[1] พระวจนะมาถึงเยเรมีย์จากพระยาห์เวห์ความว่า
[2] “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า จงเขียนถ้อยคำทั้งสิ้นที่เราได้บอกแก่เจ้าไว้ในหนังสือม้วนหนึ่ง
[3] พระยาห์เวห์ตรัสว่า เพราะนี่แน่ะ วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะให้ประชากรของเรา คืออิสราเอลและยูดาห์กลับคืนสู่สภาพเดิม พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ และเราจะนำเขามายังแผ่นดินซึ่งเราได้ให้แก่บรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย และพวกเขาจะได้ถือกรรมสิทธิ์ที่ดินนั้น”
[4] ต่อไปนี้เป็นพระวจนะซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสเกี่ยวกับอิสราเอลและยูดาห์ว่า
[5] “พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า เราได้ยินเสียงร้องเพราะความหวาดกลัว ความสยดสยองและความไร้สันติภาพ
[6] จงถามเถิดและดูว่า ผู้ชายจะคลอดบุตรได้หรือ? ทำไมเราจึงเห็นผู้ชายทุกคน เอามือกดไว้ที่เอวเหมือนผู้หญิงจะคลอดบุตร? ทำไมหน้าตาทุกคนจึงซีดไป?
[7] อนิจจาเอ๋ย วันนั้นใหญ่โตเหลือเกิน ไม่มีวันใดเหมือน เป็นเวลาทุกข์ใจของยาโคบ แต่เขาก็ยังจะรอดวันนั้นไปได้
[8] “พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า ในวันนั้น เราจะหักแอกจากคอของเขาทั้งหลาย และเราจะระเบิดพันธนะของเขาเสีย และคนต่างชาติจะไม่ทำให้เขาเป็นคนรับใช้อีก
[9] แต่พวกเขาจะปรนนิบัติพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา และดาวิดพระราชาของเขาผู้ซึ่งเราจะให้เกิดมาเพื่อเขา
[10] “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ส่วนเจ้า ยาโคบผู้รับใช้ของเราเอ๋ย อย่ากลัวเลย อิสราเอลเอ๋ย อย่าครั่นคร้าม เพราะนี่แน่ะ เราจะช่วยเจ้าจากที่ไกลให้รอด ทั้งลูกหลานของเจ้าจากแผ่นดินที่เขาไปเป็นเชลย ยาโคบจะกลับมา และมีความสงบและความสบาย และจะไม่มีใครทำให้เขากลัว
[11] “พระยาห์เวห์ตรัสว่า เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้าให้รอด เราจะทำให้ประชาชาติทั้งสิ้นถึงอวสาน คือผู้ซึ่งเราได้กระจายเจ้าให้ไปอยู่ท่ามกลางเขานั้น แต่ส่วนเจ้าเราจะไม่ทำให้ถึงอวสาน เราจะตีสอนเจ้าตามขนาด และด้วยประการใดก็ตามเราจะไม่ปล่อยเจ้าโดยไม่ลงโทษ
[12] “เพราะพระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า ที่เจ็บของเจ้าก็รักษาไม่หาย และบาดแผลของเจ้าก็ร้ายแรง
[13] ไม่มีใครที่จะช่วยคดีของเจ้า ไม่มียารักษาบาดแผลของเจ้า ไม่มีการรักษาให้เจ้า
[14] คนรักทั้งสิ้นของเจ้าได้ลืมเจ้าเสีย พวกเขาไม่ต้องการเจ้าแล้ว เพราะเราตีเจ้าอย่างการโบยตีของศัตรู เป็นการลงโทษอย่างของคนโหดร้าย เพราะว่าความผิดของเจ้าก็ใหญ่โต และบาปของเจ้าก็มากมาย
[15] ทำไมเจ้าร้องเพราะความเจ็บของเจ้า ที่เจ็บของเจ้าก็รักษาไม่หาย เพราะว่าความผิดของเจ้าใหญ่ยิ่ง เพราะว่าบาปของเจ้ามาก เราได้ทำสิ่งเหล่านี้แก่เจ้า
[16] เพราะฉะนั้น ทุกคนที่กินเจ้า จะถูกกิน ปรปักษ์ของเจ้าทุกคนจะตกไปเป็นเชลย คนเหล่านั้นที่ปล้นเจ้า จะตกเป็นของถูกปล้น และทุกคนที่เอาเจ้าเป็นเหยื่อเราจะทำให้เขาเป็นเหยื่อ
[17] เพราะเราจะคืนสุขภาพดีแก่เจ้า และเราจะรักษาบาดแผลของเจ้าให้หาย พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ เพราะเขาทั้งหลายเรียกเจ้าว่าพวกนอกคอก ‘คือศิโยนซึ่งไม่มีใครต้องการ’
[18] “พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า นี่แน่ะ เราจะให้เต็นท์แห่งยาโคบกลับสู่สภาพเดิม และมีความเมตตาในเรื่องที่อาศัยของเขา เขาจะสร้างเมืองนั้นขึ้นใหม่บนกองซากของมัน และป้อมปราการจะตั้งอยู่บนที่เดิม
[19] จะมีเพลงขอบพระคุณออกมาจากที่เหล่านั้น และมีเสียงของผู้ที่รื่นเริง เราจะทวีเขาขึ้น และเขาจะไม่มีเพียงน้อยคน เราจะทำให้เขามีเกียรติ เขาจะไม่เป็นเพียงผู้เล็กน้อย
[20] ลูกหลานของเขาจะเป็นเหมือนสมัยก่อน และชุมนุมของเขาจะได้ถูกสถาปนาไว้ต่อหน้าเรา และทุกคนที่บีบบังคับเขา เราจะลงโทษ
[21] เจ้านายของเขาจะเป็นคนหนึ่งในพวกเขา ผู้ครอบครองของเขาจะออกมาจากท่ามกลางเขาเอง เราจะทำให้ท่านนั้นเข้ามาใกล้ และท่านนั้นจะเข้ามาใกล้เรา เพราะใครเล่ากล้าเข้ามาใกล้เราได้เอง พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
[22] และพวกเจ้าจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า”
[23] ดูสิ พายุของพระยาห์เวห์ พระพิโรธได้ออกไปแล้ว เป็นพายุหมุน จะกวาดไปบนศีรษะของคนอธรรม
[24] ความกริ้วอันแรงกล้าของพระยาห์เวห์จะไม่หยุดยั้ง จนกว่าพระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จ ตามพระประสงค์ในพระทัยพระองค์ ในวาระสุดท้าย พวกเจ้าจะเข้าใจข้อความนี้