[1] هرکَسا اے باورمندی ببیت که ایسّا هما مَسیه اِنت، آ چه هُدایا پێدا بوتگ. هرکَسا که پت دۆست اِنت، چُکّا هم دۆستَ داریت.
[2] وهدے گۆن هُدایا مِهرَ کنێن و آییئے هُکمان کارَ بندێن، زانێن که هُدائے چُکّان مِهرَ کنێن.
[3] هُدادۆستی همِش اِنت که هُدائے هُکمان کار ببندێن و آییئے هُکم گرانێن بارے هم نه‌اِنت.
[4] چیا که هرچے چه هُدایا پێدا بوتگ، دنیائے سرا بالادست و سۆبێنَ بیت و مئے باور و ایمان همے بالادستی اِنت که دنیایا اێردستَ کنت.
[5] اَبێد چه آ کَسا که باورَ کنت ایسّا هُدائے چُکّ اِنت، دگه کئے دنیایا اێردست کرتَ کنت؟
[6] اے هما اِنت که چه آپ و هۆنا آتکگ، بزان ایسّا مَسیه، تهنا چه آپا نه، چه آپ و هۆنا. اے روه اِنت که گواهیَ دنت، چیا که روه راستی اِنت.
[7] پرچا که سئے گواه و شاهد هست:
[8] روه، آپ و هۆن. اے هر سئیێن همشئور اَنت.
[9] اگن ما انسانئے گواهیا مَنّێن، گڑا هُدائے گواهی باز مستر اِنت، چیا که هُدائے گواهی هما اِنت که وتی چُکّئے بارئوا داتگی.
[10] هرکَس که هُدائے چُکّئے سرا باورَ کنت، آییا اے گواهی وت گۆن اِنت، بله آ که هُدائے سرا باورَ نکنت، هُدایی درۆگبند کرتگ، چیا که هُدائے گواهی دئیگی په چُکّا باور نکرتگ.
[11] آ گواهی اِش اِنت که هُدایا مارا نمیرانێن زِند بَکشتگ و اے زِند چه هُدائے چُکّئے نێمگا اِنت.
[12] هما کَس زِندئے واهند اِنت که گۆن هُدائے چُکّا گۆن اِنت و آ که گۆن چُکّا گۆن نه‌اِنت، زِندئے واهند نه‌اِنت.
[13] اے چیزُّن په شما نِبشتنت که شمارا هُدائے چُکّئے نامئے سرا باور اِنت، تان بزانێت که نمیرانێن زِندئے واهُند اێت.
[14] چه آییا مارا اے دلڈَڈّی رَستگ، هرچے که آییئے لۆٹ و واهگئے سرا بلۆٹێن، آ اِشکنت.
[15] نون اگن زانێن هرچے چه آییا بلۆٹێن مارا اِشکنت، گڑا دلجم اێن که مئے لۆٹ و واهگ سَرجم بوتگ‌اَنت.
[16] اگن کَسے براتے بگندیت اَنچێن گناهے کنگا اِنت که مَرکئے سئوَبَ نبیت، دْوا بکنت و هُدا آییا زِندَ بَکشیت. اِشیا هما کَسئے بارئوا گوَشان که گناهی مَرکئے سئوَبَ نبیت. گناهے هست‌اِنت که مَرکئے سئوَبَ بیت، منَ نگوَشان که کَسے په چُشێن گناهێئے بَکشگا دْوا بکنت.
[17] هر بدێن کارے گناه اِنت، بله اَنچێن گناهے هم هست که مَرکئے سئوَبَ نبیت.
[18] ما زانێن هرکَس که چه هُدایا پێدا بوتگ، گناهَ نکنت، هما که چه هُدایا پێدا بوتگ هُدا وت آییئے نگهپانیا کنت و شئیتانئے دست په آییا نرسیت.
[19] ما زانێن که هُدائے چُکّ اێن و سجّهێن دنیا شئیتانئے زۆر و واکئے چێرا اِنت.
[20] اے چیزّا هم زانێن که هُدائے چُکّ آتکگ و مارا اے پۆه و زانتی داتگ که آ «راستێنا» بزانێن. ما هما «راستێنئے» اَرواه و جَبینا اێن، آییئے چُکّ ایسّا مَسیهئے اَرواه و جَبینا. راستێن هُدا و نمیرانێن زِند، هما اِنت.
[21] او دُردانگێن چُکّان! وتا چه بُتان دور بدارێت و بپهرێزێت.