[1] Алланынъ Сандыгъыны кетирдилер ве оны Давут азырлагъан чадырнынъ ортасына къойдылар. Сонъра Алла ичюн къурбанлар чалып, оларны бутюнлей якътылар ве аманлыкъ къурбанлары кетирдилер.
[2] Давут бутюнлей якъыладжакъ къурбанлар ве аманлыкъ къурбанларны чалып битирген сонъ, халкъкъа РАББИнинъ Адындан хайыр тиледи.
[3] Бутюн исраиллилерге, эм акъайына, эм апайына – эр бирине бирер отьмек, басылгъан хурма ве юзюм къурусы берди.
[4] Сонъ Давут левийлилернинъ базыларыны РАББИнинъ Сандыгъы янында хызмет этмек, Исраильнинъ Алласы РАББИни алгъышламакъ, шукюрлер этмек ве Оны юксельтмек ичюн къойды.
[5] Асафны башлыкъ оларакъ, ондан сонъ Зекъарьяны, Еиэлни, Шемирамотны, Ехиэлни, Маттитьяны, Элиавны, Бенаяны, Овед-Эдомны ве Еиэлни арфа ве сантырларда чалмагъа, Асафны исе зиллерде чалмагъа,
[6] руханийлер олгъан Беная ве Яхазиэлни исе Алланынъ Васиет Сандыгъы огюнде даима боразан чалсынлар деп, къойды.
[7] Шу куню Давут биринджи кере Асафкъа ве къардашларына РАББИге шукюр йырыны берди.
[8] РАББИге шукюр этинъиз, Онынъ Адыны чагъырынъыз, халкълар арасында ишлерини бильдиринъиз!
[9] Онъа йырланъыз, Онъа чалгъы чалынъыз, бутюн аджайип япкъанлары акъкъында айтынъыз!
[10] Мукъаддес Адынен макътанынъыз, РАББИни къыдыргъанларнынъ юреги къувансын!
[11] РАББИни ве Онынъ къудретини къыдырынъыз, Онынъ юзюни эр вакъыт аранъыз!
[12] Онынъ яраткъан аджайип шейлерини ве аляметлерини, агъзындан чыкъкъан къарарларыны хатырланъыз!
[13] Эй, Онынъ къулу Исраильнинъ сою, Озю сайлагъан Якъупнынъ огъуллары!
[14] О – Алламыз олгъан РАББИдир, бутюн ер юзюнде Онынъ падишалыгъы кече.
[15] О, берген васиетни эбедий акъылда тутунъыз, О, берген сёзюни бинъ несиллер девамында унутманъыз.
[16] О, Озь сёзюни Ибраимге ве Озь антыны Исхакъкъа берген эди.
[17] Буны Якъупкъа низамнаме деп къойды, Исраильге эбедий васиет деп берди.
[18] «Ханаан ерини санъа береджегим, о, сенинъ топракъ мирасынъ олур», – деди.
[19] О вакъытта оларнынъ сайысы пек аз, о ерде олар кельмешеклер эди.
[20] Бир халкътан башкъа халкъкъа, бир падишалыкътан башкъа девлетке кече эдилер.
[21] Алла оларнынъ джаныны агъыртмагъа кимсеге ёл бермеди, олар ичюн падишаларгъа сертликнен дей эди:
[22] «Меним сайлагъанларыма тийменъиз, пейгъамберлериме яманлыкъ этменъиз!»
[23] Эй, бутюн дюнья, РАББИге йырлар йырланъыз, Онынъ къуртарувыны кунь-куньден илян этинъиз!
[24] Шан-шуретини миллетлер арасында хабер этинъиз, Онынъ аджайип япкъанларыны бутюн халкъларгъа бильдиринъиз!
[25] Акъикъатен РАББИ улудыр! О, чокъ макътавларгъа ляйыкъ! Бутюн аллалардан зияде Ондан къоркъмакъ керек!
[26] Халкъларнынъ бутюн аллалары – бош путлардыр, РАББИ исе коклерни яратты!
[27] О, шан ве шурет ичинде, мукъаддес мескенинде – кучь ве къуванч!
[28] Эй, халкъ къабилелери, РАББИни алгъышланъыз, РАББИнинъ шурети ве къудретини алгъышланъыз!
[29] РАББИнинъ Адына ярашкъан шуретини беринъиз, бахшышлар кетирип, Онынъ огюне келинъиз! Мукъаддес шуретинде олгъан РАББИге ибадет этинъиз!
[30] Бутюн ер юзю, Онынъ алдында титре! Дюнья къатты тура, о, къыбырдамаз асла!
[31] Коклер севинсин, ер юзю къувансын, халкълар арасында илян этсинлер: «РАББИ – падишадыр!»
[32] Денъиз ве ичиндекилер янъгъырасын, тарлалар ве олардаки барлыкъ тантана этсин!
[33] РАББИнинъ огюнде ормандаки бутюн тереклер къуванчнен къычырсынлар, чюнки РАББИ ер юзюни суд этмеге келе.
[34] РАББИге шукюр этинъиз, чюнки О, хайырлыдыр, Онынъ севгиси эбедийдир!
[35] Шойле айтынъыз: «Эй, Алла, бизим Къуртарыджымыз! Къуртар бизни! Халкълар арасындан бизни топлап ал, башкъа халкълардан къорчала! Сенинъ мукъаддес Адынъны шуретлейик, Сенинъ шуретли ишлеринънен макътанайыкъ!»
[36] РАББИге, Исраильнинъ Алласына эбедиен, бутюн асырларда бинъ шукюрлер олсун! Сонъ бутюн халкъ: «Амин! РАББИге макътав олсун!» – деди.
[37] Давут РАББИнинъ Васиет Сандыгъы огюнде, эр вакъыт Сандыкънынъ янында хызмет этсинлер деп, Асафны ве онынъ къардашларыны къалдырды.
[38] Оларнен берабер Овед-Эдомны ве 68 агъа-къардашларыны къалдырды. Къапуджылар оларакъ исе Едутуннынъ огълу Овед-Эдомны ве Хосаны къойды.
[39] Руханий Цадокъны ве руханий олгъан къардашларыны РАББИнинъ Мескени огюнде, Гивондаки ибадет тёпесинде къалдырды.
[40] Олар бутюнлей якъыладжакъ къурбанларны къурбан еринде якъмакъ, даима, саба-акъшам оларны РАББИге кетирмек ве РАББИ Исраильге буюргъан ве Къанунда язылгъан эр бир шейлерни япмакъ керек эди.
[41] РАББИни, Онынъ севгиси даимий олгъаны ичюн, шерефлесинлер деп, Давут анда Хеманны, Едутунны ве башкъа ады-адынен сайлангъанларны да къалдырды.
[42] Хеман ве Едутун оларнен берабер эди. Олар, РАББИни шуретлемек ичюн керек олгъан боразан, зиллер ве башкъа чалгъы алетлерине джевапкяр эдилер. Едутуннынъ огъуллары исе къапуджылар эдилер.
[43] Сонъра бутюн халкъ эв-эвине къайтып кетти. Давут да эписи эвдекилерине эйилик тилемек ичюн эвине къайтты.