[1] Czy więc Żyd jest kimś szczególnym? Albo co za pożytek z obrzezania?
[2] Wielki pod każdym względem. Przede wszystkim ten, że im zostały powierzone słowa Boga.
[3] Bo co z tego, że niektórzy nie dochowali wiary? Czy ich niewierność zniweczy Bożą wierność?
[4] W żadnym razie! Niech się okaże, że Bóg jest prawdomówny, a każdy człowiek kłamcą, zgodnie z tym, jak czytamy: Abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i zwyciężył poddawany osądom.
[5] A jeśli nasza niesprawiedliwość służy uwypukleniu sprawiedliwości Boga, to co powiemy? Że Bóg jest niesprawiedliwy, gdy okazuje gniew? Rozumuję oczywiście po ludzku.
[6] W żadnym razie! Przecież w jakiś sposób Bóg musi osądzić świat.
[7] Jeśli przez moje kłamstwo prawda Boża jest tym bardziej wyraźna i uwydatnia chwałę Boga, to dlaczego na dodatek miałbym być sądzony jako grzesznik?
[8] Właśnie w ten sposób nas obrażają; pomawiają nas o to, że mówimy: Popełniajmy zło, aby wynikło z tego dobro. Potępienie takich jest słuszne. Wszyscy zgrzeszyli
[9] Jaki z tego wniosek? Czy jesteśmy w korzystniejszej sytuacji? Wcale nie! Dowiedliśmy już przecież winy i Żydów, i Greków — na wszystkich ciąży grzech,
[10] zgodnie ze słowami: Nie ma sprawiedliwego — ani jednego,
[11] Nie ma, kto by rozumiał, nie ma, kto by szukał Boga.
[12] Wszyscy zboczyli, wszyscy stali się podli. Nikt nie dba o dobro, brak choćby jednego.
[13] Ich gardło to otwarty grób, Swymi słowami zwodzą, Jak żmije kryją pod wargami jad,
[14] I prędcy są do przekleństw i wrogości.
[15] Ich nogi śpieszą do rozlewu krwi,
[16] Na ścieżkach — zguba i nieszczęście,
[17] Droga pokoju nie przemyka przez myśl,
[18] A lęk przed Bogiem nie wpływa na ich posunięcia.
[19] Wiemy zaś, że cokolwiek Prawo mówi, mówi do tych, którzy podlegają Prawu, aby wszystkim zamknąć usta i cały świat pociągnąć do odpowiedzialności przed Bogiem.
[20] Stąd, dzięki czynom nakazanym przez Prawo nikt nie dostąpi przed Nim usprawiedliwienia. Prawo zapewnia po prostu właściwe poznanie grzechu. Sprawiedliwość Boża dla wierzących dzięki Jezusowi Chrystusowi
[21] Teraz natomiast, niezależnie od Prawa, objawiła się sprawiedliwość Boża, poświadczona przez Prawo i Proroków.
[22] Jest to sprawiedliwość Boża oparta na zawierzeniu Jezusowi Chrystusowi i dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. Nie ma przy tym wyjątków —
[23] wszyscy zgrzeszyli i są pozbawieni Bożej chwały.
[24] Usprawiedliwienie natomiast otrzymują jako dar, z Jego łaski, dzięki temu, że Jezus Chrystus dokonał odkupienia.
[25] To Jego Bóg ustanowił przebłaganiem, z którego skorzystać można przez wiarę. Jest ono w Jego krwi. W ten sposób Bóg okazuje swoją sprawiedliwość. Wyraża się ona w przebaczeniu grzechów popełnionych wcześniej,
[26] w okresie, gdy Bóg był powściągliwy. Tę sprawiedliwość okazuje On również teraz, aby stało się jasne, że tylko On jest sprawiedliwy i usprawiedliwieniem darzy tego, kto zawierzył Jezusowi.
[27] Gdzie zatem powód do chluby? Wykluczony! Przez które prawo? Uczynków? Nie! — Przez prawo wiary.
[28] Oto, co głosimy: Człowiek dostępuje usprawiedliwienia przez wiarę, niezależnie od tego, czy przestrzega Prawa, czy nie.
[29] Natomiast co do Boga: Czy jest On tylko Bogiem Żydów? A pogan już nie? Oczywiście, jest On Bogiem również pogan.
[30] Jeden jest Bóg. On usprawiedliwi obrzezanych na podstawie wiary, a nieobrzezanych — dzięki wierze.
[31] Czy więc przez wiarę unieważniamy Prawo? W żadnym razie! Wręcz przeciwnie, utwierdzamy je. Abraham i Dawid a usprawiedliwienie z wiary