[1] Қериндашлар, мән йениңларға берип, Худаниң сөзлирини силәргә җакалиғинимда, натиқлиқ қилғиним йоқ, инсанлар дана дәп һесаплиған сөзләрниму ишләткиним йоқ.
[2] Чүнки араңларда болған вақтимда пәқәт Әйса Мәсиһ вә Униң чапрас яғачқа миқланғанлиғидин башқа бир нәрсә демәсликни қарар қилған едим.
[3] Силәрниң йениңларға барғинимда, аҗизлиғимдин бу вәзипини қандақ орунлармән, дәп қорқуп, һәтта титрәп кәткән едим.
[4] Мән силәргә Хуш Хәвәр йәткүзүп, тәлим бәргинимдә, инсанлар дана дәп һесаплайдиған, силәрни қайил қилалайдиған сөзләрни ишләтмидим. Лекин Муқәддәс Роһ Өзиниң күч-қудритини көрситип, мән йәткүзгән Хуш Хәвәрниң һәқиқәтән Худадин кәлгәнлиги һәққидә силәргә ишәнч бәрди.
[5] Бундақ қилиштики мәхситим, ишәнчиңлар инсанларниң даналиғиға әмәс, бәлки Худаниң күч-қудритигә асаслансун дегәндин ибарәт еди.
[6] Әлвәттә, Әйса Мәсиһкә ишәнгүчиләр бизниң йәткүзүватқанлиримизда даналиқниң барлиғини тонуп йетәләйду. Бирақ бу даналиқ дунияниң даналиғи әмәс, шундақла бу дунияниң гумранлиққа йүз тутқан һоқуқдарлириниң даналиғиму әмәс.
[7] Әксичә Худаниң инсанларға бурун ашкарилимиған даналиғидур. Бу даналиқни Худа дунияни яритиштин илгири бизниң асмандики шан-шәрәпкә еришишимиз үчүн алдин-ала бәлгүлигән.
[8] Бу даналиқни бу дунияниң һоқуқдарлиридин һеч қайсиси чүшинип йәтмиди. Чүшинип йәткән болсиди, улуқлуқниң Егиси болған Рәббимизни чапрас яғачқа миқлимиған болатти.
[9] Һалбуки, Муқәддәс Язмиларда йезилғинидәк: «Худани сөйгәнләргә Худаниң тәйярлиғанлири Дәл һеч қандақ көз көрүп бақмиған, Һеч қандақ қулақ аңлап бақмиған, Һеч қандақ адәм ойлап бақмиған нәрсиләрдур».
[10] Лекин Худа бу сирларни бизгә Муқәддәс Роһ арқилиқ ашкарилиди. Чүнки Муқәддәс Роһ һәммә ишни, һәтта Худаниң чоңқур ой-пикирлириниму билиду.
[11] Бир адәмниң қәлбидики ойлирини шу адәмдин башқа һеч ким биләлмигинидәк, Худаниң қәлбидики ойлириниму Худаниң Роһидин башқа һеч ким биләлмәйду.
[12] Биз болсақ бу дунияниң даналиғини әмәс, бәлки Худаниң Муқәддәс Роһини қобул қилдуқ. Шуңа биз Худаниң бизгә мәртлик билән ата қилған меһир-шәпқитини чүшинәләймиз.
[13] Бу меһир-шәпқәт тоғрисида сөзлигинимиздә, дуниядики даналардин үгәнгән сөзләрни әмәс, бәлки Муқәддәс Роһ арқилиқ үгәнгән сөзләрни ишлитимиз. Биз бундақ сөзләр билән Худадин кәлгән һәқиқәтләрни чүшәндүримиз.
[14] Лекин қәлбидә Худаниң Роһи болмиған кишиләр Худаниң Роһи ата қилған бу һәқиқәтләрни қобул қилалмайду, шундақла бу ишлар уларға бемәна туюлиду. Бундақ кишиләр бу ишларни чүшинәлмәйду. Чүнки бу ишларни пәқәт Худаниң Роһиниң ярдими арқилиқла чүшәнгили болиду.
[15] Қәлбидә Худаниң Роһи бар болған киши һәммә ишқа баһа берәләйду. Лекин униңға қәлбидә Худаниң Роһи болмиған һеч қандақ киши баһа берәлмәйду.
[16] Муқәддәс Язмиларда мундақ йезилған: «Пәрвәрдигарниң ой-пикирлирини ким биләлисун? Униңға ким йол көрситәлисун?» Лекин биз болсақ, Худаниң ой-пикирлирини чүшинәләймиз. Чүнки бизниң ой-пикримиз Әйса Мәсиһниңкигә охшаштур.