[1] Ey Yakup soyu, seni yaratan, Ey İsrail, sana biçim veren RAB şimdi şöyle diyor: "Korkma, çünkü seni kurtardım, Seni adınla çağırdım, sen benimsin.
[2] Suların içinden geçerken seninle olacağım, Irmakların içinden geçerken su boyunu aşmayacak. Ateşin içinde yürürken yanmayacaksın, Alevler seni yakmayacak.
[3] Çünkü senin Tanrın, İsrail'in Kutsalı, Seni kurtaran RAB benim. Fidyen olarak Mısır'ı, Sana karşılık Kûş ve Seva diyarlarını verdim.
[4] Gözümde değerli ve saygın olduğun, Seni sevdiğim için, senin yerine insanlar, Canın karşılığında halklar vereceğim.
[5] Korkma, çünkü seninleyim, Soyundan olanları doğudan getireceğim, Sizleri de batıdan toplayacağım.
[6] "Kuzeye, 'Ver', güneye, 'Alıkoyma; Oğullarımı uzaktan, Kızlarımı dünyanın dört bucağından getir' diyeceğim.
[7] 'Yüceliğim için yaratıp biçim verdiğim, Adımla çağrılan herkesi, Evet, oluşturduğum herkesi getirin' diyeceğim."
[8] Gözleri olduğu halde kör, Kulakları olduğu halde sağır olan halkı öne getir.
[9] Bütün uluslar bir araya gelsin, halklar toplansın. İçlerinden hangisi bunları bildirebilir, Olup bitenleri bize duyurabilir? Tanıklarını çağırıp haklı olduklarını kanıtlasınlar, Ötekiler de duyup, "Doğrudur" desinler.
[10] "Tanıklarım sizlersiniz" diyor RAB, "Seçtiğim kullar sizsiniz. Öyle ki beni tanıyıp bana güvenesiniz, Benim O olduğumu anlayasınız. Benden önce bir tanrı olmadı, Benden sonra da olmayacak.
[11] "Ben, yalnız ben RAB'bim, Benden başka kurtarıcı yoktur.
[12] Ben bildirdim, ben kurtardım, ben duyurdum, Aranızdaki yabancı ilahlar değil. Tanıklarım sizsiniz" diyor RAB, "Tanrı benim,
[13] Gün gün olalı ben O'yum. Elimden kimse kurtaramaz. Ben yaparım, kim engel olabilir?"
[14] Kurtarıcınız RAB, İsrail'in Kutsalı diyor ki, "Uğrunuza Babil üzerine bir ordu göndereceğim. Övündükleri gemilerle kaçan bütün Kildaniler'e Boyun eğdireceğim.
[15] Kutsalınız, İsrail'in Yaratıcısı, Kralınız RAB benim."
[16] -
[17] Denizde geçit, azgın sularda yol açan, Atlarla savaş arabalarını, Yiğit savaşçıları ve orduyu Yola çıkaran RAB şöyle diyor: "Onlar yattı, kalkamaz oldu, Fitil gibi bastırılıp söndürüldüler.
[18] "Olup bitenlerin üzerinde durmayın, Düşünmeyin eski olayları.
[19] Bakın, yeni bir şey yapıyorum! Olmaya başladı bile, farketmiyor musunuz? Çölde yol, kurak topraklarda ırmaklar yapacağım.
[20] Kır hayvanları, çakallarla baykuşlar beni yüceltecek. Çünkü seçtiğim halkın içmesi için çölde su, Kurak yerlerde ırmaklar sağladım.
[21] Kendim için biçim verdiğim bu halk Bana ait olan övgüleri ilan edecek."
[22] "Ne var ki, ey Yakup soyu, Yakardığın ben değildim, Benden usandın, ey İsrail.
[23] Yakmalık sunu için bana davar getirmediniz, Kurbanlarınızla beni onurlandırmadınız. Sizi sunularla uğraştırmadım, Günnük isteyerek sizi usandırmadım.
[24] Benim için güzel kokulu kamış satın almadınız, Doyurmadınız beni kurbanlarınızın yağıyla. Tersine, beni günahlarınızla uğraştırdınız, Suçlarınızla usandırdınız.
[25] Kendi uğruna suçlarınızı silen benim, evet benim, Günahlarınızı anmaz oldum.
[26] "Geçmişi bana anımsatın, hesaplaşalım, Haklı çıkmak için davanızı anlatın.
[27] İlk atanız günah işledi, Sözcüleriniz bana başkaldırdı.
[28] Bu yüzden tapınak görevlilerini bayağılaştırdım; Yakup soyunu bütünüyle yıkıma, İsrail'i rezilliğe mahkûm ettim."