[1] ประชาชนเบนยามินเอ๋ย จงหนีไปเพื่อความปลอดภัย หนีจากใจกลางกรุงเยรูซาเล็ม จงเป่าเขาสัตว์ในเมืองเทโคอา และยกสัญญาณขึ้นไว้เหนือหมู่บ้านเบธฮักเคเรม เพราะเหตุร้ายโผล่มาจากทิศเหนือ คือการทำลายอย่างใหญ่หลวง
[2] เราจะทำลายสาวสวยและแบบบาง คือบุตรีศิโยนเสีย
[3] ผู้เลี้ยงแกะพร้อมกับฝูงแกะจะมาสู้เธอ เขาจะตั้งเต็นท์ไว้รอบเธอ ต่างก็จะหากินอยู่ในที่ของมัน
[4] “จงเตรียมทำสงครามกับเธอ จงลุกขึ้น ให้เราโจมตีเวลาเที่ยงวัน” “วิบัติแก่พวกเรา เพราะว่ากลางวันล่วงไปแล้ว เงาของเวลาเย็นก็ทอดยาวออกไป”
[5] “จงลุกขึ้น ให้เราเข้าตีเวลากลางคืน และทำลายบรรดาวังของเธอเสีย”
[6] เพราะพระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้ว่า “จงโค่นต้นไม้ของเธอลง จงก่อเชิงเทินไว้สู้กรุงเยรูซาเล็ม นี่แหละนครที่ต้องถูกลงโทษ ภายในเธอไม่มีอะไรนอกจากการบีบบังคับ
[7] บ่อน้ำทำให้น้ำเย็นอยู่เสมอฉันใด เธอก็ทำให้เกิดความอธรรมขึ้นเรื่อยๆ ฉันนั้น ความทารุณและการทำลายมีให้ได้ยินเสมอภายในเธอ ความเจ็บปวดและการบาดเจ็บก็ปรากฏต่อหน้าเราเสมอ
[8] เยรูซาเล็มเอ๋ย จงรับคำตักเตือนเถิด เกรงว่าเราจะปลีกตัวไปเสียจากเจ้า เกรงว่าเราจะทำให้เจ้าเป็นที่เริศร้าง เป็นแผ่นดินที่ปราศจากคนอาศัย”
[9] พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้ว่า “เขาทั้งหลายจะกวาดคนอิสราเอล ที่เหลืออยู่นั้นไปเสียทั้งหมดอย่างเก็บผลองุ่น เหมือนคนเก็บผลองุ่นเอามือเก็บผล ตามกิ่งของมันอีกครั้งหนึ่ง”
[10] ข้าพเจ้าควรจะพูดและให้คำตักเตือนแก่ใคร เพื่อเขาจะได้เชื่อฟัง? ดูสิ หูของเขาตันเสียแล้ว เขาฟังไม่ได้ นี่แน่ะ พระวจนะของพระยาห์เวห์เป็นสิ่งที่เขาดูแคลน เขาไม่พอใจฟัง
[11] แต่ ข้าพเจ้ามีพระพิโรธของพระยาห์เวห์เต็มไปหมด ข้าพเจ้าจะเก็บมันไว้อีกไม่ไหวแล้ว “จงเทมันรดเด็กๆ ตามถนน และรดพวกหนุ่มๆ ที่ชุมนุมกันอยู่ด้วย ทั้งสามีและภรรยาก็จะต้องเอาไป ทั้งคนแก่และคนชราด้วย
[12] บ้านเรือนของพวกเขาจะต้องยกให้เป็นของคนอื่น ทั้งไร่นาและภรรยาของเขาด้วย เพราะเราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้ชาวแผ่นดินนั้น” พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
[13] “เพราะว่า ตั้งแต่คนต่ำต้อยที่สุดจนถึงคนใหญ่โตที่สุด ทุกคนโลภอยากได้กำไรที่ไม่ยุติธรรม และทุกคนต่างฉ้อฉล ตั้งแต่ผู้เผยพระวจนะจนถึงปุโรหิต
[14] เขาทั้งหลายได้รักษาแผลของประชากรของเราเพียงผิวเผิน กล่าวว่า ‘สวัสดิภาพ สวัสดิภาพ’ เมื่อไม่มีสวัสดิภาพเลย
[15] เมื่อเขาทำการน่าเกลียดน่าชัง เขาอับอายหรือเปล่า? เปล่า เขาไม่อับอายเลย เขาไม่รู้จักอาย เพราะฉะนั้น เขาจะล้มลงท่ามกลางพวกที่ล้มแล้ว เมื่อเราลงโทษพวกเขา เขาจะล้มคว่ำ” พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
[16] พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “จงยืนที่ถนนและมองให้ดี และถามหาทางโบราณนั้น ว่าทางดีอยู่ที่ไหน แล้วจงเดินในทางนั้น และให้จิตใจของเจ้าได้ความสงบ แต่เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘เราจะไม่เดินในทางนั้น’
[17] เราวางยามไว้สำหรับพวกเจ้า สั่งว่า จงฟังเสียงเขาสัตว์ แต่เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘พวกเราจะไม่ฟัง’
[18] เพราะฉะนั้น ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงฟัง ที่ประชุมเอ๋ย จงทราบเถิดว่า อะไรจะบังเกิดขึ้นแก่เขา
[19] พิภพเอ๋ย จงฟังเถิด นี่แน่ะ เรากำลังนำการร้ายมาเหนือประชาชนนี้ คือผลแห่งกลอุบายของเขา เพราะเขาไม่ได้เชื่อฟังถ้อยคำของเรา ส่วนธรรมบัญญัติของเรานั้นเขาปฏิเสธเสีย
[20] เจ้านำกำยานจากเมืองเชบา และตะไคร้จากเมืองไกลมาให้เราเพื่ออะไรเล่า? เครื่องบูชาเผาทั้งตัวของเจ้ายังไม่เป็นที่ยอมรับ หรือเครื่องสัตวบูชาของเจ้าก็ไม่เป็นที่พอใจเรา
[21] เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์จึงตรัสดังนี้ว่า ดูสิ ต่อหน้าประชาชนนี้ เราจะวางเครื่องสะดุดไว้ให้เขาสะดุด ทั้งบิดาและบุตรด้วยกัน ทั้งเพื่อนบ้านและมิตรสหายจะพินาศ”
[22] พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “นี่แน่ะ ชนชาติหนึ่งกำลังมาจากแดนเหนือ ประชาชาติใหญ่ชาติหนึ่งถูกเร้าให้มาจากส่วนไกลสุดของพิภพ
[23] เขาทั้งหลายจับคันธนูและหอก เขาดุร้ายและไม่มีความเมตตา เสียงของเขาก็เหมือนเสียงทะเลกำเริบ เขาขี่ม้า และเตรียมพร้อมเหมือนบุรุษเข้าสงคราม บุตรีศิโยนเอ๋ย พวกเขามาต่อสู้เจ้า”
[24] พวกเราได้ยินข่าวเหล่านั้น มือของเราก็อ่อนลงอย่างช่วยไม่ได้ ความระทมอย่างแสนสาหัสได้จับเราไว้ เป็นความเจ็บปวดเหมือนสตรีกำลังคลอดบุตร
[25] อย่าเดินออกไปในทุ่งนา หรือเดินบนถนน เพราะศัตรูมีดาบ มีความสยดสยองอยู่ทุกด้าน
[26] ประชากรของเราเอ๋ย จงเอาผ้ากระสอบคาดเอวไว้ และกลิ้งเกลือกอยู่ในกองเถ้า จงไว้ทุกข์เหมือนทำเพื่อบุตรชายคนเดียว เป็นการคร่ำครวญอย่างขมขื่นที่สุด เพราะว่าผู้ทำลาย มาสู้เราในทันทีทันใด
[27] “เราได้ทำให้เจ้าเป็นผู้ลองและผู้ทดสอบท่ามกลางประชากรของเรา เพื่อเจ้าจะได้รู้และลองพฤติการณ์ทั้งหลายของเขา
[28] พวกเขามักกบฏอย่างดื้อด้านทั้งสิ้น เที่ยวนินทาไป พวกเขาเป็นทองสัมฤทธิ์ และเป็นเหล็ก เขาทุกคนประพฤติเลวทรามทั้งนั้น
[29] เครื่องเป่าลมของเขาเป่าอย่างดุเดือด ตะกั่วก็ถูกไฟเผาผลาญเสีย ถลุงกันเรื่อยไปก็เปล่าประโยชน์ เพราะว่าคนชั่วก็ยังไม่หายไปได้
[30] จะเรียกเขาทั้งหลายได้ว่าเป็นเงินที่ถูกปฏิเสธ เพราะพระยาห์เวห์ทรงปฏิเสธเขาเสียแล้ว”