และ​จง​ร้อง​ครวญ‍คราง​ไป​เถิด อย่าง​กับ​หญิง​จะ​คลอด​บุตร เพราะ​บัด‍นี้​เจ้า​จะ​ต้อง​ออก​ไป​จาก​นคร ไป​พัก​อยู่​ตาม​ไร่‍นา เจ้า​จะ​ต้อง​ไป​ยัง​บา‌บิ‌โลน ณ ที่‍นั่น เจ้า​จะ​ได้​รับ​การ​ปลด​ปล่อย ณ ที่‍นั่น พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​ไถ่​เจ้า ให้​พ้น​มือ​ศัตรู​ทั้ง‍หลาย​ของ​เจ้า

[11] บัด‍นี้ ประ‌ชา‍ชาติ​มาก​มาย ได้​ชุม‌นุม​ต่อ‍สู้​เจ้า กล่าว​ว่า “จง​ย่ำยี​เธอ​ให้​มัว​หมอง ให้​เรา​เพ่ง‍ดู​ศิโยน​จน​อิ่ม​ตา”

[12] แต่​เขา​ทั้ง‍หลาย​ไม่​ทราบ ถึง​พระ‍ดำริ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์ เขา​ทั้ง‍หลาย​ไม่​เข้า‍ใจ​ใน​แผน‍การ​ของ​พระ‍องค์ ที่​พระ‍องค์​ทรง​รวบ‍รวม​เขา​ทั้ง​หลาย​เข้า​มา ดัง​รวม​ฟ่อน‍ข้าว​ไว้​ที่​ลาน​นวด‍ข้าว

[13] จง​ลุก​ขึ้น​และ​จง​นวด​ข้าว​เถิด โอ บุตรี​ศิโยน​เอ๋ย เพราะ​ว่า​เรา​จะ​ทำ​เขา​ของ​เจ้า​ให้​เป็น​เหล็ก และ​ทำ​กีบ​เท้า​ของ​เจ้า​ให้​เป็น​ทอง​สัม‌ฤทธิ์ และ​เจ้า​จะ​บด​ขยี้​ชน‍ชาติ​มาก​มาย​เป็น​ผุย​ผง และ​เจ้า ​จะ​มอบ​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ได้​มา​อย่าง​อธรรม​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์ และ​มอบ​สม‌บัติ​ของ​พวก​เขา​แด่​องค์​เจ้านาย​แห่ง​สากล​โลก

มี‌คาห์ — Chapters