[1] ในสมัยอัมราเฟลกษัตริย์ชินาร์ อารีโอคกษัตริย์เอลลาสาร์ เคโดร์ลาโอเมอร์กษัตริย์เอลาม และทิดาลกษัตริย์โกยิม
[2] กษัตริย์เหล่านี้ทำสงครามกับเบ-รากษัตริย์โสโดม กับบิรชากษัตริย์โกโมราห์ กับชินาบกษัตริย์อัดมาห์ กับเชเมเบอร์กษัตริย์เศโบยิม และกับกษัตริย์เบ-ลา(คือโศอาร์)
[3] กษัตริย์เหล่านี้รวมทัพกันที่หุบเขาสิดดิม(คือทะเลตาย)
[4] กษัตริย์เหล่านี้ยอมรับใช้กษัตริย์เคโดร์ลาโอเมอร์สิบสองปี แต่ในปีที่สิบสามก็กบฏ
[5] ในปีที่สิบสี่ เคโดร์ลาโอเมอร์กับบรรดากษัตริย์ที่อยู่กับท่านนั้นก็ยกมารบชนะคนเรฟาอิมที่อัชทาโรทคารนาอิม กับคนศูซิมที่ฮาม กับคนเอมิมที่ชาเวห์-คีริยาธาอิม
[6] และคนโฮรีที่แถบภูเขาเสอีร์ จนถึงเอลปารานใกล้ถิ่นทุรกันดาร
[7] แล้วกลับมาถึงเอนมิสปัท(คือคาเดช) รบชนะเขตแดนทั้งหมดของคนอามาเลขและแม้แต่ของคนอาโมไรต์ที่ตั้งอยู่ ณ ฮาซาโซนทามาร์
[8] แล้วกษัตริย์เมืองโสโดม กษัตริย์เมืองโกโมราห์ กษัตริย์เมืองอัดมาห์ กษัตริย์เมืองเศโบยิมและกษัตริย์เมืองเบ-ลา(คือ โศอาร์) ก็ไปรวมกันเพื่อทำสงครามที่หุบเขาสิดดิม
[9] ปะทะกับเคโดร์ลาโอเมอร์กษัตริย์เอลาม ทิดาลกษัตริย์โกยิม อัมราเฟลกษัตริย์ชินาร์ และอารีโอคกษัตริย์เอลลาสาร์ กษัตริย์สี่องค์ต่อสู้กับห้าองค์
[10] ที่หุบเขาสิดดิมนั้นมีบ่อยางมะตอยเต็มไปหมด เมื่อกษัตริย์เมืองโสโดมและกษัตริย์เมืองโกโมราห์หลบหนี จึงตกลงไปในนั้น ส่วนคนที่เหลือก็หนีไปที่ภูเขา
[11] ข้าศึกยึดข้าวของและเสบียงอาหารทั้งหมดของโสโดมและโกโมราห์ แล้วก็ไป
[12] พวกเขาจับโลท (บุตรของน้องชายอับราม) ซึ่งอยู่ที่โสโดม และยึดข้าวของของเขาไปด้วย
[13] มีคนหนึ่งหนีมาจากที่รบนั้นบอกให้อับรามคนฮีบรูรู้ อับรามอาศัยอยู่ที่หมู่ต้นโอ๊ก ของมัมเรคนอาโมไรต์ พี่น้องของเอชโคล์และอาเนอร์ คนเหล่านี้เป็นพันธมิตรของอับราม
[14] เมื่ออับรามได้ยินว่าญาติของท่านถูกจับไป จึงนำคนชำนาญศึกที่เกิดในบ้านของท่าน 318 คนไล่ตามไปถึงเมืองดาน
[15] อับรามจึงแบ่งคนเข้าต่อสู้พวกข้าศึกในเวลากลางคืน ทั้งท่านและพวกคนใช้ของท่านโจมตีพวกข้าศึก และไล่ตามพวกเขาไปถึงโฮบาห์เหนือดามัสกัส
[16] แล้วท่านนำข้าวของทั้งหมดกลับคืนมา และนำโลทญาติของท่านกลับมา พร้อมกับข้าวของของเขา รวมทั้งบรรดาผู้หญิงและประชาชนด้วย
[17] เมื่ออับรามกลับจากการรบชนะกษัตริย์เคโดร์ลาโอเมอร์และกษัตริย์ทั้งหลายที่อยู่ด้วยกันแล้ว กษัตริย์เมืองโสโดมก็มาพบอับรามที่หุบเขาชาเวห์(คือหุบเขาของกษัตริย์)
[18] เมลคีเซเดคผู้เป็นทั้งกษัตริย์ซาเลมและปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด ก็นำขนมปังกับเหล้าองุ่นมาให้
[19] แล้วอวยพรท่าน กล่าวว่า “ขอให้อับรามรับพรจากพระเจ้าผู้สูงสุด ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
[20] ขอพระเกียรติเป็นของพระเจ้าผู้สูงสุด ผู้ทรงมอบศัตรูทั้งหลายไว้ในมือของท่าน” อับรามก็มอบหนึ่งในสิบจากข้าวของทั้งหมดนั้นถวายแก่กษัตริย์เมลคีเซเดค
[21] ฝ่ายกษัตริย์เมืองโสโดมตรัสแก่อับรามว่า “ขอคืนคนให้แก่เรา แต่ข้าวของนั้นท่านจงเอาไปเถิด”
[22] อับรามกล่าวแก่กษัตริย์เมืองโสโดมว่า “ข้าพเจ้ายกมือสาบานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าผู้สูงสุด ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
[23] ว่า แม้เส้นด้ายหรือสายรัดรองเท้า หรือทุกอย่างที่เป็นของของท่าน ข้าพเจ้าก็จะไม่รับเพื่อไม่ให้ท่านพูดได้ว่า ‘เราได้ทำให้อับรามมั่งมี’
[24] เว้นแต่เสบียงอาหารที่คนของข้าพเจ้าได้รับประทานเท่านั้น กับส่วนของคนที่ไปกับข้าพเจ้า อาเนอร์ เอชโคล์ และมัมเร ให้พวกเขารับส่วนของพวกเขาไปเถิด”