Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:59

[1] Сонъра Шейтан Давуткъа къаршы турып, оны Исраиль халкъыны сайып чыкъмагъа къозгъады.

[2] Давут Ёавгъа ве халкънынъ башлыкъларына бойле деди: – Барынъыз, Беэр-Шева шеэринден Дан шеэрине къадар ерлешкен исраиллилерни сайынъыз, сонъ къайтып, сайысыны манъа айтынъыз, мен сайысыны бильмек кереким.

[3] Ёав падишагъа: – РАББИ Озь халкъыны шимдикисинден юз къат зияделештирсин. Эфендим, олар эписи эфендим падишанынъ къуллары дегильми я? Эфендим, санъа буны бильмеге не керек? Не ичюн Исраильни гунагъа батырмагъа истейсинъ? – деди.

[4] Лякин падишанынъ сёзю Ёавнынъ сёзюни бастырды. Ёав бутюн Исраильни сайып чыкъмагъа кетти. Сонъра Ерусалимге къайтып кельди.

[5] Ёав Давуткъа халкънынъ сайысы язылгъан джедвельни берди. Исраиллилернинъ 1,100,000 кучьлю, дженклеше биледжек акъайлары, ехудалыларнынъ исе 470,000 аскери олгъаны белли олды.

[6] Ёав падишанынъ эмирини пек бегенмегени ичюн, левийлилерни ве биньяминлилерни саймады.

[7] Бу иш Алланынъ козюнде ярамай бир иш эди, шунынъ ичюн О, Исраильни джезалады.

[8] Давут Аллагъа: – Буны япып, мен пек буюк гуна къазандым. Амма шимди къулунънынъ гунасыны багъышла, пек балабан акъылсызлыкъ яптым, – деди.

[9] РАББИ Гъадгъа, Давутнынъ гизли шейлерни бильген пейгъамберине бойле деди:

[10] – Бар, Давуткъа бойле айт: «РАББИ шойле дей: “Мен санъа учь джеза теклиф этем. Булардан бирисини сайла, буны санъа япарым”».

[11] Гъад Давуткъа келип, бойле айтты: – РАББИ шойле дей: «Озюнъ сайла:

[12] сенинъ мемлекетинъде учь йыл девамында ачлыкъ оладжакъмы, я сен учь ай девамында артынъдан къувалагъан душманларынънынъ къылычындан къачып юреджексинъми, я да мемлекетинъде учь кунь девамында РАББИнинъ къылычы ве РАББИнинъ мелеги дешетли хасталыкътан бутюн Исраиль топрагъындаки адамларны ёкъ этеджекми?» Энди тюшюнип, джевап бер, мени Йибергенге насыл джевап берейим.

[13] Давут Гъадгъа: – Буюк белягъа огърадым. Алла манъа адамнынъ къолуна тюшмеге косьтермесин, яхшысы РАББИнинъ элине тюшейим, чюнки Онынъ мерамети буюктир, – деди.

[14] Сонъ РАББИ исраиллилернинъ башына веба хасталыгъыны йиберди. Исраиллилернинъ 70,000 кишиси ольди.

[15] Алла Ерусалимни ёкъ этмек ичюн Озь мелегини йиберди. Амма мелек шеэрни ёкъ этип башлагъанда, РАББИ шуны корип, белягъа огърагъан халкъны аджыды ве ёкъ эткен мелекке: – Етер, къолунъны йибер, – деди. РАББИнинъ мелеги о вакъыт евуслы Орнаннынъ арманы устюнде эди.

[16] Давут козьлерини котерип, элинде къылыч туткъан РАББИнинъ мелегини корьди. Мелек ер ве кок арасында тура ве къынындан чыкъарылгъан къылычыны Ерусалимге узата эди. Давут ве акъсакъаллар, чувал токъумасындан тикильген урбаларны кийип, бетинен ерге йыкъылдылар.

[17] Давут Аллагъа шойле мураджаат этти: – Халкъны саймагъа буюргъан мен дегиль эдимми? Мен гуна яптым, мен бу яман ишни яптым! Бу къоюнлар исе не япты? Я РАББИ, я Аллам! Мени ве бабамнынъ союны джезала, Озь халкъынъны исе джезалап ёкъ этме.

[18] РАББИнинъ мелеги Гъаднен Давуткъа шойле хабер ёллады: – Давут барсын да, РАББИге евуслы Орнаннынъ арманында къурбан ерини къурсун, – деди.

[19] Сонъ Давут РАББИнинъ сёзлерини еткизген Гъаднынъ айткъанына коре япмагъа кетти.

[20] Орнан арманында богъдай баскъанда, айланып мелекни корьди ве дёрт огълунен берабер сакъланды.

[21] Давут Орнангъа кельди. Орнан бакъып, Давутны корьди ве армандан чыкъып, падишанынъ огюнде ергедже бетини тийгизип бель букти.

[22] Давут Орнангъа бойле деди: – Манъа арманнынъ ерини бер, мен мында РАББИге къурбан ерини къураджагъым. Манъа оны толу фиятына сат, о вакъыт халкъны гъайып эткен хасталыкъ ёкъ оладжакъ, – деди.

[23] Орнан Давуткъа: – Оны озюнъе ал. Эфендим падиша, озюнъ не истесенъ, шуны яп, – деди. – Мына санъа бутюнлей якъыладжакъ къурбанлар ичюн туварлар, арман басмакъ ичюн тахталар одун олсун, мына ашлыкъ бахшышлары ичюн богъдай. Санъа эписини бедава берем, – деди.

[24] Лякин Давут Орнангъа: – Ёкъ! Мен толу фиятыны тёлеп сатын алмакъ истейим. Сенинъ мулькюнъни РАББИге кетирмеге истемейим, бутюнлей якъыладжакъ къурбанларны да бедава чалмагъа истемейим, – деди

[25] ве арман ери ичюн 600 алтын пара берди.

[26] Давут анда РАББИге къурбан ерини къурды. Сонъ айванларны къурбан чалып бутюнлей якъты ве аманлыкъ къурбанларыны да чалды. РАББИни чагъырды, РАББИ де оны эшитти ве коклерден бутюнлей якъыладжакъ къурбан ерине атеш йиберди.

[27] Бундан сонъ РАББИ мелекке къылычыны къынына къоймагъа буюрды.

[28] Шу вакъыт Давут, РАББИ оны евуслы Орнаннынъ арманында эшиткенини корип, даа къурбанлар чалды.

[29] О вакъыт Муса сахрада ясагъан РАББИнинъ Мескени ве къурбанларны бутюнлей якъмакъ ичюн ер Гивондаки тёпеде ерлешкен эдилер.

[30] Амма, РАББИнинъ мелегининъ къылычындан пек къоркъкъаны ичюн, Давут анда РАББИге мураджаат этмеге баралмай эди.

1 Тарих вакъиалары — Chapters