[1] หีบของพระยาห์เวห์อยู่ในดินแดนของพวกฟีลิสเตียเจ็ดเดือน
[2] พวกฟีลิสเตียก็เชิญพวกปุโรหิตและพวกโหรมา กล่าวว่า “เราจะทำอย่างไรกับหีบของพระยาห์เวห์ดี? ขอบอกเราว่าจะส่งหีบไปยังที่เดิมกับอะไรดี”
[3] พวกเขาตอบว่า “ถ้าพวกท่านจะส่งหีบของพระเจ้าของอิสราเอลไป ก็อย่าส่งไปเปล่า แต่พวกท่านต้องส่งกลับพร้อมด้วยเครื่องบูชาชดใช้บาป แล้วพวกท่านจะหายโรคและพวกท่านจะทราบว่าเหตุใดพระหัตถ์ของพระองค์จึงไม่หันไปเสียจากพวกท่าน”
[4] พวกเขากล่าวว่า “จัดอะไรเป็นเครื่องบูชาชดใช้บาปเล่า ที่เราต้องถวายให้พระองค์?” พวกเขาตอบว่า “ลูกฝีทองคำห้าลูกกับหนูทองคำห้าตัวตามจำนวนเจ้านายของพวกฟีลิสเตีย เพราะว่าพวกท่านและพวกเจ้านายด้วยเป็นโรคอย่างเดียวกัน
[5] พวกท่านต้องทำรูปฝีและรูปหนูของพวกท่านซึ่งทำลายแผ่นดิน และพวกท่านจงถวายพระสิริแด่พระเจ้าของอิสราเอล บางทีพระองค์จะเบาพระหัตถ์ของพระองค์จากพวกท่าน ทั้งจากบรรดาพระและแผ่นดินของพวกท่าน
[6] ทำไมพวกท่านทำใจของพวกท่านให้แข็งกระด้าง อย่างเช่นชาวอียิปต์และฟาโรห์ได้ทำใจของพวกเขาให้แข็งกระด้าง? พระองค์จึงทรงต่อสู้พวกเขา พวกเขาต้องปล่อยประชาชนไปไม่ใช่หรือ? แล้วพวกเขาก็จากไป
[7] บัดนี้จงไปเตรียมเกวียนใหม่เล่มหนึ่งมาเทียมเข้ากับแม่โคคู่หนึ่งซึ่งยังไม่เคยเข้าเทียมแอกเลย จงเอาแม่โคคู่นี้มาเทียมเกวียนแล้วจงนำลูกๆ ของมันกลับไปบ้านเสียให้พ้นจากแม่โคคู่นี้
[8] จงนำหีบของพระยาห์เวห์มาวางไว้บนเกวียน และวางเครื่องทองคำซึ่งพวกท่านส่งกลับถวายพระองค์เป็นเครื่องบูชาชดใช้บาปไว้ในกล่องข้างหีบ แล้วก็ปล่อยให้มันไป
[9] และคอยดู ถ้าไปตามทางถึงเขตแดนของมันเอง คือขึ้นไปทางเมืองเบธเชเมช พระองค์ก็เป็นผู้ทรงให้เกิดความทุกข์ยากอย่างใหญ่หลวงนี้แก่พวกเรา ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น พวกเราจะได้ทราบว่าไม่ใช่พระหัตถ์ของพระองค์ที่ทรงเฆี่ยนตีพวกเรา เป็นสิ่งที่บังเอิญเกิดขึ้นแก่พวกเราเอง”
[10] คนเหล่านั้นก็ทำตาม นำเอาแม่โคคู่หนึ่งเทียมเข้ากับเกวียน แล้วขังลูกๆ ของมันไว้ที่บ้าน
[11] และพวกเขาก็วางหีบแห่งพระยาห์เวห์ไว้บนเกวียนพร้อมกับกล่องหนูทองคำและรูปฝีของพวกเขา
[12] แม่โคทั้งสองก็เดินตรงไปตามทางที่ไปเมืองเบธเชเมช ไปตามทางหลวง เดินพลางร้องพลางไม่เลี้ยวขวาหรือเลี้ยวซ้าย และบรรดาเจ้านายของพวกฟีลิสเตียก็ตามมันไปจนถึงเขตแดนเมืองเบธเชเมช
[13] ส่วนชาวเมืองเบธเชเมชกำลังเกี่ยวข้าวสาลีอยู่ที่หุบเขา และเมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้นและเห็นหีบ พวกเขาก็ชื่นชมยินดีที่ได้เห็น
[14] เกวียนนั้นได้เข้ามาในนาของโยชูวาชาวเบธเชเมชและหยุดอยู่ที่นั่น มีหินใหญ่ก้อนหนึ่งอยู่ที่นั่น เขาจึงผ่าไม้เกวียน และเอาแม่โคเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวถวายแด่พระยาห์เวห์
[15] และคนเลวีก็เชิญหีบพระยาห์เวห์ลง พร้อมกับกล่องที่มีเครื่องทองคำวางไว้บนก้อนหินใหญ่นั้น และชาวเบธเชเมชก็ขึ้นมาถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว และถวายเครื่องสัตวบูชาแด่พระยาห์เวห์ในวันนั้น
[16] และเมื่อเจ้านายทั้งห้าของพวกฟีลิสเตียเห็นแล้ว เขาก็กลับไปเมืองเอโครนในวันนั้น
[17] ต่อไปนี้ เป็นรูปฝีทองคำซึ่งพวกฟีลิสเตียส่งกลับเป็นเครื่องบูชาชดใช้บาปแด่พระยาห์เวห์ รูปหนึ่งสำหรับเมืองอัชโดด เมืองกาซารูปหนึ่ง เมืองอัชเคโลนรูปหนึ่ง เมืองกัทรูปหนึ่ง เมืองเอโครนรูปหนึ่ง
[18] รูปหนูทองคำก็เช่นเดียวกัน ตามจำนวนเมืองทั้งหมดของฟีลิสเตียที่เป็นเมืองของเจ้านายทั้งห้า คือเมืองที่มีป้อมปราการ และหมู่บ้านที่ไม่มีกำแพงเมือง หินก้อนใหญ่ ซึ่งเขาวางหีบของพระยาห์เวห์ไว้นั้นก็ยังเป็นพยานอยู่จนทุกวันนี้ที่ในทุ่งนาของโยชูวาชาวเบธเชเมช
[19] พระองค์ทรงประหารชาวเบธเชเมช เพราะว่าพวกเขามองข้างในหีบของพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงประหารเสีย 70 คน และ 50,000 คน และประชาชนก็ไว้ทุกข์ เพราะพระยาห์เวห์ทรงประหารประชาชนเสียเป็นอันมาก
[20] แล้วชาวเบธเชเมชจึงกล่าวว่า “ใครจะสามารถยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์พระเจ้าผู้บริสุทธิ์องค์นี้ได้? พระองค์จะเสด็จจากเราไปหาใครดี?”
[21] ดังนั้นเขาจึงส่งพวกผู้สื่อสารไปยังชาวเมืองคีริยาทเยอาริมกล่าวว่า “พวกฟีลิสเตียได้คืนหีบของพระยาห์เวห์มาแล้ว ขอลงมาเชิญหีบขึ้นไปอยู่กับพวกท่านเถิด”