[1] Względem starszego mężczyzny nie bądź zbyt surowy. Zachęcaj go jak ojca, młodszych jak braci,
[2] starsze kobiety jak matki, młodsze jak siostry, zachowując przy tym całkowitą czystość.
[3] Otocz opieką te wdowy, które już raczej pozostaną we wdowieństwie.
[4] Jeśli któraś wdowa ma dzieci lub wnuki, to niech one najpierw uczą się troski o własny dom i wspierania rodziców, bo to jest miłe Bogu.
[5] Wdowa, której wdowieństwo jest trwałe i która jest przy tym samotna, pokłada nadzieję w Bogu. Potrafi ona dzień i noc trwać w błaganiach i modlitwach.
[6] Ta natomiast, której w głowie przyjemnostki, żyje wprawdzie, lecz jest martwa.
[7] Zwracaj im też uwagę, aby były nienaganne.
[8] A kto nie troszczy się o swoich, zwłaszcza o domowników, ten wyparł się wiary i jest gorszy od niewierzącego.
[9] Na listę wdów można wpisać kobietę, która liczy co najmniej sześćdziesiąt lat, żonę jednego męża,
[10] taką, której można wystawić piękne świadectwo: że wychowała dzieci, że udzielała gościny, umiała umyć świętym nogi, niosła ulgę prześladowanym i podejmowała się wszystkich innych, dobrych dzieł.
[11] Młodszych wdów nie wpisuj, bo gdy ich pragnienie mężczyzny okaże się większe od poświęcenia Chrystusowi, chcą wyjść za mąż.
[12] Wtedy też obciąża je zarzut, że nie dochowały przyrzeczonej wierności.
[13] Ponadto nie mając co robić, uczą się chodzić po domach, i mało, że bezczynne, potrafią być również gadatliwe, wścibskie, a przy tym mówić, czego nie trzeba.
[14] Chcę zatem, aby młodsze wychodziły za mąż, rodziły dzieci, zarządzały domem i nie dawały przeciwnikowi powodu do obmowy.
[15] Bo już niektóre zboczyły i poszły za szatanem.
[16] Jeśli jakaś wierząca osoba ma wokół siebie wdowy, niech je wspomaga, aby kościół nie był obciążony i mógł wesprzeć te, których wdowieństwo jest trwałe.
[17] Starsi, którzy są wspaniałymi przywódcami, godni są podwójnego uznania, zwłaszcza ci, którzy trudnią się głoszeniem Słowa i nauczaniem.
[18] Gdyż Pismo mówi: Młócącemu wołowi nie zawiązuj pyska, oraz: Robotnik jest godny swojej zapłaty.
[19] Przeciw starszemu nie przyjmuj oskarżeń, chyba że są oparte na zeznaniach dwóch lub trzech świadków.
[20] Tych, którzy grzeszą, upominaj wobec wszystkich, aby i pozostali się bali.
[21] Zobowiązuję cię w obliczu Boga, Chrystusa Jezusa i wybranych aniołów, abyś się tego trzymał bez zastrzeżeń, niczego nie czyniąc stronniczo.
[22] Na nikogo nie nakładaj pochopnie rąk i nie miej udziału w cudzych grzechach — zachowaj siebie samego czystym.
[23] Nie pij już samej wody, ale ze względu na twój żołądek i częste niedomagania używaj trochę wina.
[24] Grzechy niektórych osób są tak oczywiste, że trafiają na sąd, zanim jeszcze dotrą oni sami. Natomiast grzechy innych ciągną się za nimi.
[25] Podobnie ze szlachetnymi czynami. Niektóre są wyraźne. Ale i te, z którymi jest inaczej, nie pozostaną ukryte.