[1] Шунынъ ичюн биз де, чевре-четимизде не къадар чокъ шаат олгъанда, озь устюмизден эр бир агъырлыкъны ве бизни токътаткъан гунаны бир четке ташлайыкъ, бизге азырлангъан яшайыш ёлумызны сабырнен кечейик.
[2] Буны япкъанда, иман башлыгъына, иманымызны къусурсыз япкъан Исагъа козь тикейик. О, къуванчкъа ляйыкъ олса да, масхаралыкътан къачмайып, хач устюндеки олюмге кетти ве Алла тахтынынъ онъ тарафында ерлешти.
[3] Иса гунакярларнынъ тарафындан къатты къаршылыкъ корьди, лякин сабыр этти. Сизлер шу акъта фикир этинъиз ве ёрулманъыз, рухтан тюшменъиз.
[4] Гунагъа къаршы курешкенинен, сизлер даа къан тёкюледжек къадар къаршылыкъ корьмединъиз.
[5] Амма Алла сизлерге огъулларына киби айткъан огютини унуткъансыз: – Огълум, Раббининъ тербиесине урьметсиз бакъма, О, сени огреткенде, рухтан тюшме.
[6] Рабби севген адамны тербиелей, къабул эткен эр огълуны джезалай.
[7] Эгер сиз тербие ве джеза чексенъиз, Алла сизлерге, огъулларына киби бакъа. Къайсы огъул бабасы тарафындан тербиеленмеген?
[8] Ич бир адам тербиесиз къалмаз. Эгер сизлер тербиесиз къалсанъыз, сизлер акъикъий огъул дегильсинъиз, сиз – пич балаларсынъыз.
[9] Бизим бабаларымыз эпимизни тербиелей эди, ве биз оларны урьмет эте эдик. О алда, биз рухларнынъ Бабасына итаат этмеге керекмиз. Ойле япсакъ, яшайджакъмыз.
[10] Бабаларымыз бизни къыскъа вакъыт ичинде озь истегенине коре тербиелей эдилер. Алла исе, бизнен Озь азизлигини пайлашмакъ ичюн, бизни файдамызгъа тенбиелей.
[11] Эр бир тербие озь вакътында къуванч дегиль, къайгъы киби корюне. Амма бир вакъыттан сонъ, тербие алгъанлар барышыкъ ве догърулыкъ берекетини джыялар.
[12] Шунынъ ичюн ашагъа тюшкен къолларынъызны котеринъиз ве букюльген тизлеринъизни къавийлештиринъиз.
[13] Топал аягъы олгъанлар ёлдан таймасын, аксине, шифа тапсын деп, аякъларынъызны догъру ёлгъа къоюнъыз.
[14] Эр кеснен муаббет яшамагъа ве азиз олмагъа тырышынъыз. Раббини азиз олмагъан ич кимсе корьмез.
[15] Ич биринъиз Алланынъ эйилигини ред этменъиз деп, дикъкъатлы олунъыз. Аранъызда аджджы тамыргъа ошагъан адам олмасын, ёкъса о сизге зарар кетиреджек ве чокъ адамларны арамлайджакъ.
[16] Аранъызда ич бир ороспу я да Исавгъа ошагъан имансыз адам олмасын. Исав бир чанакъ аш ичюн биринджи огъул акъкъыны сатты,
[17] сонъ, бильгенинъизге коре, бабасындан яхшылыкъ тилеклерини истеди, амма ред этильди. Козьяш тёкип ялварса да, бабасынынъ фикирини денъиштирип оламады.
[18] Сизлер сезильген ве алевленип янгъан дагъгъа, зифт къаранлыкъкъа ве борангъа якъынлашмадынъыз.
[19] Эм де боразан сесине ве къоркъунчлы давушкъа кельмединъиз. О ерде оны эшиткенлер даа бир сёз айтылмасын деп, ялвардылар.
[20] «Дагъгъа токъунгъан эр кимни, айванны биле ташларнен ольдюринъиз», – буюргъанына олар даянып оламадылар.
[21] Олар корьген шей о къадар къоркъунчлы эди ки, Муса озю: «Мен пек къоркъып къалтырайым», – деди.
[22] Амма сизлер Сион дагъына ве Тири Алланынъ шеэрине – коктеки Ерусалимге якъынлаштынъыз, байрамгъа топлашкъан сайысы олмагъан мелеклернинъ янына кельдинъиз,
[23] адлары кокте язылгъан биринджи догъгъан балаларнынъ топлашувына, эр кесни суд этиджи Аллагъа ве къусурсыз олгъан инсафлы адамларнынъ рухларына якъынлаштынъыз,
[24] эм де Янъы Васиетни алып кетирген Исагъа ве Онынъ септирильген къанына кельдинъиз. Шу къан Хабильнинъ къанындан даа яхшы шейлерни илян эте.
[25] Бакъынъыз, лаф эткен Биревден башынъызны чевирменъиз. Ер юзюнде айткъандан башыны чевиргенлер джезадан къачмадылар. Эгер биз коктен лаф эткен Биревден башымызны чевирсек, даа агъыр джезагъа огърайджакъмыз.
[26] О вакъытта Онынъ сеси ерни сарсытты. Энди исе О, бойле ваде бере: – Мен даа бир кере тек ерни дегиль, кокни де титретеджегим.
[27] «Даа бир кере» сёзлери бутюн яратылгъан барлыкънынъ ёкъ оладжагъыны ве сонъра тек сарсылмаз барлыкъ къаладжагъыны косьтере.
[28] Биз исе, сарсылмаз падишалыкънынъ сабылары олып, Аллагъа миннетдар олайыкъ ве Онъа ляйыкъ урьметнен ве къоркъунен ибадет этейик,
[29] чюнки бизим Алламыз – эписини якъып ёкъ эткен бир атештир.