[1] او دُردانگان! هر روهێئے سرا باور مکنێت، روهان آزمایش کنێت و بچَکّاسێت که بارێن چه هُدائے نێمگا اَنت یا نه؟ چیا که بازێن درۆگێن نبیے دنیائے چارێن کُنڈان پُترتگ.
[2] هُدائے روها اے ڈئولا زانێت: هر هما روه چه هُدائے نێمگا اِنت که باورَ کنت و مَنّیت که ایسّا مَسیه، انسانی رنگ و دْرۆشما اێر آتکگ.
[3] بله هر روهے که ایسّایا نمَنّیت، آ چه هُدائے نێمگا نه‌اِنت و مَسیهئے هما دژمنئے روه اِنت. شما اِشکتگ که آ روهَ کئیت و همے انّون هم دنیایا اِنت.
[4] او دُردانگێن چُکّان! شما چه هُدایا اێت و آیانی سرا بالادست بوتگێت، چیا که آ که شمئے دلا اِنت چه آییا مستر اِنت که دنیایا اِنت.
[5] آ دنیائیگ اَنت، پمێشکا هرچے که گوَشنت هم دنیایی اِنت و دنیائے گۆش آیانی نێمگا اِنت.
[6] ما چه هُدایا اێن و کَسے که هُدایا زانت، آییئے دلگۆش مئے نێمگا اِنت، بله آ که چه هُدایا نه‌اِنت، آییئے دلگۆش مئے نێمگا نه‌اِنت. راستیئے روه و گُمراهیئے روها همے ڈئولا زانێن و پجّاهَ کارێن.
[7] او دُردانگان! گۆن یکدومیا مِهر بکنێن، چیا که مِهر چه هُدایا اِنت و هرکَس که مِهرَ کنت، چه هُدایا پێدا بوتگ و هُدایا زانت.
[8] آ که مِهرَ نکنت هُدایی نزانتگ، چیا که هُدا مِهر اِنت.
[9] هُدائے مِهر اے ڈئولا مئے نیاما پَدّر بوت که وتی یکّ و یکدانگێن چُکّی اے جهانا رئوان دات تانکه چه آییئے نێمگا زِندمانئے واهُند ببێن.
[10] ما گۆن هُدایا مِهر نکرتگ، مِهر همش اِنت که آییا کرتگ و وتی چُکّی دێم داتگ تان په مئے گناهانی شۆدگا کُربانیگ کنگ ببیت.
[11] او دُردانگان! اگن هُدایا اے ڈئولا گۆن ما مِهر کرتگ، ما هم باید اِنت یکدومیا دۆست بدارێن.
[12] کَسّا هچبر هُدا ندیستگ، بله اگن یکدگرا مِهر بکنێن، هُدا مئے دلا مانیت و آییئے مِهر مئے دلا کامل و سررێچ بوتگ.
[13] آییا مارا چه وتی روها بهرے داتگ. چه همِدا زانێن که ما آییئے اَرواه و جَبینا مانێن و آ مئے دلا.
[14] ما دیستگ و گواهیَ دئیێن که پتا وتی چُکّ رئوان داتگ تان جهانئے رَکّێنۆک ببیت.
[15] آ که مَنّیت ایسّا هُدائے چُکّ اِنت، هُدا آییئے دلا جاگهَ کنت و آ هُدائے اَرواه و جَبینا.
[16] ما هما مِهر زانتگ و آییئے سرا باور کرتگ که هُدایا مارا داتگ. هُدا مِهر اِنت و هرکَس که وتی زِندا په مِهر بگوازێنیت، هُدائے اَرواه و جَبینا مانیت و هُدا آییئے دلا.
[17] مِهر مئے نیاما همے ڈئولا کامل و سررێچ بوتگ که جُست و پُرسئے رۆچا دلڈَڈَّ ببێن. چیا که ما اے دنیایا هماییئے ڈئولا اێن.
[18] مِهرئے تها تُرس نێست. سررێچێن مِهر، تُرسا گارَ دنت. چیا که تُرس چه سزائے هئیالا کئیت و کَسے که تُرسیت چه مِهرا سررێچ نبوتگ.
[19] ما مِهرَ کنێن چیا که پێسرا آییا گۆن ما مِهر کرتگ.
[20] کَسے که گوَشیت: «منا هُدا دۆست اِنت» و چه وتی براتا نَپرتَ کنت، درۆگبندے، پرچا که وتی براتا گندیت و دۆستیَ نداریت، گڑا هُدایا که نگندیت چِه پئیما دۆستی داشتَ کنت؟
[21] ما اے هُکم چه هماییا گپتگ که گوَشیت: «هرکَس که گۆن هُدایا مِهرَ کنت، باید اِنت گۆن وتی براتا هم مِهر بکنت.»