[1] Давут: – Алламыз РАББИнинъ Эви ве Исраильнинъ къурбанларыны бутюнлей якъмакъ ичюн ер мында оладжакъ, – деди.
[2] Сонъ Давут Исраиль топракъларында яшагъан ят халкълардан олгъан адамларны топламагъа буюрды, Алланынъ Эвини къурмакъ ичюн ташларны ёнсунлар деп, ташчыларны къойды.
[3] Къапуларнынъ мыхлары ве багълары ичюн чокътан-чокъ демир ве ольчюсиз бакъыр азырлады.
[4] Бундан гъайры, сидонлылар ве тирлилер Давуткъа бир талай кедр тереклери кетиргенлери ичюн, саймагъа чареси олмагъан кедр тереклери азырланды.
[5] Давут: – Огълум Сулейман даа яш ве теджрибесиздир. РАББИге къуруладжакъ эв исе бутюн мемлекетлер козюнде буюк, гузель ве белли олмакъ керек. Шунынъ ичюн мен эр шейни азырламакъ кереким, – деди. Бойлеликнен, Давут ольгенине къадар пек чокъ шей азырлады.
[6] Давут озь огълу Сулейманны чагъырды ве онъа Исраильнинъ Алласы РАББИге эв къурмагъа буюрып,
[7] Сулеймангъа бойле деди: – Огълум! Аллам РАББИнинъ Намы ичюн эв къурмагъа юрегимнинъ истеги эди.
[8] Лякин РАББИ манъа: «Сен буюк дженклер кечирдинъ, чокъ къан тёктинъ. Сен Меним огюмде о къадар къан ерге тёккенинъ ичюн, Намым ичюн эв къурып оламайсынъ.
[9] Амма сенинъ огълунъ оладжакъ, о, барышыкъ ве тынчлыкъ севген адам оладжакъ. Мен оны эр тарафтан саргъан душманларындан къуртарып, раатлыкъ береджегим, шунынъ ичюн онынъ ады Сулейман оладжакъ. Сулейманнынъ куньлеринде Мен Исраильге аманлыкъ ве тынчлыкъ береджегим.
[10] О, Намым ичюн эв къураджакъ. О, Меним огълум оладжакъ, Мен онъа баба оладжагъым ве онынъ Исраильде падишалыгъыны эбедиен япаджагъым», – деди.
[11] Шимди, огълум, РАББИ сеннен олсун! РАББИнинъ сёзлерине коре, Алланъа РАББИге эв къурмакъ ичюн, сенинъ ишлеринъ онъундан кельсин.
[12] РАББИ санъа акъыл ве анълав берсин, сени Исраильге падиша этип къойсун. Сен исе Алланъ РАББИнънинъ къанунларыны тут ве беджер.
[13] Эгер РАББИнинъ Исраильге Мусанен буюргъан низамнамелерини ве къарарларыны тутсанъ ве беджерсенъ, ишлеринъ онъундан келеджек. Кучьлю ве джесаретли ол, къоркъма ве рухтан тюшме.
[14] Мына мен буюк гъайретнен РАББИнинъ Эви ичюн 100,000 чувал алтын ве 1,000,000 чувал кумюш топладым. Бакъыр ве демирнинъ исе ады-эсабы биле ёкъ. Агъач ве таш да азырладым. Сен бунъа даа къошып оладжакъсынъ.
[15] Сенинъ ишчилеринъ чокъ, ташчыларынъ, диварджыларынъ, дюльгерлеринъ ве чешит унерлерге саип олгъан усталарынъ чокъ.
[16] Алтын, кумюш, бакъыр ве демирнинъ ады-эсабы ёкъ. Айды, ишке башла! РАББИ сеннен олсун!
[17] Давут Исраильнинъ эписи башлыкъларына огълу Сулеймангъа ярдым этмеге буюрды ве бойле деди:
[18] – Алламыз РАББИ сизнен дегильми? О сизге эр тарафтан тынчлыкъ бермедими? О, бу ерлердеки халкъларны меним элиме теслим этти, о халкълар РАББИнинъ огюнде ве Онынъ халкъы огюнде боюн эгдилер.
[19] Шунынъ ичюн джан-юректен Алланъыз олгъан РАББИни къыдырынъыз. РАББИ олгъан Аллагъа Азиз Ер къурунъыз. РАББИнинъ Намы ичюн къуруладжакъ эвге РАББИнинъ Васиет Сандыгъыны ве Алланынъ азиз савутларыны къоюнъыз.