[1] Zachęcam was zatem, bracia, powołując się na miłosierdzie Boga, abyście oddali swe ciała na ofiarę —żywą, świętą i miłą Bogu — na dowód, że Mu służycie z pełnym przekonaniem.
[2] Nie podporządkowujcie się już więcej wzorcom tego wieku. Niech was przeobraża wasz nowy sposób myślenia, tak, byście potrafili rozpoznać, co jest wolą Bożą, co jest dobre, przyjemne i doskonałe.
[3] Mówię bowiem każdemu z was, na mocy danej mi łaski, aby nie miał o sobie mniemania wyższego, niż należy. Niech każdy ocenia siebie rozsądnie, na miarę udzielonej mu przez Boga wiary.
[4] Jedno ciało ma wiele członków. Nie wszystkie one spełniają to samo zadanie.
[5] Podobnie my, w swej wielości, stanowimy w Chrystusie jedno ciało. Natomiast każdy z osobna jesteśmy dla siebie członkami.
[6] Stosownie do udzielonej nam łaski mamy też różne jej dary: czy to prorokowania — do głoszenia na miarę wiary;
[7] czy usługiwania — do służby z poświęceniem; czy to nauczania, po to, by pouczać;
[8] czy też zachęcania, po to, by podnosić na duchu. Kto wspiera — to hojnie; kto przewodzi — to z zapałem; kto okazuje miłosierdzie — to z całego serca.
[9] Miłość niech będzie nieobłudna. Brzydźcie się złem, lgnijcie do dobra.
[10] Darzcie siebie nawzajem serdeczną, braterską miłością. Wyprzedzajcie się w okazywaniu szacunku.
[11] W zapale bądźcie niestrudzeni, duchem płomienni, w Panu — gotowi do służby.
[12] W nadziei bądźcie radośni, w ucisku wytrwali, w modlitwie oddani.
[13] Wspierajcie w potrzebach świętych, pielęgnujcie gościnność.
[14] Dobrze życzcie tym, którzy was prześladują — dobrze życzcie, a nie przeklinajcie.
[15] Radujcie się z radosnymi, płaczcie z płaczącymi.
[16] Odnoście się do siebie z podobną wyrozumiałością. Nie bądźcie wyniośli, skłaniajcie się raczej do tego, co skromne. Nie uważajcie sami siebie za mądrych.
[17] Nie odpłacajcie nikomu złem za zło. Starajcie się o to, co jest dobre dla wszystkich ludzi.
[18] Jeśli to z waszej strony możliwe, zachowujcie pokój ze wszystkimi.
[19] Najdrożsi! Nie mścijcie się sami. Pozostawcie miejsce gniewowi Bożemu. Czytamy przecież: Pomsta należy do Mnie, Ja odpłacę — mówi Pan.
[20] Lecz jeśli twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go. Jeśli spragniony, daj mu się napić. To czyniąc, zgarniesz na jego głowę rozżarzone węgle.
[21] Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło przezwyciężaj dobrem. Chrześcijanin a władze świeckie