[1] Овадьянынъ руясы. РАББИ-ТААЛЯнынъ Эдом акъкъында айткъанлары будыр. – Биз РАББИден бир хабер алдыкъ, халкъларгъа хаберджи ёллангъан: «Турунъыз, Эдомгъа къаршы дженкке чыкъайыкъ!»
[2] Мына, Мен сени халкълар арасында кучьсюз япаджагъым, ве санъа хор бакъаджакълар.
[3] Юрегинъдеки къопайлыкъ сени алдатты. Юксек ерде, къая чатлакъларында яшайсынъ, ичинъден: – Мени ерге ким тюшюрип олур? – дейсинъ.
[4] – Лякин сен, къартал киби, юксек котерильсенъ де, юванъны йылдызлар арасында къурсанъ да, андан да сени ашагъы тюшюририм, – дей РАББИ.
[5] – Сен бус-бутюн ёкъ этиледжексинъ! Хырсызлар келип, гедже сени чайпагъан олсалар, тек кереклерини алыр эди. Юзюм джыйгъан адамлар санъа кельген олсалар, бир къач салкъым къалдырыр эди.
[6] Амма Исавнынъ эр шейи хырсызланыр, гизли хазинелери акътарылыр!
[7] Сеннен бирлик япкъанларнынъ эписи сени топрагъынъдан къуваджакълар. Сеннен дост олып яшагъанлар сени алдатаджакъ ве енъеджеклер. Сенинъ отьмегинъни ашагъанлар сени ураджакъ. Бунынъ не себептен олгъаныны бир кимсе анъламаз.
[8] – О куню Мен Эдомнынъ икметли адамларыны, Исавнынъ дагъларындаки акъыллы адамларны ёкъ этеджегим, – дей РАББИ.
[9] – Эй, Теман ери, сенинъ джесюр аскерлеринъ пек къоркъаджакълар, Исавнынъ дагъларында булунгъанларнынъ эписи ольдюриледжек.
[10] Сен Якъуп къардашынъа яманлыкъ яптынъ. Шунынъ ичюн масхара оладжакъсынъ, эбедиен къырылып битеджексинъ.
[11] О куню ябанджылар Якъупнынъ ордусыны эсирликке алып кетти, кельмешеклер шеэр къапуларындан ичери кирди ве Ерусалим акъкъында джереп чекти. Сен исе о куню якъын турып, ярдым этмединъ, оларнынъ бири киби олдынъ.
[12] Къардашынъ белягъа огърагъан куню онъа къара къуванчнен бакъмагъайдынъ; Ехуда огъуллары ёкъ этильген куню кульмегейдинъ; онынъ агъыр кунюнде агъыз кермегейдинъ.
[13] О, белягъа огърагъан куню халкъымнынъ шеэрине къапуларындан кирмегейдинъ; беля куню онынъ яманлыкъкъа огърагъанына бакъмагъа санъа керекмей эди; беля куню онынъ барлыгъына токъунмагъайдынъ.
[14] Ёл чатышмаларында турмагъа ве къачмагъа тырышкъанларны ольдюрмеге санъа керекмей эди, онынъ агъыр кунюнде сагъ къалгъанларны душманнынъ къолуна бермегейдинъ.
[15] Бутюн халкълар ичюн РАББИнинъ куню якъынлашты. Не япкъан олсанъ, санъа да айнысы япыладжакъ. Япкъанларынъ сенинъ башынъа тюшеджек.
[16] Азиз дагъымда ачувыма толу къадени насыл ичкен олсанъыз, бутюн халкълар да оны ичип-ичип, ичип битиреджеклер ве санки де асыл олмагъан киби оладжакълар.
[17] Сион дагъында исе къуртулгъанлар топланаджакъ. Шу дагъ азизлик оладжакъ, ве Якъупнынъ эвлятлары озь пайларынынъ сабысы оладжакъ.
[18] Якъупнынъ эви атеш киби оладжакъ, ве Юсуфнынъ эви – алев. Исавнынъ эви исе тобангъа ошайджакъ. Якъуп ве Юсуф Исавны якъып ёкъ этеджеклер. Исав эвинден ич бир адам къалмайджакъ. Бу – РАББИнинъ сёзлери.
[19] Негевде яшагъан халкъ Исавнынъ дагъларыны тартып аладжакъ, Шефелада яшагъанлар Фелестин топрагъыны запт этеджек. Олар Эфраим ве Самарие топракъларыны басып аладжакълар. Биньямин Гиладнынъ сабысы оладжакъ.
[20] Сюргюн этильген Исраиль огъулларынынъ ордусы къайтаджакъ ве Ханаан топрагъыны Царефаткъа къадар тартып аладжакъ. Ерусалимден сюргюн этильген ве Сефарадда ерлешкенлер Негев шеэрлерининъ сабылары оладжакъ.
[21] Енъгенлер Сион дагъына чыкъаджакъ ве Исавнынъ дагъында яшагъанларны суд этеджек. Сонъра РАББИ падишалыкъ япаджакъ.