[1] “ต่อไปนี้เป็นชื่อของเผ่าต่างๆ ตั้งต้นบริเวณพรมแดนทางเหนือด้านทะเลไปตามทางเฮทโลน ถึงเมืองเลอโบ-ฮามัทจนถึงฮาเซอเรโนน (ซึ่งอยู่ตรงพรมแดนทางเหนือด้านดามัสกัส กับเมืองฮามัท) โดยเริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตกนั้นเป็นส่วนของเผ่าดาน
[2] ติดกับเขตแดนของดานเริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตกนั้นเป็นส่วนของเผ่าอาเชอร์
[3] ติดกับเขตแดนของอาเชอร์เริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตกนั้นเป็นส่วนของเผ่านัฟทาลี
[4] ติดกับเขตแดนของนัฟทาลีเริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตกนั้น เป็นหนึ่งส่วนของเผ่ามนัสเสห์
[5] ติดกับเขตแดนของมนัสเสห์เริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตกนั้น เป็นส่วนของเผ่าเอฟราอิม
[6] ติดกับเขตแดนเอฟราอิมเริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตกนั้น เป็นส่วนของเผ่ารูเบน
[7] ติดกับเขตแดนรูเบนเริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตกนั้นเป็นส่วนของเผ่ายูดาห์
[8] “ติดกับเขตแดนยูดาห์เริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตกนั้น จะเป็นส่วนซึ่งพวกเจ้าจะต้องแยกไว้ต่างหาก กว้าง 12.5 กิโลเมตร และยาวเท่ากับส่วนของเผ่าเผ่าหนึ่ง เริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตก และจะมีสถานนมัสการอยู่กลาง
[9] และส่วนที่เจ้าทั้งหลายจะแยกไว้เพื่อพระยาห์เวห์นั้น ให้มีด้านยาว 12.5 กิโลเมตร และด้านกว้าง 5 กิโลเมตร
[10] และส่วนแบ่งของส่วนบริสุทธิ์นี้เป็นเช่นนี้ คือปุโรหิตจะได้ส่วนแบ่งทางด้านเหนือยาว 12.5 กิโลเมตร ทางด้านตะวันตกกว้าง 5 กิโลเมตร ทางด้านตะวันออกกว้าง 5 กิโลเมตร ทางด้านใต้ยาว 12.5 กิโลเมตร และมีสถานนมัสการของพระยาห์เวห์อยู่ตรงกลาง
[11] ส่วนนี้ให้เป็นส่วนของบรรดาปุโรหิตที่ชำระไว้ให้บริสุทธิ์ คือบรรดาบุตรของศาโดก ซึ่งได้รักษาคำสั่งของเรา และไม่ได้หลงไปเหมือนดังที่คนเลวีได้หลงไปเมื่อประชาชนอิสราเอลหลงไป
[12] และให้ที่ดินนี้เป็นของเขาทั้งหลายซึ่งเป็นส่วนหนึ่งจากส่วนถวายของแผ่นดิน เป็นบริเวณที่บริสุทธิ์ที่สุด ติดกับเขตของคนเลวี
[13] เคียงข้างกับเขตของปุโรหิตนั้น ให้เป็นส่วนแบ่งของคนเลวี ยาว 12.5 กิโลเมตร กว้าง 5 กิโลเมตร ส่วนยาวทั้งหมดจะเป็น 12.5 กิโลเมตร และส่วนกว้าง 5 กิโลเมตร
[14] ห้ามพวกเขาขาย และห้ามเขาแลกเปลี่ยนส่วนหนึ่งส่วนใดของที่ดินส่วนนี้ ห้ามเขาเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ของที่ดินดีเยี่ยมนี้ เพราะเป็นส่วนบริสุทธิ์แด่พระยาห์เวห์
[15] “ส่วนที่เหลืออยู่ซึ่งยาว 12.5 กิโลเมตร และกว้าง 2.5 กิโลเมตรนั้น ให้เป็นที่ใช้สอยทั่วไปของตัวเมือง คือเป็นที่อยู่อาศัยและเป็นทุ่งหญ้า และตัวนครจะอยู่ตรงกลาง
[16] ต่อไปนี้เป็นขนาดของด้านต่างๆ ของนคร คือด้านเหนือ 2,250 เมตร ด้านใต้ 2,250 เมตร ด้านตะวันออก 2,250 เมตร และด้านตะวันตก 2,250 เมตร
[17] นครนั้นจะต้องมีบริเวณทุ่งหญ้า โดยวัดจากด้านเหนือออกไป 125 เมตร ด้านใต้ 125 เมตร ด้านตะวันออก 125 เมตร และด้านตะวันตก 125 เมตร
[18] ส่วนที่เหลืออยู่ซึ่งวัดไปตามด้านยาวของบริเวณนี้ซึ่งขนานไปกับส่วนที่บริสุทธิ์ โดยวัดออกไปทางตะวันออกยาว 5 กิโลเมตร และไปตะวันตกยาว 5 กิโลเมตร และให้อยู่ติดกับส่วนที่บริสุทธิ์ พืชผลที่ได้ในส่วนนี้จะเป็นอาหารของคนงานในนครนั้น
[19] คนงานของนครนั้นซึ่งมาจากอิสราเอลทุกเผ่า จะเป็นคนไถที่ผืนนี้
[20] ส่วนถวายทั้งหมดซึ่งพวกเจ้าจะต้องแบ่งไว้นั้นให้เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 12.5 กิโลเมตร ซึ่งก็คือส่วนบริสุทธิ์รวมกับส่วนของตัวนคร
[21] “บริเวณที่เหลือซึ่งอยู่ทั้งสองข้างของส่วนบริสุทธิ์และส่วนของตัวนครนั้นให้เป็นของเจ้านาย โดยวัดจากส่วนบริสุทธิ์ออกไปยาว 12.5 กิโลเมตรไปทางพรมแดนตะวันออก และวัดไปทางตะวันตก 12.5 กิโลเมตรไปทางพรมแดนตะวันตก ขนานไปกับส่วนต่างๆ ของเผ่า ส่วนนี้ให้เป็นของเจ้านาย โดยมีส่วนบริสุทธิ์พร้อมกับสถานนมัสการของพระนิเวศนั้นอยู่ตรงกลาง
[22] ส่วนที่เป็นของคนเลวีและส่วนของนครนั้นจะอยู่ตรงกลางของที่ดินซึ่งเป็นของเจ้านายเช่นเดียวกัน และที่ดินของเจ้านายนี้จะอยู่ระหว่างเขตแดนของยูดาห์และเขตแดนของเบนยามิน
[23] “ส่วนเผ่าที่เหลืออยู่นั้น เริ่มจากด้านตะวันออกไปด้านตะวันตก เป็นส่วนของเผ่าเบนยามิน
[24] ติดกับเขตแดนของเบนยามินเริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตก เป็นส่วนของเผ่าสิเมโอน
[25] ติดกับเขตแดนของสิเมโอน เริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตก เป็นส่วนของเผ่าอิสสาคาร์
[26] ติดกับเขตแดนของอิสสาคาร์ เริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตก เป็นส่วนของเผ่าเศบูลุน
[27] ติดกับเขตแดนของเศบูลุน เริ่มจากด้านตะวันออกไปถึงด้านตะวันตก เป็นส่วนของเผ่ากาด
[28] และเขตแดนของกาดทางด้านใต้นั้นจะเริ่มจากเมืองทามาร์ ถึงห้วงน้ำเมรีบา ที่คาเดช และเรื่อยไปตามลำธารอียิปต์ถึงทะเลใหญ่
[29] นี่เป็นแผ่นดินซึ่งพวกเจ้าจะแบ่งให้เป็นมรดกท่ามกลางเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล นี่เป็นส่วนแบ่งของเขาทั้งหลาย” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ
[30] ต่อไปนี้เป็นทางออกของนครทางด้านเหนือซึ่งวัดได้ 2,250 เมตร
[31] มีประตู 3 ประตู คือประตูรูเบน ประตูยูดาห์ และประตูเลวี ประตูทั้งหลายของนครนั้นตั้งชื่อตามชื่อเผ่าทั้งหลายของคนอิสราเอล
[32] ทางออกด้านตะวันออกยาว 2,250 เมตร มี 3 ประตู คือประตูโยเซฟ ประตูเบนยามิน และประตูดาน
[33] ทางออกด้านใต้ยาว 2,250 เมตร มีประตู 3 ประตู คือประตูสิเมโอน ประตูอิสสาคาร์ และประตูเศบูลุน
[34] ทางออกด้านตะวันตกยาว 2,250 เมตร มีประตู 3 ประตู คือประตูกาด ประตูอาเชอร์ และประตูนัฟทาลี
[35] นครนั้นวัดโดยรอบได้ความยาวรวม 9 กิโลเมตร ตั้งแต่นี้ไปนครนี้จะได้ชื่อว่า ‘พระยาห์เวห์สถิตที่นั่น’ ”