[1] او منی براتان! شما که مئے مَزَن‌شانێن هُداوند ایسّا مَسیهئے باورمند اێت، مردمانی نیاما پَرک و پێر کرتَ نکنێت.
[2] په مِسالے، اگن یکّے گۆن تلاهێن چَلّه و مُندریک و وشّێن پۆشاکان شمئے دیوانا بیئیت و دگه دِرتگ‌پُچّێن بَزّگے هم بپُتریت و
[3] شما اَتلس‌پۆشا گۆن شَرّێن چمّے بچارێت و بگوَشێت: «بیا، بیا بُرزا بنند»، بله گۆن آ بَزّگا بگوَشێت: «اۆدا بۆشت»، یا: «منی پادانی دێما بنند»،
[4] گڑا شما وتی نیاما پَرک و پێرے نه‌اِشت و گۆن وتی سِلّێن هئیالان اێر جنَگی کارے نکرت؟
[5] او دُردانگان! گۆش دارێت. هُدایا اے دنیائے نێزگارێن مردم گچێن نکرتگ‌اَنت که باورا هستۆمند ببنت و هما بادشاهیا میراس ببرنت که هُدایا په وتی دۆست دارۆکان لبز و کئول کرتگ؟
[6] بله شما نێزگارانی بےاِزّتی کرتگ. اے هستۆمند نه‌اَنت که شمئے سرا سِتمَ کننت و شمارا گِّرێننت و هَکدیوانانَ برنت؟
[7] همے نه‌اَنت که هما شرپدارێن نامئے سرا کُپر کننت که هُدایا شمارا بَکشتگ؟
[8] اگن شاهانگێن شَریَتا، هما دابا برجاه بدارێت که پاکێن کتاب هُکمَ کنت: «گۆن وتی همساهگا وتی جندئے ڈئولا مِهر بکن» گڑا شما شَرّ کرتگ.
[9] بله اگن پَرک و پێرے بِلّێت، گناهَ کنێت و شَریَت هم شمارا هما ڈئولا مئیاریگَ کنت، که گُنهکارانَ کنت.
[10] پرچا که اگن کَسے شَریَتئے سجّهێن رهبندانی سرا کار بکنت بله یک رهبندے هم بپرۆشیت، بزان سجّهێن شَریَتی پرۆشتگ.
[11] آییا که گوَشتگ: «زنا مکن،» اَنچش هم گوَشتگی: «هۆن مکن.» نون اگن زنا مکنئے بله هۆن بکنئے، تئو شَریَت پرۆشتگ.
[12] گڑا همایانی دابا کار و هبر بکنێت که آزاتیئے شَریَتئے سرا دادرسی کنگَ بنت.
[13] چیا که آ مردم که مِهر و رهمَ نکننت، آیانی دادرسی په بێرهمیَ بیت. بله مِهر و رهم، دادرسیئے سرا بالادست و سۆبێنَ بیت.
[14] او براتان! بے کار و کِردا، تهنا گۆن باورمندیئے گپّ و هبرا، کَسێا چے سوتّ و پایدگے رسیت؟ اے پئیمێن باورمندی، چۆن آییا رَکّێنتَ کنت؟
[15] اگن برات یا گهارے رۆزیگ و پۆشاکا مهتاج ببیت و
[16] چه شما یکّے گۆن آییا بگوَشیت: «په سلامتی برئو، شَرّێن پۆشاک بپۆش و لاپئے سێرا بوَر،» بله په آییئے جسمی زلورتانی پوره کنگا هچ مکنت، آییئے کارے شَرَّ بیت؟
[17] اَچه، بے کار و کِردا، باورمندی مُرتگ.
[18] نون بوتَ کنت کَسے بگوَشیت: «تئیی کِرّا باور هست و منی کِرّا کار و کِرد. تئو وتی باورا بے کار و کِردا منا پێش بدار و من چه وتی کار و کِردا، ترا وتی باورا پێشَ داران.»
[19] ترا باور اِنت که هُدا یکّے. شَرّ اِنت. دێه و جِنّانی باور هم همِش اِنت و چه تُرسا لَرزنت.
[20] او نادان! په بێکِردێن باورمندیئے بێبَر و بێسَمَریا دَلیل و نشانیَ لۆٹئے؟
[21] مئے بُنپیرُک اِبراهێم، چه وتی کار و کِردا پاک و پهرێزکار هساب آرگ نبوت هما وهدا که وتی چُکّ، اِسْهاکی کُربانجاها برت؟
[22] گندئے که آییئے باورمندی و کارکِرد، هۆریگا دێما شتنت و باورمندی گۆن کارکِردا سَرجم بوت.
[23] اے ڈئولا، هما نبشته په سر رَست و سَرجم بوت که گوَشیت: اِبراهێما هُدائے سرا باور کرت و همے باور، په آییا پاکی و پهرێزکاری هساب آرگ بوت و آ هُدائے دۆست زانگ بوت.
[24] گڑا گندێت که هرکَس چه وتی کارکِردا پاک و پهرێزکار زانگَ بیت، تهنا چه باور و ایمانا نه.
[25] اَنچش هم، بَنّامێن جنێن رَهاب چه وتی کار و کِردا پاک و پهرێزکار هساب آرگ نبوت، هما وهدا که چاریگی جاه و پناه داتنت و چه دگه راهێا تاچێنتنت؟
[26] هئو! بزان، هما دابا که بے روها، جسم و جان مُرتگ، بے کار و کِردا باور هم مُرتگ.