<Римлиқларға йезилған хәт 1

[1] Әлчи болушқа чақирилип, Худаниң Хуш Хәвирини тарқитишқа тал­ланған, Әйса Мәсиһниң хизмәткари болған мәнки Павлустин салам!

[2] Бу Хуш Хәвәрни Худа өткән заманларда Өз пәйғәмбәрлири арқи­лиқ Муқәддәс Язмиларда вәдә қилған еди.

[3] Бу Хуш Хәвәр Худаниң Өз Оғли, йәни Рәббимиз Әйса Мәсиһ тоғрисидидур. Җисма­ний җәһәттин Әйса Мәсиһ Давут падишаниң әвладидин туғулған,

[4] лекин роһий җәһәттин Униң Худа Оғли екәнлиги Униң өлүмдин тирилдүрүлүши арқилиқ зор қудрәт билән испатланған.

[5] Худа Әйса Мәсиһ арқилиқ маңа меһир-шәпқәт көрситип, мени әлчиликкә таллиди. Шуңа мән һәр милләт кишилирини Худаға бойсунсун дәп, уларни Әйса Мәсиһкә ишинишкә чақиримән. Бу Әйса Мәсиһниң намиға шан-шәрәп кәлтү­рүш үчүндур.

[6] Әйса Мәсиһкә мәнсүп болған силәрму Худа тәрипидин чақирилғанлар қатаридисиләр.

[7] Мән бу хәтни һәммиңларға, йәни Худа меһир-муһәббәт көрсәткән вә У муқәддәс хәлқим, дәп чақирған силәр римлиқларға йезиватимән. Худа Атимиз вә Рәббимиз Әйса Мәсиһ силәргә меһир-шәпқәт вә аман­лиқ ата қилғай!

[8] Алди билән Әйса Мәсиһ арқилиқ һәммиңлар үчүн Худаға шүкүр ейтимән, чүнки ишәнчиңлар дунияниң һәммила йеридә сөзләнмәктә.

[9] -

[10] Мән чин қәлбим билән хизмәт қилип келиватқан Худа мениң Өз Оғли тоғрисидики Хуш Хәвәрни йәткүзүш йолида силәрни дуалирим­да дайим әсләп туруватқанлиғимға гувадур. Худаниң ирадиси билән силәрниң йениңларға беришим үчүн, ахир бир пурсәтниң болушини Униңдин тиләймән.

[11] Чүнки силәргә ишәнчиңларни мустәһкәмләштә бирәр ярдәм бериш үчүн, силәр билән көрүшүшни интайин арзу қилимән.

[12] Демәк, мән араңларда болсам, бир-биримизниң ишәнчи­миз­дин өз ара илһам алалаймиз.

[13] Қериндашлар, шуни билишиңлар керәкки, мән йениңларға бериш­ни көп қетим планлиған болсамму, лекин бүгүнгичә тосалғуға учрап кәлдим. Әйса Мәсиһ тоғрисидики Хуш Хәвәрни йәткүзүш йолида башқа йәһудий әмәсләрниң арисида яхши нәтиҗиләргә еришки­нимдәк, силәрниң араңлардиму яхши нәтиҗиләргә еришишни арзу қилип кәлдим.

[14] Чүнки мән һәр қандақ адәмгә, мәйли у мәдәнийәтлик яки мәдәнийәтсиз болсун, билимлик яки билимсиз болсун, һәммисигә бу Хуш Хәвәрни йәткүзүшкә қәриздармән.

[15] Шуниң үчүн силәр римлиқларғиму бу Хуш Хәвәрни йәткүзүшкә тәшнамән.

[16] Бу Хуш Хәвәрдин номус қилмаймән, чүнки бу Хуш Хәвәр арқилиқ Худаниң күч-қудрити аян болуп, Әйса Мәсиһкә ишәнгән һәр бир киши қутқузулиду. Бу Хуш Хәвәр авал йәһудийларға, кейин йәһудий әмәсләргә тарқитилған.

[17] Бу Хуш Хәвәрдә Худаниң инсанларни немигә асасән һәққаний адәм дәп җакалайдиғанлиғи ашкариланған. Бундақ җакалаш баштин ахир ишәнчкә асасланғандур. Бу худди Муқәддәс Язмиларда йезилғинидәк: «Адәм ишәнч билән һәққаний адәм дәп җакалинип, һаятлиққа еришиду».

[18] Худа асмандин адәмләрниң барлиқ гунакарлиқ вә яманлиқлириға қарши Өз ғәзивини билдүрди. Сәвәви улар адаләтсиз ишлири арқи­лиқ Худаниң һәқиқитини билишни тосаватиду.

[19] Улар халиған болсиди, Худани биләләтти, чүнки Худа тоғрисидики ишлар уларниң көз алдида турупту. Худа буларни уларға очуқ көрситип бәргән.

[20] Дуния яритилғандин бери Худаниң көзгә көрүнмәс өзгичиликлири, йәни Униң мәңгүлүк қудрити вә бирдин-бир Худа екәнлиги Өзи яратқан мәвҗудатлар арқилиқ очуқ көрситилмәктә. Шу сәвәптин инсанлар Худани билмәймиз, дәп банә көрситәлмәйду.

[21] Лекин инсанлар Худани билсиму, Уни Худа дәп улуқлимиди вә Униңға шүкүр ейтмиди. Әксичә уларниң Худа тоғрисидики ой-пикирлири бемәна болуп, надан қәлби қараңғулуққа толди.

[22] Гәрчә улар өзлирини әқиллиқ һесаплисиму, лекин әқилсиз болуп чиқти.

[23] Улар мәңгү һаят болған шану-шәвкәтлик Худаға ибадәт қилишниң орниға адимизатқа, қушларға, төрт путлуқ вә йәр беғир­лиғучи һайванларға охшайдиған бутларға ибадәт қилди.

[24] Шу сәвәптин Худа уларни қәлбидики шәһваний һәвәслиригә қоюп бәрди. Буниң билән улар һәр хил напаклиқларни қилди. Һәтта бир-бириниң тәнлирини булғашқа башлиди.

[25] Худа тоғрисидики һәқиқәтләргә ишинишниң орниға ялған гәпләргә ишинишкә башлиди. Яратқучи Худаға бойсунушниң орниға, яритилған нәрсиләргә ибадәт қилип, шуларни мәдһийилиди. Һалбуки, пүткүл мәвҗудат тәрипидин мәңгү мәдһийилинишкә лайиқ болғини Яратқучимиз Худадур, амин!

[26] Мана шуниң үчүн Худа уларни өзлириниң пәскәш һәвәслиригә қоюп бәрди. Аяллар тәбиий җинсий мунасивәтни тәбиий болмиған мунасивәткә, йәни охшаш җинислиқлар мунасивитигә айландурди.

[27] Худди шуниңдәк, әрләрму аяллар билән болидиған тәбиий җинсий мунаси­вәтни ташлап, башқа әрләргә шәһваний һәвәсләр билән көйүп пишидиған болди. Әрләр әрләр билән шәрмәндә җинсий мунасивәт­ләргә киришти. Шуниң билән улар өз тәнлиридә бу қилми­шлириға лайиқ җазани тартти.

[28] Улар Худани билишни рәт қилғанлиғи үчүн, Худа уларни яман нийәтлиригә қоюп бәрди. Буниң билән улар қилмаслиғи керәк болған ишларни қилишқа киришти.

[29] Уларниң һаяти һәр хил яман­лиқ, ачкөз­лүк, өчмәнлик, көрәлмәслик, қатиллиқ, урушқақлиқ, һелигәр­­лик, сүйиқәст вә ялғанчилиқ билән толди.

[30] Улар төһмәтхор, Худаға нәпрәт­линидиған, зораванлиқ қилидиған, тәкәббур, махтанчақ, һәр хил әскилик­ләрни ойлап чиқиридиған, ата-анисиниң сөзини аңли­май­диған,

[31] надан, вәдисидә турмайдиған, көйүмсиз вә рәһимсиз инсан­лардур.

[32] Улар Худа­ниң бундақ ишларни қилғанларни өлүмгә мәһкүм қилиди­ғанли­ғини билип турсиму, бу әскиликләрни өзлири қилипла қалмай, башқи­лар­ниңму шундақ қилишини қоллап қувәт­ләйду.