[1] และข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์ที่มีฤทธิ์อีกองค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ มีเมฆห่อหุ้มตัวท่านและมีรุ้งบนศีรษะของท่าน หน้าของท่านเหมือนอย่างดวงอาทิตย์ และขาของท่านเหมือนอย่างเสาเพลิง
[2] ท่านถือหนังสือม้วนเล็กๆ ที่เปิดอยู่ในมือของท่าน เท้าขวาของท่านยืนอยู่บนทะเล เท้าซ้ายของท่านยืนอยู่บนบก
[3] ท่านร้องเสียงดังดุจเสียงสิงโตคำราม เมื่อท่านร้อง เสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดก็พูดขึ้นมา
[4] และเมื่อเสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดพูดขึ้นมา ข้าพเจ้าก็เริ่มลงมือเขียน แต่ข้าพเจ้าได้ยินเสียงจากสวรรค์บอกว่า “จงผนึกตราปิดข้อความที่ฟ้าร้องทั้งเจ็ดพูดออกมานั้น อย่าเขียนลงไป”
[5] แล้วทูตสวรรค์องค์ที่ข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่ทั้งบนทะเลและบนบกนั้น ยกมือขวาขึ้นสู่ท้องฟ้า
[6] และสาบานโดยอ้างพระองค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ และสรรพสิ่งที่อยู่ในสวรรค์ ผู้ทรงสร้างแผ่นดินโลกและสรรพสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินโลก ผู้ทรงสร้างทะเลและสรรพสิ่งที่อยู่ในทะเล ว่าจะไม่มีการเนิ่นนานอีกต่อไป
[7] แต่ในวันเวลาที่มีเสียงแตรจากทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดที่กำลังจะเป่าแตรนั้น ความล้ำลึกของพระเจ้าจะเสร็จสมบูรณ์ เหมือนอย่างที่พระองค์ทรงประกาศแก่บรรดาผู้เผยพระวจนะซึ่งเป็นผู้รับใช้ของพระองค์
[8] และเสียงที่ข้าพเจ้าได้ยินจากสวรรค์นั้น กล่าวกับข้าพเจ้าอีกว่า “จงไปรับหนังสือม้วนที่เปิดอยู่ในมือของทูตสวรรค์องค์ที่ยืนอยู่ทั้งบนทะเลและบนบกนั้น”
[9] ข้าพเจ้าจึงไปหาทูตสวรรค์องค์นั้น และขอให้มอบหนังสือม้วนเล็กแก่ข้าพเจ้า ท่านกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เอาไปเถิด แล้วกินให้หมด มันจะทำให้ท้องของเจ้าขม แต่เมื่ออยู่ในปากของเจ้ามันจะหวานเหมือนอย่างน้ำผึ้ง”
[10] ข้าพเจ้าจึงรับหนังสือม้วนเล็กนั้นจากมือของทูตสวรรค์แล้วก็กินจนหมด ขณะที่มันอยู่ในปากของข้าพเจ้านั้นมันก็หวานเหมือนอย่างน้ำผึ้ง แต่เมื่อกินเข้าไปแล้ว ท้องของข้าพเจ้าก็ขม
[11] แล้วมีผู้บอกข้าพเจ้าว่า “เจ้าต้องเผยพระวจนะอีกครั้งหนึ่ง เกี่ยวกับชนชาติต่างๆ ประชาชาติต่างๆ ภาษาต่างๆ และกษัตริย์จำนวนมาก”