[1] Айткъанларымызнынъ баш фикири шудыр: бизим баш руханийимиз бар. О, коклерде Юдже Алланынъ тахтындаки онъ тарафында отура,
[2] Мукъаддес Ерде, акъикъий Мукъаддес Чадырда хызмет эте. Бу Чадырны адамлар дегиль, Рабби Озю къургъан.
[3] Эр бир баш руханий бахшышлар ве къурбанлар кетирмек ичюн къоюла. Шунынъ ичюн Иса да бир шей кетирмек керек эди.
[4] Эгер О, ер юзюнде олгъан олса, О, руханий олмаз эди, чюнки анда Къанунда буюрылгъан бахшышларны кетирген руханийлер энди бар.
[5] Олар Мукъаддес Ерде хызмет этелер. Шу Мукъаддес Ер – коктеки Чадырнынъ кольгеси ве къыяфетидир, чюнки Муса Чадырны къурмагъа азырлангъанда, Алла онъа: «Бакъ, эр бир шейни Мен санъа байырда косьтергениме коре яп», – деп буюргъан эди.
[6] Лякин Иса даа устюн бир руханийлик хызметини къабул этти. Ве Исанынъ ярдымынен даа яхшы васиет кельди, чюнки бу васиет даа яхшы ваделерге эсаслангъандыр.
[7] Эгер биринджи васиет къусурсыз олса эди, экинджиси керек олмаз эди.
[8] Амма Алла васиетнинъ къусурыны корип, шойле деген: – Бакъынъыз! Ойле куньлер келеята ки, – дей Рабби. – Исраиль ве Ехуда халкъларына янъы бир васиет береджегим.
[9] О, эски васиетке ошамайджакъ. Деделеринъизни къолларындан тутып, Мысыр топрагъындан чыкъаргъанда, оларгъа бир васиет бердим. Лякин олар васиетиме садыкъ къалмадылар, ве Мен олардан юзь чевирдим, – дей Рабби.
[10] – О куньлерден сонъ Исраиль халкъына башкъа васиетни береджегим, – дей Рабби. – Къанунларымны башларынынъ ичине къояджагъым, юреклерине язаджагъым. Мен оларнынъ Алласы оладжагъым, олар исе Меним халкъым оладжакълар.
[11] Ич кимсе къомшусына ве агъа-къардашына: «Раббини билинъиз», – деп акъыл огретмейджек. Оларнынъ эписи, буюк ве кичиклери Мени биледжеклер.
[12] Мен оларнынъ къабаатларыны багъышлайджагъым, гуналарыны энди акъылымда тутмайджагъым.
[13] Алла «янъы бир васиет» дегенде, биринджи васиетнинъ эскиргенини илян этти. Эскирип къартайгъан шей исе якъында ёкъ ола.