[1] พวกฟีลิสเตียชุมนุมกำลังทั้งสิ้นอยู่ที่อาเฟก และอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ที่น้ำพุซึ่งอยู่ในยิสเรเอล
[2] เมื่อพวกเจ้านายฟีลิสเตียเดินผ่านไปตามกองร้อยและกองพัน และดาวิดกับคนของท่านก็ผ่านไปข้างหลังกับอาคีช
[3] พวกแม่ทัพของคนฟีลิสเตียพูดว่า “พวกฮีบรูเหล่านี้มาทำอะไร?” และอาคีชก็รับสั่งแก่พวกแม่ทัพคนฟีลิสเตียว่า “นี่คือดาวิดมหาดเล็กซาอูลกษัตริย์อิสราเอลไม่ใช่หรือ? เขาอยู่กับเรามาหลายวันหลายปีแล้ว ข้าพเจ้ายังไม่พบความผิดในตัวเขาเลย” ตั้งแต่วันที่เขาหนีมาจนถึงวันนี้
[4] แต่พวกแม่ทัพฟีลิสเตียโกรธพระองค์ และพวกแม่ทัพฟีลิสเตียทูลพระองค์ว่า “ขอส่งชายคนนั้นกลับไป เพื่อให้เขากลับไปอยู่ที่ที่พระองค์กำหนดให้เขา อย่าให้เขาลงไปสนามรบกับเราเกรงว่าในสงคราม พวกเขาจะเป็นศัตรูของเรา เพราะว่าชายคนนี้จะคืนดีกับเจ้านายของเขาได้ด้วยอะไรเล่า? ไม่ใช่ด้วยศีรษะของพวกคนเหล่านี้หรือ?
[5] คนนี้ไม่ใช่ดาวิดหรือ ซึ่งพวกเขาร้องเพลงเต้นรำกันว่า ‘ซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆ และดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ’? ”
[6] อาคีชจึงทรงเรียกดาวิดเข้ามา รับสั่งแก่ท่านว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ท่านได้ปฏิบัติตนเป็นคนซื่อสัตย์มาแล้ว สำหรับเรา เราก็เห็นดีที่ท่านจะออกทัพไปกับเรา เพราะเราไม่พบความผิดในท่านตั้งแต่วันที่ท่านมาอยู่กับเราจนถึงวันนี้ แต่ในสายตาของพวกเจ้านายไม่เห็นดีด้วยในเรื่องท่าน
[7] ฉะนั้นจงกลับไปอย่างสันติเถิด เพื่อไม่ให้เป็นที่ขัดใจพวกเจ้านายฟีลิสเตีย”
[8] และดาวิดก็ทูลอาคีชว่า “แต่ข้าพระบาทได้ทำสิ่งใด? หรือฝ่าพระบาทได้พบสิ่งใดในตัวของข้าพระบาท ตั้งแต่วันที่ข้าพระบาทมาอยู่เฉพาะพระพักตร์ฝ่าพระบาทจนถึงวันนี้ว่า ข้าพระบาทไม่ควรจะไปรบกับพวกศัตรูของพระราชาเจ้านายของข้าพระบาท?”
[9] อาคีชก็รับสั่งตอบดาวิดว่า “เรารู้แล้วว่าเจ้าดีในสายตาของเราอย่างทูตสวรรค์ของพระเจ้า แต่บรรดาแม่ทัพแห่งฟีลิสเตียกล่าวว่า ‘อย่าให้เขาขึ้นไปในสงครามกับพวกเราเลย’
[10] เมื่อเป็นอย่างนี้ จงลุกขึ้นแต่เช้าพร้อมกับพวกทหารแห่งนายของท่านคือพวกที่มากับท่าน เมื่อพวกท่านลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด พอมีแสงก็จงออกเดิน”
[11] ดาวิดจึงลุกขึ้นตั้งแต่เช้ามืด คือตัวท่านพร้อมกับพวกของท่านเพื่อออกเดินในตอนเช้า กลับไปยังแผ่นดินฟีลิสเตีย แต่พวกฟีลิสเตียขึ้นไปยังยิสเรเอล