[1] “เจ้า บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเอาก้อนอิฐมาวางไว้ข้างหน้าเจ้า และแกะรูปเมืองหนึ่งไว้บนนั้น คือนครเยรูซาเล็ม
[2] จงล้อมนครนั้นไว้และก่อกำแพงล้อมรอบนครนั้นด้วย และก่อเชิงเทินไว้สู้นครนั้น และตั้งค่ายรอบนครไว้ และตั้งเครื่องทะลวงกำแพงไว้รอบนคร
[3] จงเอาเหล็กแผ่นมา และทำให้มันเป็นเหมือนกำแพงเหล็กระหว่างเจ้ากับนครนั้น แล้วหันหน้าไปทางนครนั้น ให้นครนั้นถูกล้อมไว้ เจ้าจงล้อมนครนั้นไว้ นี่เป็นหมายสำคัญต่อพงศ์พันธุ์อิสราเอล
[4] “และจงนอนตะแคงข้างซ้าย แล้ววางความผิดบาปของพงศ์พันธุ์อิสราเอลไว้เหนือตัวเจ้า เจ้านอนอยู่กี่วัน เจ้าก็จะแบกความผิดบาปของนครนั้นเท่านั้นวัน
[5] และเราได้กำหนดจำนวนวันแก่เจ้าคือ 390 วันซึ่งเท่ากับจำนวนปีของความผิดบาปพวกเขา เป็นวันซึ่งเจ้าจะต้องแบกความผิดบาปของพงศ์พันธุ์อิสราเอล
[6] และเมื่อเจ้าทำเช่นนี้จนครบจำนวนวันแล้ว เจ้าจะต้องนอนลงเป็นครั้งที่สองโดยนอนตะแคงข้างขวาและแบกความผิดบาปของพงศ์พันธุ์ยูดาห์ เรากำหนดแก่เจ้า 40 วัน 1 วันแทน 1 ปี
[7] และเจ้าต้องหันหน้าไปยังการล้อมกรุงเยรูซาเล็มไว้ และด้วยแขนเปลือยเปล่า เจ้าจงเผยพระวจนะต่อสู้นครนั้น
[8] และดูสิ เราจะเอาเชือกมัดเจ้าไว้ เจ้าจะพลิกจากข้างนี้ไปข้างโน้นไม่ได้จนกว่าจะครบตามกำหนดวันในการล้อมของเจ้า
[9] “และเจ้าจงเอาข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ถั่ว ถั่วแดง ข้าวฟ่าง และข้าวสเปลต์ มาใส่ในภาชนะอันเดียวกันใช้ทำเป็นขนมปังสำหรับเจ้า เจ้าจงกินอาหารนี้ระหว่างที่เจ้านอนตะแคงตามกำหนด 390 วัน
[10] และอาหารที่เจ้ากินจะต้องชั่ง คือวันละ 230 กรัม เจ้าจงกินตามเวลากำหนด
[11] และน้ำที่เจ้าดื่มก็ต้องตวงดื่ม คือประมาณครึ่งลิตร เจ้าจงดื่มน้ำตามเวลากำหนด
[12] และเจ้าจะต้องกินดังขนมปังข้าวบาร์เลย์ โดยปิ้งบนไฟที่ก่อจากอุจจาระมนุษย์ต่อหน้าเขาทั้งหลาย”
[13] แล้วพระยาห์เวห์ตรัสว่า “ประชาชนอิสราเอลจะต้องกินขนมปังของเขาอย่างเป็นมลทินเช่นนี้ ณ ท่ามกลางบรรดาประชาชาติซึ่งเราจะขับไล่เขาไปอยู่”
[14] แล้วข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์เจ้านาย ดูสิ ข้าพระองค์ไม่เคยทำตัวให้เป็นมลทินเลย ตั้งแต่หนุ่มๆ มาจนบัดนี้ ข้าพระองค์ไม่เคยรับประทานสิ่งที่ตายเอง หรือที่ถูกสัตว์ฉีกกัดตาย ไม่มีเนื้อสัตว์มลทินเคยเข้าไปในปากของข้าพระองค์”
[15] แล้วพระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “เอาเถอะ เราจะยอมให้เจ้าใช้มูลโคแทนอุจจาระมนุษย์ ซึ่งเจ้าจะใช้ปิ้งขนมปังของเจ้า”
[16] พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าอีกว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย นี่แน่ะ เราจะทำลายอาหารหลักในเยรูซาเล็ม พวกเขาจะต้องชั่งขนมปังกิน และกินด้วยความกลัว และเขาจะตวงน้ำดื่ม ทั้งดื่มด้วยความอกสั่นขวัญหาย
[17] เมื่อขาดขนมปังและน้ำ ต่างคนต่างอกสั่นขวัญหาย แล้วจะซูบผอมไปเพราะความผิดบาปของเขาทั้งหลาย”