[1] Алланынъ Мелеги Гилгалдан Бохим шеэрине келип: – Мен сизни Мысырдан чыкъарып, бабаларынъызгъа бермеге ант эткен топракъларгъа алып кельдим. «Мен сизлерге берген васиетимни бир вакъыт бозмам.
[2] Сизлер де о ерлернинъ сакинлеринен шартнаме япманъыз, оларнынъ къурбан ерлерини бозып ташланъыз», – дедим. Лякин сиз Меним сёзюмни динълемединъиз. Сизлер не яптынъыз я?
[3] Шунынъ ичюн Мен бойле айтам: «Мен оларны сизден къувмам, олар сизге тузакъ оладжакъ, оларнынъ аллалары да сизге къапкъан оладжакъ», – деди.
[4] Алланынъ Мелеги бу сёзлерни Исраиль огъулларына айткъан сонъ, халкъ къычырып агълап башлады.
[5] Шу вакъыттан берли шу ернинъ ады Бохим олды. Анда халкъ РАББИге къурбан чалды.
[6] Ехошуа халкъны йиберген сонъ, Исраиль огъуллары эр кес озь топракъ пайыны, топракъ мирасларыны алмакъ ичюн даркъалды.
[7] Ехошуа яшагъан вакъытта, Ехошуадан сонъ къалгъан ве РАББИнинъ Исраильге япкъан улу ишлерини корьген акъсакъалларнынъ вакъытларында халкъ РАББИге ибадет эте эди.
[8] РАББИнинъ къулу Нун огълу Ехошуа 110 яшында кечинди,
[9] оны Гъааш дагъынынъ шималь янында, Эфраим дагъында, Тимнат-Херес шеэринде, онынъ озь топракъ пайында дефн эттилер.
[10] Ехошуанынъ заманларында яшагъан несиль олип, баба-деделерине къошулгъан сонъ, башкъа несиль дюньягъа кельди. Олар РАББИни ве РАББИнинъ Исраиль ичюн япкъан ишлерини бильмей эдилер.
[11] О вакъыт Исраиль огъуллары РАББИнинъ огюнде ярамай ишлер япып ве Баал путларына хызмет этип башладылар.
[12] Оларны Мысыр топракъларындан чыкъаргъан бабаларынынъ Алласы РАББИни унуттылар. Олар башкъа аллаларгъа бакъып башладылар, чевре-четинде яшагъан халкъларнынъ аллаларына табынып башладылар ве бойле этип РАББИни ачувландырдылар.
[13] РАББИни къалдырып, Баал ве Ашторет путларына хызмет эттилер.
[14] РАББИнинъ гъазабы Исраильге къаршы алевленди. О, исраиллилерни ёлбасар айдутларнынъ къолларына берди, ве олар исраиллилерни таладылар. РАББИ исраиллилерни чевре-четлеринде олгъан душманларгъа сатты, ве олар душманларнынъ къаршысында турып оламадылар.
[15] Къайда бармасынлар, РАББИнинъ къолу оларгъа зарар кетире эди. РАББИ дегени киби, оларгъа ант эткени киби япты. Исраиллилер пек хорландылар.
[16] РАББИ исраиллилерге къадыларны къойды. Къадылар оларны талагъан айдутлардан къуртара эдилер.
[17] Лякин исраиллилер къадыларгъа да къулакъ асмадылар, ороспу киби олып, башкъа аллаларнынъ пешинден кетип, оларгъа табына башладылар, РАББИнинъ эмирлерине бойсунып юрген бабаларынынъ ёлундан тезден урулдылар, бабалары киби япмадылар.
[18] РАББИ оларгъа къадылар къойгъанда, РАББИ Озю къадыларнен берабер эди ве къадыларнынъ омрю бою оларны душманларындан къуртара эди, чюнки эзиет чекип, къыйналып инъильдегенлерини эшиткен РАББИ оларны аджый эди.
[19] Лякин къадынынъ олюминден сонъ, олар кене бабаларындан бетер ишлер япа, башкъа аллаларгъа бойсуна, оларгъа хызмет эте ве ибадет эте эдилер. Олар озь ярамай ишлеринден вазгечмейип, яман ёллардан юре эдилер.
[20] Энди РАББИ Исраильге зияде гъазапланды ве: – Бу халкъ, оларнынъ бабаларына берген васиетимден вазгечип, Меним сёзлеримни динълемегени ичюн,
[21] Мен, Ехошуа ольгенде къуваланмайып къалгъан ич бир халкъны къувмам.
[22] Мен олардан файдаланып, Исраильни сынайджагъым: бабалары киби, РАББИнинъ ёлуны къавий тутып юреджеклерми, ёкъмы? – деди.
[23] Ве РАББИ бу халкъларны къалдырды, оларны тезден къувмады ве Ехошуанынъ къолуна бермеди.