Skip to content
Opens in a new window

[1] ยา‌โคบ​เงย​หน้า​ขึ้น​ดู ก็​เห็น​เอ‌ซาว​กำ‌ลัง​มา​พร้อม​กับ​ชาย 400 คน ยา‌โคบ​จึง​แบ่ง​ลูกๆ ให้​เล‌อาห์ รา‌เชล​และ​สาว​ใช้​ทั้ง​สอง

[2] เขา​ให้​สาว​ใช้​กับ​ลูกๆ อยู่​ข้าง​หน้า ถัด​มา​เล‌อาห์​กับ​ลูกๆ ส่วน​รา‌เชล​กับ​โยเซฟ​อยู่​ท้าย​สุด

[3] ตัว​เขา​เอง​เดิน​ออก​หน้า​ไป​ก่อน โน้ม​ตัว​ลง​ถึง​ดิน​เจ็ด​ครั้ง จน​เข้า​มา​ใกล้​พี่​ชาย​ของ​เขา

[4] แต่​เอ‌ซาว​วิ่ง​ออก​ไป​ต้อน​รับ กอด​และ​ซบ​หน้า​ลง​ที่​คอ​จูบ​เขา ต่าง​ก็​ร้อง‍ไห้

[5] เมื่อ​เอ‌ซาว​เงย​หน้า​ขึ้น​แล​เห็น​พวก​ผู้​หญิง​กับ​ลูกๆ จึง​ถาม​ว่า “คน​เหล่านี้​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​คือ​ใคร?” ยา‌โคบ​ตอบ​ว่า “คือ​ลูกๆ ที่​พระ‍เจ้า​ประ‌ทาน​แก่​ผู้​รับ​ใช้​ของ​ท่าน”

[6] แล้ว​สาว​ใช้​ทั้ง​สอง​คน​กับ​ลูกๆ ก็​เข้า​มา​ใกล้​และ​โน้ม​ตัว​ลง​ถึง​ดิน

[7] เลอาห์​กับ​ลูกๆ ของ​นาง​ก็​เข้า​มา​ใกล้​ด้วย​และ​โน้ม​ตัว​ลง​ถึง​ดิน ที่​สุด​โยเซฟ​และ​รา‌เชล​ก็​เข้า​มา​ใกล้​และ​โน้ม​ตัว​ลง​ถึง​ดิน

[8] เอ‌ซาว​ถาม​ว่า “ผู้​คน​และ​ฝูง​สัตว์​เหล่า​นี้​ทั้ง​หมด​ที่​เรา​พบ​นั้น​สำ‌หรับ​อะไร?” ยา‌โคบ​ตอบ​ว่า “เพื่อ​ข้าพ‌เจ้า​จะ​ได้​รับ​ความ​โปรด‌ปราน​จาก​นาย​ของ​ข้าพ‌เจ้า”

[9] เอซาว​พูด​ว่า “น้อง​เอ๋ย ข้า​มี​มาก​มาย​อยู่​แล้ว เก็บ​ของ​ของ​เจ้า​ไว้​เอง​เถิด”

[10] ยาโคบ​ตอบ​ว่า “ไม่ได้ ขอ​ได้​โปรด​เถิด ถ้า​ท่าน​โปรด‌ปราน​ข้าพ‌เจ้า​แล้ว ขอ​รับ​ของ​กำนัล​จาก​มือ​ข้าพ‌เจ้า เพราะ​แท้​จริง​เมื่อ​ข้าพ‌เจ้า​เห็น​หน้า​ท่าน​ก็​เหมือน​เห็น​พระ‍พักตร์​ของ​พระ‍เจ้า เพราะ​ท่าน​ต้อน​รับ​ข้าพ‌เจ้า​อย่าง​ดี

[11] ข้าพ‌เจ้า​ขอ​ท่าน​รับ​ของ​ขวัญ​ที่​นำ​มา​ให้​ท่าน เพราะ​พระ‍เจ้า​ทรง​กรุณา​ข้าพ‌เจ้า​และ​ข้าพ‌เจ้า​ก็​มี​พอ​เพียง​แล้ว” ท่าน​อ้อน​วอน​เอ‌ซาว เขา​จึง​รับ​ไว้

[12] เอ‌ซาว​พูด​ว่า “ให้​เรา​ออก​เดิน​ทาง​ไป​กัน​เถิด ข้า​จะ​นำ​หน้า​เจ้า”

[13] แต่​ยา‌โคบ​ตอบ​เขา​ว่า “นาย​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ย่อม​ทราบ​อยู่​แล้ว​ว่า​ลูกๆ นั้น​อ่อน​แอ และ​ฝูง​แพะ​แกะ​และ​โค​ที่​มี​ลูก​อ่อน​ยัง​กิน​นม​อยู่ ถ้า​จะ​ต้อน​ให้​เดิน​เกิน​ไป​สัก​วัน​หนึ่ง​ฝูง​สัตว์​ก็​จะ​ตาย​หมด

[14] ขอ​นาย​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ล่วง​หน้า​ผู้​รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ไป​ก่อน​เถิด ข้าพ‌เจ้า​จะ​ตาม​ไป​ช้าๆ ตาม​กำลัง​ของ​สัตว์​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​หน้า​ข้าพ‌เจ้า​และ​ตาม​กำลัง​ของ​ลูกๆ จน​กว่า​ข้าพ‌เจ้า​จะ​ไป​พบ​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ที่​เสอีร์”

[15] เอ‌ซาว​จึง​กล่าว​ว่า “ถ้า​เช่น​นั้น​ขอ​ให้​บาง​คน​ที่​มา​กับ​เรา​ไป​กับ​เจ้า” ยา‌โคบ​ตอบ​ว่า “ไม่​จำ​เป็น​เลย ขอ​แต่​เพียง​ให้​ข้าพ‌เจ้า​ได้​รับ​ความ​โปรด‌ปราน​จาก​นาย​ของ​ข้าพ‌เจ้า”

[16] ใน​วัน​นั้น เอ‌ซาว​ก็​กลับ​ไป​ถึง​เส‌อีร์

[17] ส่วน​ยาโคบ​เดิน​ทาง​ไป​ถึง​สุค‌คท เขา​สร้าง​บ้าน​อยู่​ที่​นั่น และ​สร้าง​เพิง​ให้​ฝูง​ปศุ‍สัตว์​ของ​เขา ฉะนั้น​เขา​จึง​เรียก​ที่​นั้น​ว่า สุค‌คท

[18] ยา‌โคบ​เดิน​ทาง​จาก​ปัด‌ดาน‌อา‌รัม​มา​ถึง​เมือง​เช‌เคม ใน​ดิน‍แดน​คา‌นา‌อัน​อย่าง​ปลอด​ภัย เขา​ตั้ง​เต็นท์​อยู่​หน้า​เมือง​นั้น

[19] ยา‌โคบ​ซื้อ​ที่​ดิน ​แปลง​ที่​ตั้ง​เต็นท์​อยู่​นั้น จาก​บุตร​ชาย​ของ​ฮา‌โมร์​บิดา​ของ​เช‌เคม เป็น​เงิน​หนึ่ง​ร้อย​แผ่น

[20] ยา‌โคบ​สร้าง​แท่น​บูชา​ที่​นั่น เรียก​แท่น​นั้น​ว่า เอล‌เอ‌โล‌เฮ‌อิสรา‌เอล

ปฐม‍กาล — Chapters