[1] Шу күнләрниң биридә йәнә нурғун халайиқ жиғилған еди. Уларниң йәйдиғини болмиғанлиғи үчүн, һәзрити Әйса шагиртлирини йениға чақирип:
[2] — Бу халайиққа ичим ағрийду. Улар үч күндин бери йенимдин кәтмиди, йәйдиған бир нәрсисиму қалмиди.
[3] Уларни өйлиригә ач қосақ қайтурсам, йолда жиқилип қелиши мүмкин. Униң үстигә, бәзилири жирақ йәрләрдин кәлгән екән, — деди.
[4] Шагиртлири буниңға җававән: — Бундақ хали бир йәрдә бунчивала кишини тойдурғидәк нанни нәдин тапқили болсун? — дейишти.
[5] — Қанчә нениңлар бар? — дәп сориди һәзрити Әйса. — Йәттә, — дейишти улар.
[6] Буниң билән һәзрити Әйса халайиқни йәрдә олтиришқа буйриди. Андин йәттә нанни қолиға алди вә Худаға шүкүр ейтип уштуп, көпчиликкә тарқитип бериш үчүн шагиртлириға бәрди. Улар көпчиликкә тарқатти.
[7] Шагиртларда йәнә бир қанчә кичик белиқму бар еди. Һәзрити Әйса булар үчүнму Худаға шүкүр ейтип, шагиртлириға буларниму тарқитишни ейтти.
[8] Һәммиси йәп тойғандин кейин, шагиртлар ешип қалған парчиларни йәттә севәткә жиғивалди.
[9] У йәрдә төрт миңчә киши бар еди. Һәзрити Әйса уларни йолға салғандин кейин,
[10] шагиртлири билән биллә дәрһал кемигә чүшүп, Далманута райониға кәтти.
[11] Пәрисийләр келип һәзрити Әйса билән муназирилишишкә башлиди. Улар һәзрити Әйсаниң Худа тәрипидин әвәтилгәнлигини синап беқиш мәхситидә, Униңдин бир карамәт көрситишни тәләп қилишти.
[12] Һәзрити Әйса чоңқур бир улуқ-кичик тинип: — Бу заманниң адәмлири немә үчүн карамәт көрсәт дәпла туридиғанду? Билип қоюңларки, уларға көрситилидиған карамәт йоқ, — деди.
[13] Андин улардин айрилип, йәнә кемигә олтирип, көлниң у қетиға өтүп кәтти.
[14] Шагиртлар нан еливелишни унтуған болуп, кемидә бир нандин башқа йемәклик йоқ еди.
[15] Һәзрити Әйса уларни агаһландуруп: — Һошияр болуңлар, пәрисийләр билән Һирод ханниң ечитқусидин еһтият қилиңлар, — деди.
[16] Шагиртлар бир-биригә: — Нан әкәлмигәнлигимиз үчүн шундақ дәватса керәк, — дейишти.
[17] Уларниң немә дейишиватқанлиғини билгән һәзрити Әйса улардин: — Силәр немә үчүн нан әкәлмигәнлигиңлар тоғрисида сөзлишисиләр? Техичә чүшәнмәйватамсиләр? Қәлбиңлар техичила қаттиқму?
[18] Көзүңлар туруп көрмәйватамсиләр? Қулиғиңлар туруп аңлимайватамсиләр? Есиңларда йоқму?
[19] Бәш нанни бәш миң кишигә бөлүп бәргинимдә, ешип қалған нан парчилирини қанчә севәткә жиғивалған едиңлар? — дәп сориди. — Он икки севәткә, — дейишти улар.
[20] — Йәттә нанни төрт миң кишигә бөлүп бәргинимдә, ешип қалған нанларни қанчә севәткә жиғивалған едиңлар? — деди һәзрити Әйса. — Йәттә севәткә, — дейишти улар.
[21] Һәзрити Әйса уларға: — Ундақта, йәнә чүшәнмидиңларму? — деди.
[22] Һәзрити Әйса билән шагиртлири Бәйтсайда йезисиға кәлди. У йәрдә кишиләр һәзрити Әйсаниң алдиға бир кор адәмни елип келип, униңға қолини тәккүзүп сақайтип қоюшни өтүнди.
[23] Һәзрити Әйса кор адәмниң қолидин йетиләп йезиниң сиртиға елип барди вә униң көзлиригә түкүрүп, қоллирини тәккүзүп: — Бир нәрсә көрүватамсән? — дәп сориди.
[24] У адәм бешини көтирип: — Кишиләрни көрүватимән. Бирақ улар худди меңип жүридиған дәрәқләрдәк көрүнүватиду, — деди.
[25] Андин һәзрити Әйса қоллирини у адәмниң көзлиригә йәнә бир қетим тәккүзди. Шуниң билән униң көзлири ечилип, һәммә нәрсини ениқ көрди.
[26] Һәзрити Әйса бу ишни һеч кимниң уқмаслиғи үчүн уни өйигә қайтуруш алдида униңға: — Өйгә қайтиш йолуңда йезиға кирмә, — дәп тапилиди.
[27] Һәзрити Әйса шагиртлири билән биллә Филип Қәйсәрийәси дегән районға қарашлиқ йезиларға барди. У йолда шагиртлиридин: — Кишиләр Мени Ким дәп билидикән? — дәп сориди.
[28] Шагиртлири Униңға: — Бәзиләр Сизни чөмүлдүргүчи Йәһия, бәзиләр Илияс пәйғәмбәр вә йәнә бәзиләр башқа қедимки пәйғәмбәрләрдин бири дәп билидикән, — дәп җавап беришти.
[29] Һәзрити Әйса йәнә улардин: — Силәрчу, силәр Мени Ким дәп билисиләр? — дәп сориди. — Сиз Қутқазғучи-Мәсиһ екәнсиз, — дәп җавап бәрди Петрус.
[30] Һәзрити Әйса уларға бу һәқтә һеч кимгә ейтмаслиқни тапилиди.
[31] Андин һәзрити Әйса Инсан Оғлиниң нурғун азап-оқубәт тартиши, ақсақаллар, алий роһанийлар вә Тәврат устазлири тәрипидин рәт қилиниши, өлтүрүлүши вә үч күндин кейин тирилдүрүлүши керәклигини шагиртлириға уқтурушқа башлиди.
[32] У буни шагиртларға очуқ-ашкарә сөзлиди. Буниң билән Петрус һәзрити Әйсани бир чәткә тартип, Мәсиһниң бешиға бундақ келишмәсликләрниң кәлмәйдиғанлиғини ейтип, Уни әйиплиди.
[33] Лекин һәзрити Әйса бурулуп шагиртлириға қариди вә Петрусни әйипләп: — Йоқал көзүмдин, шәйтандәк сөзләватисән! Ойлиғанлириң Худаниң әмәс, инсанниң хиялидур, — деди.
[34] Андин У шагиртлири билән биллә халайиқниму чақирип мундақ деди: — Кимду-ким Маңа әгишишни халиса, өз хаһишидин ваз кечип, өзиниң чапрас яғичини көтирип, Маңа әгәшсун!
[35] Чүнки өзи үчүнла яшайдиғанлар әксичә һаятидин мәһрум болиду. Бирақ өз хаһишидин ваз кечип, Мән вә Хуш Хәвәр үчүн яшайдиғанлар һаятини сақлалайду.
[36] Бир адәм пүтүн дунияға егә болуп һаятидин мәһрум қалса, буниң немә пайдиси болсун?!
[37] Немини төләпму һаятлиққа еришкили болсун?!
[38] Бу заманниң вапасиз вә гунакар кишилири алдида кимду-ким Мәндин вә Мениң сөзлиримдин номус қилса, Инсан Оғли болған Мәнму Атамниң шан-шәриви ичидә муқәддәс периштәләр билән биллә қайтип кәлгинимдә, униңдин номус қилимән.