[1] ในปีที่ 9 ของเศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ ในเดือนที่ 10 เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนและกองทัพทั้งสิ้นของพระองค์ ได้มาสู้รบกรุงเยรูซาเล็มและได้ล้อมไว้
[2] ในปีที่ 11 แห่งรัชกาลเศเดคียาห์ เมื่อวันที่ 9 ของเดือนที่ 4 กรุงนั้นก็แตก
[3] เมื่อเขายึดกรุงเยรูซาเล็มได้แล้ว บรรดาเจ้านายของกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้เข้ามานั่งที่ประตูกลาง มีเนอร์กัลชาเรเซอร์ สัมการ์เนโบ สารเสคิมผู้เป็นรับสารีส เนอร์กัลชาเรเซอร์ผู้เป็นรับมัก และบรรดาข้าราชการที่เหลืออยู่ทั้งสิ้นของกษัตริย์แห่งบาบิโลน
[4] เมื่อเศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์และบรรดาทหารได้เห็นแล้ว พวกเขาก็หนีออกจากกรุงในเวลากลางคืน ไปทางอุทยานของกษัตริย์ออกทางประตูระหว่างกำแพงทั้งสอง และพวกเขาได้หนีมุ่งไปยังที่ราบ
[5] แต่กองทัพของคนเคลเดียได้ติดตามพวกเขาไปทันเศเดคียาห์ ณ ที่ราบเมืองเยรีโค และเมื่อเขาทั้งหลายจับพระองค์ได้แล้ว เขานำพระองค์ไปยังเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนที่ตำบลริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท และเนบูคัดเนสซาร์ก็ทรงพิพากษาโทษพระองค์
[6] กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงประหารบรรดาโอรสของเศเดคียาห์ที่ตำบลริบลาห์ต่อหน้าต่อตาของพระองค์ และกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ทรงประหารพวกขุนนางทั้งสิ้นของยูดาห์เสีย
[7] พระองค์ทรงทำให้พระเนตรของเศเดคียาห์บอดไป แล้วตีตรวนพระองค์ไว้เพื่อจะนำไปบาบิโลน
[8] คนเคลเดียได้เผาพระราชวังและบ้านเรือนของประชาชนและพังกำแพงกรุงเยรูซาเล็มเสีย
[9] แล้วเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้จับประชาชนที่เหลืออยู่ในกรุงเป็นเชลยพาไปยังบาบิโลน รวมถึงคนที่เล็ดลอดมาหาท่านและประชาชนที่เหลืออยู่
[10] เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้ทิ้งคนจนที่ไม่มีสมบัติอะไรไว้ในแผ่นดินยูดาห์บ้าง และในเวลาเดียวกันได้มอบสวนองุ่นและไร่นาแก่เขา
[11] เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนบัญชาเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์เกี่ยวกับเยเรมีย์ ว่า
[12] “จงรับท่านไป ดูแลท่านให้ดี และอย่าทำอันตรายแก่ท่าน แต่จงกระทำแก่ท่านตามที่ท่านบอก”
[13] ดังนั้น เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ เนบูชัสบานผู้เป็นรับสารีส เนอร์กัลชาเรเซอร์ผู้เป็นรับมัก และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่อื่นๆ แห่งบาบิโลน
[14] ได้ใช้คนไปนำเยเรมีย์มาจากบริเวณทหารรักษาพระองค์ เขาทั้งหลายมอบท่านไว้กับเกดาลิยาห์บุตรอาหิคัม ผู้เป็นบุตรชาฟาน ให้นำท่านไปบ้าน ดังนั้นท่านจึงได้อยู่ท่ามกลางประชาชน
[15] พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังเยเรมีย์ ขณะที่ท่านถูกขังอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์นั้นว่า
[16] “จงไปบอกเอเบดเมเลคคนคูชว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า นี่แน่ะ เราจะให้ถ้อยคำของเราที่มีอยู่ต่อกรุงนี้สำเร็จในทางร้ายไม่ใช่ทางดี และจะสำเร็จต่อหน้าเจ้าในวันนั้น
[17] พระยาห์เวห์ตรัสว่า แต่เราจะช่วยกู้เจ้าในวันนั้น และเขาจะไม่มอบเจ้าไว้ในมือของคนที่เจ้ากลัว
[18] เพราะเราจะช่วยเจ้าให้รอดเป็นแน่ และเจ้าจะไม่ล้มลงด้วยดาบ แต่เจ้าจะมีชีวิตเป็นบำเหน็จแห่งการสงคราม เพราะเจ้าได้ไว้วางใจในเรา พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ’ ”