[1] Сонъра, богъдай оргъан вакъыт кельгенде, Шимшон апайынен корюшмеге кельди. Озюнен бир улакъ алып кельди. – Мен апайыма, онынъ одасына кетем, – деди. Амма апайынынъ бабасы Шимшонны йибермеди
[2] ве: – Сен оны ташладынъ, деп тюшюндим ве оны сенинъ аркъадашларынънынъ бирисине бердим. Лякин онынъ къызкъардашы бар, о даа да яхшы! Буюгининъ ерине кичигини ал! – деди.
[3] Шимшон оларгъа: – Энди мен фелестинлилерге япаджакъ ярамайлыкъларым ичюн къабаатым олмайджакъ, – деди.
[4] Сонъ Шимшон кетип, учь юз тильки тутты да, оларны къуйрукъларындан экишер-экишер багълады. Эр бир чифтнинъ къуйругъына бирер мешъаль багълады.
[5] Сонъ мешъаллерни якъып, тилькилерни фелестинлилернинъ пишкен богъдай тарлаларына йиберди. Эр шейни якъты – тобан обаларыны, орулмагъан ашлыкъны, юзюм багъчалары ве зейтюн тереклерини якъып ташлады.
[6] Фелестинлилер: – Буны ким япты? – деп сорагъанда, оларгъа: – Шимшон, тимналы адамнынъ киеви. Чюнки о, Шимшоннынъ апайыны башкъа адамгъа, аркъадашына берди, – деп джевап бердилер. Фелестинлилер барып, о апайны бабасынен берабер якътылар.
[7] Шимшон оларгъа: – Ойле япкъан ишинъиз ичюн, сизлерден толусынен акъкъымны алмагъандже токътамам! – деди.
[8] Сонъра фелестинлилерге атылып, оларнынъ аякъ-баджакъларыны къырды, чокъусыны да ольдюрди. Сонъ кетти ве Этам къаясынынъ тюбюндеки къобада ерлешти.
[9] Сонъ фелестинлилер Ехудагъа басып кельдилер, анда ордусыны Лехи янында ерлештирдилер.
[10] – Сизлер не ичюн бизнен дженклешмеге кельдинъиз? – деп сорадылар Ехуда акъайлары. Олар джевап берип: – Бизлер Шимшонны багъламагъа, о бизге бутюн япкъан шейлерини онъа япмагъа кельдик, – дедилер.
[11] Ехуданынъ учь бинъ адамы Этам къаясынынъ къобасына кельдилер. Олар Шимшонгъа: – Биз фелестинлилернинъ укюми алтында олгъанымызны бильмейсинъми, ёкъса? Я не ичюн бизлерге ойле шейлер япасынъ? – дедилер. – Мен оларгъа манъа япкъан шейлерини яптым, – деди Шимшон.
[12] Ехуда акъайлары: – Биз сени багълап, фелестинлилерге бермек ичюн кельдик, – дедилер. – Мени ольдюрмейджегинъизге ант этинъиз, – деди Шимшон.
[13] – Сени ольдюрмейджекмиз! – деди олар. – Тек сени багълап, фелестинлилерге береджекмиз, амма сени ольдюрмейджекмиз. Олар Шимшонны эки янъы аркъаннен багълап, къобадан чыкъардылар.
[14] Шимшон Лехиге якъынлашкъанда, фелестинлилер къычыра-къычыра, онъа къаршы чыкътылар. Шимшонны РАББИнинъ Руху къаплады – къолундаки аркъанлар алевленген кетен киби олды, къолуны багълагъан аркъанлар тюшти.
[15] Шимшон эшекнинъ даа къурумагъан ченге кемигини тапты. Къолуны узатып, оны алды ве бинъ дане фелестинлини урып ольдюрди.
[16] – Эшек ченгесинен мен сайысыз душман ольдюрдим! Бинъ дане киши эшек ченгесинен ольдюрдим! – деди Шимшон.
[17] Шу сёзлерни айтып, эшек ченгесини четке атты. Шу ерге Рамат-Лехи деген ад къойдылар.
[18] Шимшон пек сувсады. О, РАББИни чагъырып: – Сен манъа, къулунъа, шу буюк гъалебени багъышладынъ! Я РАББИ, энди сувсузлыкътан олейимми, сюннетсизлернинъ элине тюшейимми? – деди.
[19] О заман Алла Лехининъ янында къаяны ярды, андан да сув акъып башлады. Шимшон сув ичип тойды, беденине къувети кирди, о, кене такъатыны топлады. Лехининъ янындаки чокъракъ шимдиге къадар Эн-Хакъкъоре адыны ташый.
[20] Шимшон фелестинлилернинъ укюмдарлыгъы заманында йигирми йыл девамында Исраильнинъ къадысы олды.